Amalia Fleming
Amalia Fleming | |||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() (1975) ![]() | |||||||
1978ko urtarrilaren 23a - 1986ko otsailaren 26a
Barrutia: national constituency of Greece (en) ![]()
Barrutia: Athens A (en) ![]() | |||||||
Bizitza | |||||||
Jaiotza | Konstantinopla, 1912ko ekainaren 28a | ||||||
Herrialdea | ![]() | ||||||
Talde etnikoa | greziarra | ||||||
Heriotza | Atenas, 1986ko otsailaren 26a (73 urte) | ||||||
Familia | |||||||
Ezkontidea(k) | Alexander Fleming (1953 - 1955eko martxoaren 11) | ||||||
Hezkuntza | |||||||
Heziketa | National and Kapodistrian University of Athens (en) ![]() | ||||||
Hizkuntzak | greziera modernoa | ||||||
Jarduerak | |||||||
Jarduerak | politikaria eta medikua | ||||||
Kidetza | Association des femmes diplômées des universités (en) ![]() Amnesty International Europako Kontseiluko Legebiltzarra | ||||||
Sinesmenak eta ideologia | |||||||
Alderdi politikoa | ![]() |
Amalia Koutsouri-Vourekas (Istanbul, Turkia, 1912ko ekainaren 28a - Atenas, Grezia, 1986ko otsailaren 26a) Amalia Fleming edo Lady Fleming izenez ere ezaguna, bakteriologo eta aktibista politiko grekoa izan zen, garai hartan Grezian nagusi zen diktadura militarraren aurka borrokatu zena. Bere lan profesionalari dagokionez, nabarmentzekoa da immunologian, biologia molekularrean, genetikan eta onkologia molekularrean egindako ikerketa. Lehenik eta behin, Alexander Flemingen laborategian lan egin zuen (lisozima eta penizilina aurkitu zituen), eta berehala txunditu zituen Fleming eta haren taldea, ikertzaile gisa eta garaiko egunkari zientifikoetan argitaratzen zituen ikerketei esker. Ondoren, nabarmendu behar da "Alexander Fleming" Fundazio Grekoa sortu eta sortu zela Oinarrizko Ikerketa Biologikorako, eta geroago "Alexander Fleming" zentro bihurtu zela Zientzia Biomedikoak ikertzeko.
Biografia
Lehen Mundu Gerra hasi baino bi urte lehenago jaio zen Konstantinopla hiri historikoan (haren jaioterria Konstantinopla da, ez Istanbul: "Istanbul hiriaren benetako izena duen ustelkeria turkiarra besterik ez da; beraz, ez dakit zergatik ez erabili Konstantinoplaren erosotasun fisikoa Amalia Koutsourisek").[1] Amalia Koutsourisek lasai eta eroso bizi ahal izan zuen, Otomandar Inperioko fisikari baten alaba baitzen.
Bi urte zituela, garai hartan nagusi zen mundu bortitzaren ondorioak jasaten hasi zen. 1914an, Amaliaren familiak Panturco Estatuaren tirania jasan zuen (panturkismoa), eta haren helburua, besteak beste, gutxiengo armeniar eta grekoak suntsitzea eta deportatzea zen. Enver Pachá zen mugimendu horren buru, XX. mendeko lehen hamarkadan turkiar gazteak izenekoek egina. Alemanian, herrialde horren eta hango gobernu-motaren miresle leiala izan zen. 1908an Konstantinoplaren kolpea zuzendu zuen, non Turkiako gazteak boterera igoko baitziren. Geroago, "Estatu Nagusiko buru" karguarekin, gobernuari presioa egingo zion Turkiak Alemaniarekin bat egin zezan Gerra Handian. Enverrek, bere agindupean, errotze turkiarreko Asiako herri guztiak bildu nahi zituen, eta, hala, kredo, etnia eta kultura homogeneoko Panturco Estatu batek ordeztu zuen Otomandar Inperioa, erlijio, arraza eta hizkuntza desberdinetako herrien amalgama.[2]
Amalia Atenasen (Grezia) hazi zen, familiak etxea eta aitak lan egiten zuen laborategia galdu baitzituen. Medikuntza ikasi zuen Atenasko Unibertsitatean, bakteriologian espezializatuta. Graduazioaren ondoren, Atenasko Udal Ospitalean geratu zen. Geroago, Manoli Vourekis arkitekto grekoa izan zen lehen senarrarekin ezkondu zen.[3]
Bigarren Mundu Gerra Greziara iristen da
