Nationale trofee voor sportverdienste
De Nationale trofee voor sportverdienste is een jaarlijkse Belgische onderscheiding uitgereikt aan een bijzonder verdienstelijke Belgische sporter of sportploeg. Een individuele laureaat kan deze trofee slechts eenmaal ontvangen, wat hem een van de meest prestigieuze onderscheidingen in de Belgische sportwereld maakt. Ploegen kunnen de trofee meerdere malen winnen wanneer het een compleet nieuwe generatie spelers betreft. De trofee wordt toegekend door een jury bestaande uit (oud-)sportkampioenen, sportbonzen en journalisten, onder voorzitterschap van de burgemeester van Brussel.
De trofee werd in 1928 in het leven geroepen door Alban Collignon, als eerbetoon aan de stichter van de Koninklijke Belgische Aero-Club, Fernand Jacobs. Aanvankelijk heette de trofee daarom de Grote Prijs Fernand Jacobs; na vier jaar werd dit de Nationale trofee voor sportverdienste.
Het komt soms voor dat er een sportploeg de prijs wint. Op deze manier zijn er enkele sporters die de prijs tweemaal wonnen, ondanks de regel dat men de trofee slechts eenmaal kan winnen. Zo behoorden Michel Preud'homme en Jan Ceulemans in 1980 tot het Belgisch voetbalelftal dat toen de trofee won omwille van diens mooie prestatie op het EK 1980, alvorens ze later ook individueel de trofee in ontvangst mochten nemen, respectievelijk in 1989 en 1990. Kim Gevaert won de trofee eerst individueel, in 2006, waarna ze het jaar erop opnieuw gelauwerd werd met de 4x100m-estafetteploeg. Ook Kevin Borlée won de prijs eerst zelf in 2011, om vier jaar later samen met zijn collega-lopers van de 4x400m-estafetteploeg op het hoogste schavot te mogen staan.
In 2019 werd de prijs uitgereikt aan het Belgische nationale hockeyteam, na winst op het WK 2018 en het EK 2019. De ploeg werd daarmee de eerste die in eigen naam de prijs tweemaal wist te winnen. Het reglement staat dit toe, omdat het om twee verschillende generaties ging in een ploegsport.[1]
Winnaars
- 1928: Louis Crooy en Victor Groenen (luchtsport)
- 1929: Georges Ronsse (wielrennen)
- 1930: Hyacinthe Roosen (worstelen)
- 1931: René Milhoux en Jules Tacheny (motorsport)
- 1933: Jef Scherens (wielrennen)
- 1934: Union Sint-Gillis (voetbal)
- 1935: Arnold graaf de Looz-Corswarem (luchtsport)
- 1936: Ernest Demuyter (ballonvaren)
- 1937: Joseph Mostert (atletiek)
- 1938: Hubert Carton de Wiart (autosport)
- 1939: Henry ridder de Menten de Horne (ruitersport)
- 1940: Fernande Caroen (zwemmen)
- 1941: Jan Guilini (zwemmen)
- 1942: Pol Braekman (atletiek)
- 1943: prins Albert de Ligne (algemeen)
- 1944: niet toegekend
- 1945: vliegend personeel van de Belgische sectie van de Royal Air Force (luchtsport)
- 1946: Gaston Reiff (atletiek)
- 1947: Micheline Lannoy en Pierre Baugniet (kunstrijden)
- 1948: Etienne Gailly (atletiek)
- 1949: Feru Moulin (zwemmen)
- 1950: Briek Schotte (wielrennen)
- 1951: Johny Claes en Jacques Ickx (autosport)
- 1952: André Noyelle (wielrennen)
- 1953: bemanning van het jacht Omoo (zeilsport)
- 1954: Adolf Verschueren (wielrennen)
- 1955: Roger Moens (atletiek)
- 1956: Gilberte Thirion (autosport)
- 1957: Jacky Brichant en Philippe Washer (tennis)
- 1958: René Baeten (motorcross)
- 1959: Belgische hockeyploeg bij de mannen (hockey)
- 1960: Flory Van Donck (golf)
- 1961: Rik Van Looy (wielrennen)
- 1962: Gaston baron Roelants (atletiek)
- 1963: Aureel Vandendriessche (atletiek)
- 1964: Joël Robert (motorcross)
- 1965: Eerste Jachtwing van de Belgische Luchtmacht (luchtsport)
- 1966: Raymond ridder Ceulemans (biljart)
- 1967: Ferdinand Bracke en Eddy baron Merckx (wielrennen)
- 1968: Jacky Ickx (autosport)
- 1969: Serge Reding (gewichtheffen)
- 1970: Freddy Herbrand (atletiek)
- 1971: Miel Puttemans (atletiek)
- 1972: Karel Lismont (atletiek)
- 1973: Roger De Coster (motorcross)
