Kraft van Nassau-Sonnenberg
Kraft | ||
---|---|---|
Plaats uw zelfgemaakte foto hier | ||
![]() | ||
Regeerperiode | 1355–1361 | |
Mederegent | Rupert | |
Voorganger | n.v.t. | |
Opvolger | Rupert | |
Huis | Nassau-Sonnenberg | |
Vader | Gerlach I van Nassau | |
Moeder | Irmgard van Hohenlohe | |
Geboren | ? | |
Gestorven | 1 oktober na 1361 | |
Partner | – | |
Religie | Katholiek | |
![]() Wapen van de Walramse Linie |
Kraft van Nassau-Sonnenberg († 1 oktober na 1361[1]), Duits: Kraft Graf von Nassau-Sonnenberg, in Nederlandse publicaties Crato genoemd, was sinds 1355 graaf van Nassau-Sonnenberg, een deel van het graafschap Nassau. Hij stamt uit de Walramse Linie van het Huis Nassau.
Biografie
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/2011-04-10_Burgruine_Sonnenberg_01.jpg/260px-2011-04-10_Burgruine_Sonnenberg_01.jpg)
Kraft was de oudste zoon van graaf Gerlach I van Nassau uit diens tweede huwelijk met Irmgard van Hohenlohe,[1][2][3][4] dochter van Kraft II van Hohenlohe en Adelheid van Württemburg.[1][2] Kraft werd domheer te Straatsburg in 1343.[noot 1]
In 1344 deed zijn vader afstand ten gunste van de twee oudste zoons uit zijn eerste huwelijk. Deze halfbroers van Kraft, Adolf en Johan gingen in een op 25 november 1355 te Eltville gesloten verdrag over tot een verdeling van hun bezittingen. Kraft en zijn jongere broer Rupert verkregen bij deze verdeling de Burcht Sonnenberg en regeerden sindsdien samen als graven van Nassau-Sonnenberg. Kraft overleed reeds op 1 oktober na 1361. Hij was ongehuwd en had geen kinderen. Rupert volgde hem op.[5]
Voorouders
Voorouders van Kraft van Nassau-Sonnenberg | ||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Betovergrootouders | Hendrik II van Nassau (ca. 1180–1247/50) ⚭ vóór 1215 Machteld van Gelre en Zutphen (?–na 1247) | Diederik II van Katzenelnbogen (?–1245) ⚭ vóór 1219 Hildegunde (?–?) | Hendrik I van Isenburg-Cleeberg (?–vóór 1227) ⚭ Irmingard (?–1213/18) | Hendrik van Blieskastel (?–1237) ⚭ vóór 1225 Agnes van Sayn (?–1259) | Godfried van Hohenlohe (?–1254/55) ⚭ Richeza van Bocksberg ? (?–na 1262) | Frederik van Truhendingen (?–1274) ⚭1240 Margaretha van Andechs-Merano (?–1271) | Ulrich I van Württemberg (ca. 1226–1265) ⚭ 1260/64 Agnes van Liegnitz (1243/50–1265) | Rudolf I van Baden (ca. 1230–1288) ⚭ 1257 Kunigunde van Eberstein (ca. 1230–1290) |
Overgrootouders | Walram II van Nassau (ca. 1220–1276) ⚭ vóór 1250 Adelheid van Katzenelnbogen (?–1288) | Gerlach I van Isenburg-Limburg (?–1289) ⚭ Imagina van Blieskastel (?–vóór 1298) | Kraft I van Hohenlohe (ca. 1242–1312/13) ⚭ 1280/85 Margaretha van Truhendingen (?–1293/94) | Eberhard I van Württemberg (1265–1325) ⚭ vóór 1291 Irmagard van Baden (ca. 1270–1320) | ||||
Grootouders | Adolf van Nassau (ca. 1255–1298) ⚭ ca. 1271 Imagina van Isenburg-Limburg (?–na 1317) | Kraft II van Hohenlohe (?–1344) ⚭ 1306 Adelheid van Württemburg (1295–1342) | ||||||
Ouders | Gerlach I van Nassau (vóór 1288–1361) ⚭ vóór 1337 Irmgard van Hohenlohe (?–1372) |
Externe links
- (en) Nassau op: An Online Gotha, by Paul Theroff.
- (en) Nassau op: Medieval Lands. A prosopography of medieval European noble and royal families, compiled by Charles Cawley.
Voorganger: Gerlach I van Nassau | ![]() 1355–na 1361 | Opvolger: Rupert |
- Dek, A.W.E. (1970). Genealogie van het Vorstenhuis Nassau. Europese Bibliotheek, Zaltbommel.
- (fr) Huberty, Michel, Giraud, Alain; Magdelaine, F. & B. (1981). l’Allemagne Dynastique. Tome III: Brunswick-Nassau-Schwarzbourg. Alain Giraud, Le Perreux.
- Venne, J.M. van de, Stols, Alexander A.M. (1937). Geslachts-Register van het Vorstenhuis Nassau. A.A.M. Stols Uitgevers-Maatschappij, Maastricht.
- Vorsterman van Oyen, A.A. (1882). Het Vorstenhuis Oranje-Nassau. Van de vroegste tijden tot heden. A.W. Sijthoff en J.L. Beijers, Leiden en Utrecht.
Voetnoten
- ↑ Cawley citeert uit de oorkonde van 30 oktober 1343 waarin paus Clemens VI op verzoek van ‘Gerlacus comes Nassoye filius quondam Adolphi regis’ aan ‘filio suo Kraftoni’ de ‘ecclesie Argentinensis canonicatu sub expectatione prebende’ schonk, ondanks ‘defectum etatis’, en op voorwaarde dat hij de leeftijd van 20 jaar zou bereiken.
Referenties