1941ean, Alemania naziak Grezia hartzen zuen, aliatu faxista italiarrari laguntzeko mugimendua zen. Juduen erresistentzia-jardueren errepresioan eta jazarpenean eta ehizean oinarritutako okupazioa, suntsitze-eremuetara eramateko. Amaliak eta haren senarrak, abertzale greko askok bezala, erresistentziarako lan egin zuten garai hartan, eta arriskuan jarri zituzten beren bizitzak. Britainiar, Zeelanda Berriko, Australiako eta Greziako ofizial militarrei eta juduei laguntzen zieten herrialdetik ihes egiten, nortasun faltsuak emanez.[4]
Inbaditzaileek erresistentziako kideei egindako torturak aztergaien zerrendan zeuden. Erresistentziako kide batek saio beldurgarri horiek menderatuko lituzke, eta torturatzaileek Amalia izena eta dozena bat lagun gehiago lortuko lituzkete; beraz, italiarrek atxilotuko lukete. Espetxetik ihes egiteko apendizitis baten itxura egin zuen, baina gero beste kartzela batera eraman zuten eta hiltzera zigortu zuten. Soldadu britainiarrek lana uztera behartu aurretik sei hilabete igaro zituen.[5]
Hamarkada batzuk geroago, garai horri buruz elkarrizketatu eta galdetzean, bereziki hunkitu egiten da alemaniar okupazioan erresistentzia nazionalistari eman zitzaion onarpen ofizialaz hitz egiten duenean.
Aukera profesional bikaina Ingalaterran
Gerraren eta okupazio alemanaren amaieran, milaka herri eta biztanleriaren zati handi baten suntsiketaren ondorioz herrialdea hankaz gora utzi zuten arren, Amaliak lortu nahi zuen atzerrian ikertzaile gisa lan egiteko beka gutiziatua lortu zuen, baina ez zen ahaztu bere dedikazio politikoa. "45 hautagaietatik lehen postua lortu nuen. Une hartan, unibertsitateko titulua ez ezik, lanean ari ginela izandako jarrera ere bazen", gogoratu zuen elkarrizketa batean hainbat urte igaro ondoren. Beka une egokian iritsi zen, une txarrean zegoenetik atera baitzuen. Tristea izan zen, herrialde hartako egoerarengatik eta amaitu nahi zuen ezkontza-harremanarengatik.
Beka eskatzean zein irakaslerekin lan egin nahi zuen adierazi behar zuen, eta berak Alexander Fleming izena iradoki zuen. Duela gutxi ikusi zuen penizilina (Medikuntzako Nobel saria eman zion 1945ean), eta aukera ona zen Amaliarentzat.
Zer irakaslerekin lan egin nahi zuen zehaztu behar zuen eskaeran, eta berak Alexander Fleming izena esan zuen. Eskoziako zientzialariaren ospea zabaldu egin zen, penizilinaren aurkikuntzak Medikuntzako Nobel saria eman baitzion 1945. urtean.[6]
Alexander Fleming, lanagatik eta pertsonagatik txundituta
Laborategian egin zituen lehen garaietan, Fleming eta bere taldea txundituta utzi zituen ikertzaile gisa eta garai hartako egunkari zientifikoetan argitaratzen zituen ikerketengatik. Biek harreman berezia izan zuten. Amaliak miretsi egiten zituen Flemingek zientzia eta medikuntzarekiko zuen ezagutza eta grina. Alexander, ezkonduta zegoen, eta uko egin zion 30 urte gutxiagoko lankidearekin maiteminduta zegoela aitortzeari, lotsak ez zion uzten.
Fleming doktorearen laborategian zortzi urtez lan egin ondoren, Amalia Greziara itzuli zen Mikrobiologia eta Hematologia Tailerreko zuzendari izateko. Atenasko hitzaldi batzuetara gonbidatu zutenean, Alexander Flemingek pozez onartu zuen.
1953an ezkondu ziren Londresen, eta, ondoren, Wright-Fleming institutuan ekin zion Alexanderrek bere ikerketa-lanari. Alexander bihotzekoak jota hil zen 1955eko martxoaren 11n, Londresen. Ezkontza laburra izan zen, baina zoriontsua, Amaliak dioen bezala. Haren arabera, "zientzialari erreserbatu baten eta neska greko oso kanporakoi baten arteko maitasun-istorioa izan zen", eta esaten zuen "ezin dela beste gizon bat aurkitu Flemingen ondoren".
