Helena Villagra (en) (1976 - 2015eko apirilaren 13a)
Hezkuntza
Hizkuntzak
gaztelania
Jarduerak
Jarduerak
poeta, idazlea, kazetaria eta saiakeragilea
Lan nabarmenak
ikusi
Latinoamerikaren zain irekiak Days and Nights of Love and War (en) Suaren memoriak Memory of Fire: 2. Faces and Masks (en) Memory of Fire: 3. Century of the Wind (en) The Book of Embraces (en) We Say No: Chronicles, 1963 - 1991 (en) Walking Words (en) Football in Sun and Shadow (en) Upside Down: A Primer for the Looking Glass World (en) Voices of Time: A Life in Stories (en) Mirrors (en) Children of the Days (en)
Jasotako sariak
ikusi
Stig Dagerman Prize (2010) American Book Awards (1989) Manuel Vázquez Montalbán award for sports journalism (2010) Lannan Cultural Freedom Prize (1999) José María Arguedas Prize (2011) : Mirrors (en)
Kazetari gisa lan egin zuen oso gaztetatik, 14 urte zituenez geroztik. Lehenengo lanak El Sol astekari sozialistan eman zituen argitara: marrazkiak eta karikatura politikoak kaleratu zituen, Gius izengoitiaz sinatuak. MontevideokoMarcha astekariko erredakzio burua izan zen 1961 eta 1964 urteen artean, eta Época egunkariaren zuzendari ondoren, 1966. urtea arte. 1964tik1973ra Uruguaiko Unibertsitateko argitalpenen zuzendari izan zen, baina urte hartan Argentinara erbesteratu zen, Juan María Bordaberry lehendakariak militarrei zenbait eskumen eman zizkielarik. Argentinan Crisis aldizkaria sortu eta zuzendu zuen. 1976. urtean, ordea, Argentinatik ihes egin behar izan zuen eta Espainiara erbesteratu zen. Azkenik Uruguaira itzuli zen, 1985ean, hauteskunde demokratikoak egin zirenean.
Idazgintza
Galeanoren literatura Latinoamerikako egoera politikoak eta errealitateak markatua da erabat. Bere lan nagusien artean azpimarratzekoak dira Los días siguientes (1963, «Ondorengo egunak»), Las venas abiertas de América Latina (1971, «Latinoamerikaren zain urratuak»), Días y noches de amor y de guerra (1978, «Maitasun eta gerrako egunak eta gauak») eta Memorias del fuego (1982, «Suaren memoriak»). Memorias del fuego trilogia osatzen duten obrak dira Los nacimientos («Jaiotzak»), Las caras y las máscaras («Aurpegiak eta mozorroak») eta El siglo del viento («Haizearen mendea»), eta Amerikaren historiaren, poesiaren eta ipuin fantastikoaren sintesia erakusten dute, egileak berak dioen bezala.
1998. urtean Patas arriba. La escuela del mundo al revés («Hankaz gora. Mundu irauliaren eskola») argitaratu zuen; munduko ekonomiaren egoera larriaren azterketa egiten du lan horretan, eta Hegoaldearen ikuspegitik mintzo da, Iparraldearen jarrera salatuz.
Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2015/4/13 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
↑Eduardo Galeano uruguaitar idazlea hil da. Eitb.eus.
↑ abErostarbe, Gorka. (2015-04-13). Eduardo Galeano hil da, 74 urterekin, Montevideon. Berria.eus.
↑Eslava, Ane. «Galeanok miresten zituen emakumeak» Berria(Noiz kontsultatua: 2020-03-23).
↑«‘Emakumeak’ aukera ezin egokiagoa da Galeanoren estilo eta mundu-ikuskera ezagutzeko» Euskal Irrati Telebista 2019-11-19 (Noiz kontsultatua: 2020-03-23).
↑Arrese, Gorka. «Inoiz ere ez dira zoriontsuak izango» Berria(Noiz kontsultatua: 2021-10-11).
Kanpo estekak
Wikiesanetan badira aipuak, gai hau dutenak: Eduardo Galeano