Mi minor |
---|
![](//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/c/c2/G_Major_key_signature.png) ![](//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Commons-logo.svg/10px-Commons-logo.svg.png) Irudi gehiago |
Musika |
---|
Tonalitate erlatiboa | sol maior |
---|
Tonalitate paraleloa | mi maior |
---|
Notak |
---|
mi, fa#, sol, la, si, do, re, mi |
Mi minor (Mim ere Europako notazioan eta Em notazio amerikarrean) da musikako eskala minorrak mi notatik abiatuta duen tonalitatea. Hala, eskala osatzen duten notak hauek dira: mi, fa#, sol, la, si, do eta re.[1] Gako-armadurak sostenitu bakar bat du (fa#). Haren tonalitate erlatiboa sol maiorra da, eta tonalitate homonimoa, berriz, mi maiorra.
Obra klasiko ospetsuak mi minorren
- 9. sinfonia (Dvořák) - Antonín Dvořák
- Biolonchelorako Kontzertua (Elgar) - Edward Elgar
- 4. sinfonia (Brahms) - Johannes Brahms
- Pianorako 1. kontzertua (Chopin) - Frederic Chopin
- Biolinerako kontzertua (Mendelssohn) - Felix Mendelssohn
- Pianorako 27. sonata (Beethoven) - Ludwig van Beethoven
Mi minor tonalitateko abesti ezagunak
- Maravillas (Berri Txarrak). Abestiaren ahapaldiak Mi minor tonalitatean daude eta errepikatzen den leloa Sol maiorren.
Erreferentziak
- ↑ «Escala menor de Mi | guitarmonia.es» guitarmonia.es 2016-10-08.
Kanpo estekak