Alargun urteak: diktaduraren aurkako ekintzailea
Alexander Fleming hil ondoren, Amaliak ikertzaile bakteriologikoaren lanbidera itzultzea erabaki du, Wright-Fleming institututik zetorren alargun-pentsioa baztertuz. Dirudienez, bizitza aktibista eta profesionalarekin jarraitzea erabaki zuen, medikuntzarako eta mundurako hain garrantzitsua den gizon baten alarguna izan gabe. 1967ko martxoaren 15ean, Greziara itzultzea erabaki zuen, herrialde horretako egonaldia aldi baterako bisitetara mugatzen zen urte batzuen ondoren.
1967an, Amalia bere Grezia maitean herrialde horretako egoera historiko beldurgarrienetako batekin topo egin zuen.
1961ean, Yorgos Papandréuk EK (Ikastetxearen Batasuneko Alderdia) sortu zuen, ERE eskuin-alderdiaren aurkako konpromiso-borrokari ekiteko, 1961ean hauteskundeak irabazi ondoren, hauteskunde-iruzurraren susmo sendoekin. 1963ko azaroan Gobernuburu izendatu zuten berriro, eta handik egun batzuetara kargua utzi zuen. 1964ko hauteskundeetan Unión de Centrok irabazi ondoren, gobernuko presidente kargua onartu zuen.
Papandreuren politika aurrerakoiak eta gizartearekiko gero eta laguntza handiagoa izateak eragin zuten eskuin muturrekoa luzatzea, herrialdearen ezkertiarra goraka ari zelako. Konstantino errege gaztea ere mugimendu horren aurka zegoen, eta horregatik ERE eskuindarren partidan babesten zen, egoera blokeatzen saiatzeko. Papandreuk 1967ko maiatzaren 28rako antolatutako hauteskundeetan garaipena argia zen; horregatik, 1967ko apirilaren 21ean, militarrek herrialdea hartu eta Grezia bere agintepean deklaratu zuten (ikus Koronelen Diktadura). Konstituzio- eta askatasun-bermeak kendu ziren, herrialdea kaosetik eta matxinada marxistatik salbatzea zela argudiatuz. Mugimendu horren bidez, tortura, larderia eta jazarpena bezalako metodoak itzuli ziren.
Amaliak, egoera horren ondorioz larriki eraginda, diktaduraren aurkako borroka aktiboa egin zuen. Pertsona askori ihes egiten lagundu zien, eta atxilotu politikoen dokumentuak eta adierazpenak aurkeztu zituen Estrasburgoko Giza Eskubideen Batzordean, torturei eta tratu txarrei buruz.[7] Haien kezka handienetako bat presoen eta haien familien patua zen. Espetxeratuek fisikoki eta mentalki jasaten zuten kalteagatik ez ezik, familiek zuten egoera ekonomiko kaskarragatik ere sufritzen zuen, euskarri zuten diru-sarrera bakarra galtzean.
Fleming abizena lagungarri izan zitzaion garai hartan; izan ere, diktadura zelatatzen ari zen arren, eta haren helburua diktadura kartzelaratzea zen, abizenarekin errezitatu egiten zituen. Doktorea oso pertsona errespetatua izan zen Grezian, eta Amalia harrapatzea erregimenak iritzi publikoarekiko duen irudiari kalte egitea litzateke.
Ezarritako diktadura-erregimenari aurre egiten zioten lanak egiten jarraitzen zuen Amaliak, eta erregimen horrek gero eta interes handiagoa zuen ella.Tras erregimenaren aurka zeuden hogeita hamalau intelektualen aurkako epaiketan babes gisa gogor deklaratzeko; pasaportea ezeztatu egin zen. Baina mundu mailako protestek erregimenari atzera eginarazi zioten errebokazio hori, eta pasaportea bi egunetan berrezarri zuten. 1970aren amaieran, erregimenaren aurkako 200 bat aktore atxilotu zituzten hilez hilabete, inolako aukerarik gabe. Hori zela eta, Amalia Flemingen jarduerekin lotuta zeuden. Emakume horrek, inolako indarkeriarik erabili gabe, estatuari beldur handia zion. Poliziak "gonbidatu" egin zuen 13 orduko galdeketa baterako. Mehatxatu eta beldurtu egin zuten, baina ez zuen bere hartzaileei informaziorik eman nahi izan, lankideei kalte egin diezaieketen informazioa emateari uko egin zion, guztiari uko egin zion, uko egin zion.
Atxiloketa eta Greziara deportazioa
1968an, Alexander Panagoulis konbiktu deklaratu zuten diktadurako buruzagiaren aurkako hilketa-saiakera batek huts egin ondoren. Kartzelan sartu zuten, eta uste zen bezala, torturatu egin zuten ia egunero, eta horregatik saiatu zen infernu horretatik ihes egiten. Amalia etsita zegoen eta espetxetik kanpo atera nahi zuen, gizon horren bizitza eta osasuna haren mende zegoen. Panagoulis askatzeko konplot batean parte hartzeko aukera aurkeztu zitzaion, eta aktiboki parte hartzea erabaki zuen (hain zuzen, ihes egiteko autoa alokatzeaz arduratuko zen). Baina poliziak planaren berri izan zuen eta konplotaren antolatzaileak atxilotu egin zituzten. Hiru parte-hartzaile atxilotu zituzten kalean, Panagoulis askatuko zuen autoan. Flemingen aurrean eraman zuen autoa: John Skelton, Athina Psychogios and Constantine Androutsopoulos. Amalia etxean atxilotuko dute. Diktadurak pisu handiagoko kargua zuen, kartzelan sartzeko.
Amaliaren eta haren konplizeen aurkako epaiketa 1971ko irailaren 27an hasi zen, auzitegi militar batera eraman zituztenean. Epaiketan behin eta berriz errepikatu zuen ekintza horretara eraman zuen arrazoia Panagoulis kartzelan jasaten ari ziren tortura etengabea zela. 16 hilabeteko kartzela-zigorra ezarri zioten eta, osasun delikatua zela eta, ordainetan, deportatua izatea eskaini zioten. Horren ondorioz, pasaporte grekoa galdu zuen. Horregatik, eskaintza hori onartzeari uko egin zion, kondena betetzea eta grekoa izaten jarraitzea nahiago zuen.
Erregimenak nahasmendua izan zuen epai horri dagokionez; izan ere, nazioarteko iritzi publikoak gaizki utzi zuen epai horren diktadura eta hura deportatzeko aukera, eta are gehiago Amaliaren osasun-egoera kontuan hartuta. Ondorioz, zigorra baliogabetu egin zuten, eta Amalia etxera itzuli ahal izan zen.' Baina Flemingen beldur izaten jarraitzen zuten, eta azaroaren 14an etxetik aterako zen Londresera deportatzeko. Hirira bizitzera behartzen zuten hirira iristeari aurre egin gabe.[8]
Erbesteko lana eta Greziara itzulia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a3/Amalia_Fleming_hospital_Athens.jpg/220px-Amalia_Fleming_hospital_Athens.jpg)
Diktadura 1974an erori zenean, Amaliak demokraziaren aldeko lanetan jarraitu zuen. Beste bi emakumerekin batera, Helen Vlachos eta Melina Mercour, 1970ean hasi zen koronelen aurkako publizitate-kanpaina bat, troika batek koronelen aurkako partida bat baino gehiago zela erakutsi zuen. Eta 1974an, diktadura erori zenean, modu aktiboagoan jarraitu ahal izan zuten batera egiten zuten lanarekin.[9]
Batzordeak 1973an kirolariei amnistia orokorra bermatu ondoren, Amalia herrialdera itzultzen saiatu zen, baina sarrera ukatu egin zitzaion. Londresetik, paper garrantzitsua jokatu zuen, Estrastburgoko Giza Eskubideen Batzordean espetxe politikoen aurka egindako torturen berri emanez. Gainera, Papandreou erakundearen bidez, erregimeneko preso politiko askori atzerrira ihes egiten lagundu zien.
Flemingek hainbat liskar izan zituen Papandreourekin 1974an demokrazia berrezarri ondoren, baina azkenean 1977an adiskidetu ziren, alderdi sozialistarekin bat egin eta parlamentari izendatu zutenean. 1981ean eta 1985ean berriz hautatu zuten. Gainera, Greziako Amnistia Internazionaleko Batzordearen lehen aulkia zen, oso harro zegoena, bai eta Giza Eskubideetarako Europako Batzordeko kidea ere.[10]
1986an hil zen, Atenasen ospitale handi bat sortu zen urte berean.
Amaliaren zopa
Christos Sartzetakis bere lagun eta lankide onenetako bat EAT-ESA polizia militarraren egoitzara eraman zuten. Galdeketa zentro maltzurra zen EAT-ESA, eta Amaliak ere 31 egun eman zituen, nahiz eta berak dioenez, torturatu gabe egon. Sartzetakis, ordea, basakeria handiagoa jasan zuen, eta Flemingi eta erregimenak aurkitu nahi zituen beste herrikide batzuei buruzko informazioa aurkitu zuen. Engainuak jasan arren (Amalia atxilotuta zegoela barne), ez zuen hitzik askatu.
Segurtasun handia zegoen, eta berak ez zuen ikusten nola komunikatu bere lagunarekin informazio horiek gezurtatzeko, baina aurkitu zuen. Amaliak erabilitako posta historiako pertsonaia xelebreenetako bat izan zen. "Sukaldearen zalea nintzen, eta oso harro nengoen nire aurkikuntzetako batekin, Sartzetakisi asko gustatzen zitzaion zoparekin. Ez, ezin diot errezetarik eman, ez dut famatu egitea nahi... Christosek bazekien zopa hori nirea besterik ezin zela izan. Beraz, galdeketa-zentrora iristeko konpondu nituen. Eta berak jakin zuen, azkenean, torturatzaileek gezurra esaten ziotela. Mezu ezkutuen bila apurtzen dute termoa. Ez ziren konturatu mezua ez zegoela kontinentean, edukian baizik".[11]
Erreferentziak
- ↑ (Gaztelaniaz) Elvira, Malen Ruiz de. (1984-01-16). «Amalia Fleming» El País ISSN 1134-6582. (Noiz kontsultatua: 2024-03-06).
- ↑ «El final del Imperio otomano» web.archive.org 2018-02-21 (Noiz kontsultatua: 2024-03-06).
- ↑ «Women of History - F» www.abitofhistory.net (Noiz kontsultatua: 2024-03-06).
- ↑ (Ingelesez) Archives, L. A. Times. (1986-02-28). «Lady Fleming, 73, Activist in Greek Resistance, Dies» Los Angeles Times (Noiz kontsultatua: 2024-03-06).
- ↑ «Fleming, Amalia (1912–1986) | Encyclopedia.com» www.encyclopedia.com (Noiz kontsultatua: 2024-03-06).
- ↑ (Grezieraz) Lila. (2016-10-24). «Αμαλία Φλέμινγκ, η Κωνσταντινουπολίτισσα που σπούδασε γιατρός μετά τη λεηλασία της κλινικής του πατέρα της από τους Τούρκους. Στην κατοχή έκρυβε πατριώτες και όταν πήρε υποτροφία στο εξωτερικό γνώρισε τον νομπελίστα άντρα της» ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ (Noiz kontsultatua: 2024-03-06).
- ↑ (Gaztelaniaz) País, El. (1986-02-27). «Lady Amalia Fleming, viuda de sir Alexander Fleming» El País ISSN 1134-6582. (Noiz kontsultatua: 2024-03-06).
- ↑ (Ingelesez) «Junta deported Alexander Fleming's widow» The Telegraph 2002-01-01 (Noiz kontsultatua: 2024-03-06).
- ↑ (Ingelesez) «Obituary: Helen Vlachos» The Independent 1995-10-16 (Noiz kontsultatua: 2024-03-06).
- ↑ (Ingelesez) Anastasi, Paul; Times, Special To the New York. (1986-02-27). «LADY FLEMING DIES IN ATHENS; FOE OF NAZIS AND ARMY JUNTA» The New York Times ISSN 0362-4331. (Noiz kontsultatua: 2024-03-06).
- ↑ (Gaztelaniaz) López, Luis Matias. (1985-03-17). «Sartzetakis, juez de 'Z' ayer, presidente griego mañana» El País ISSN 1134-6582. (Noiz kontsultatua: 2024-03-06).
Ikus gainera
- Koronelen diktadura Grezian
- Ardatzaren indarren Greziaren okupazioa
- Yorgos Papandréu
Kanpo estekak
- Wikimedia Commons-ek Amalia Flemingi buruzko multimedia-kategoria du.
- 16 hilabeteko kartzela-epaia Amalia Flemingen aurka
- Al. Fleming BSRC
- Wright Fleming Institute records
- Lehen Mundu Gerra - Turkia erdiko inperioetara batu da
- Denok gara Asli Erdogan
Datuak: Q2840961
Multimedia: Amalia Fleming / Q2840961