- 1974: Paul Van Himst (voetbal)
- 1975: Jean-Pierre Burny (kanovaren)
- 1976: Ivo Van Damme (atletiek)
- 1977: Gaston Rahier (motorcross)
- 1978: RSC Anderlecht (voetbal)
- 1979: Robert Van de Walle (judo)
- 1980: Belgische voetbalploeg bij de mannen (voetbal)
- 1981: Annie Lambrechts (rolschaatsen)
- 1982: Ingrid Berghmans (judo)
- 1983: Eddy Annys (atletiek)
- 1984: André Malherbe (motorcross)
- 1985: niet toegekend
- 1986: William Van Dijck (atletiek)
- 1987: Ingrid Lempereur (zwemmen)
- 1988: Eric Geboers (motorcross)
- 1989: Michel Preud'homme (voetbal)
- 1990: Jan Ceulemans (voetbal)
- 1991: Jean-Michel Saive (tafeltennis)
- 1992: Annelies Bredael (roeien)
- 1993: Vincent Rousseau (atletiek)
- 1994: Brigitte Becue (zwemmen)
- 1995: Frédérik Deburghgraeve (zwemmen)
- 1996: Johan Museeuw (wielrennen)
- 1997: Luc Van Lierde (triatlon)
- 1998: Ulla Werbrouck (judo)[2]
- 1999: Gella Vandecaveye (judo)[3]
- 2000: Joël Smets (motorcross)[4]
- 2001: Kim Clijsters en Justine Henin (tennis)[5]
- 2002: Marc Wilmots (voetbal)
- 2003: Stefan Everts (motocross)[6]
- 2004: jonkheer Axel Merckx (wielrennen)
- 2005: Tom Boonen (wielrennen)
- 2006: Kim Gevaert en Tia Hellebaut (atletiek)
- 2007: 4x100m-estafetteploeg voor vrouwen (atletiek)
- 2008: niet toegekend[7]
- 2009: Philippe Gilbert (wielrennen)
- 2010: Philippe Le Jeune (paardensport)[8]
- 2011: Kevin Borlée (atletiek)[9]
- 2012: Evi Van Acker (zeilen)[10]
- 2013: Frederik Van Lierde (triatlon)[11]
- 2014: Daniel Van Buyten (voetbal)[12]
- 2015: 4x400m-estafetteploeg voor mannen (atletiek)
- 2016: Nafissatou Thiam (atletiek)[13]
- 2017: David Goffin (tennis)[14]
- 2018: Nina Derwael (gymnastiek)[15]
- 2019: Belgische hockeyploeg bij de mannen (hockey)[16]
- 2020: Wout van Aert (wielrennen)[17]
- 2021: Bashir Abdi (atletiek) [18]
- 2022: Remco Evenepoel (wielrennen)[19]
- 2023: Bart Swings (schaatsen, skeeleren)[20]
- ↑ [1][dode link] - Sporza, 7 november 2019
- ↑ beste belgische sportvrouw ooit krijgt trofee voor sportverdienste. www.demorgen.be.
- ↑ Over Gella - Gella. www.gella.be.
- ↑ Nationale Trofee voor Sportverdienste voor Joël Smets. Gazet van Antwerpen.
- ↑ Winkel, Frank van de, Kim Clijsters: de biografie. Uitgeverij Unieboek - Het Spectrum (1 juni 2012) – via Google Books.
- ↑ STEFAN EVERTS WORDT VANDAAG 44 – GAZET VAN LAAKDAL. web.archive.org (8 november 2018). Gearchiveerd op 8 november 2018. Geraadpleegd op 28 mei 2019.
- ↑ Geen Trofee voor Sportverdienste in 2008. Gva.be (20 november 2008). Geraadpleegd op 10 november 2016.
- ↑ Le Jeune krijgt Trofee voor Sportverdienste. hln.be (18 november 2010). Geraadpleegd op 7 november 2014.
- ↑ Trofee voor Sportverdienste gaat naar Kevin Borlée. hln.be (21 oktober 2011). Geraadpleegd op 7 november 2014.
- ↑ Nationale Trofee voor Sportverdienste 2012 is voor Evi Van Acker. hln.be (8 november 2012). Geraadpleegd op 7 november 2014.
- ↑ Frederik Van Lierde krijgt Trofee voor Sportverdienste. De Morgen (7 november 2013). Geraadpleegd op 7 november 2013.
- ↑ Daniel Van Buyten krijgt de Trofee voor Sportverdienste[dode link]. Sporza.be (6 november 2014). Geraadpleegd op 6 november 2014.
- ↑ Olympisch kampioene Nafi Thiam krijgt Nationale Trofee voor Sportverdienste. Sporza.be (10 november 2016). Gearchiveerd op 10 november 2016. Geraadpleegd op 10 november 2016.
- ↑ Goffin krijgt Nationale Trofee Sportverdienste: "Voor Van Avermaet en Wauters" - Sporza, 30 november 2017
- ↑ Eerste ’prijs’ van het jaar voor Nina Derwael: wereldkampioene wint Nationale Trofee voor Sportverdienste Het Nieuwsblad, 8 november 2018
- ↑ Red Lions volgen Nina Derwael op met winst van Nationale Trofee voor Sportverdienste, Standaard.be, 7 november 2019
- ↑ Van Aert ziet superseizoen beloond met Nationale Trofee voor Sportverdienste. sporza.be (12 november 2020). Geraadpleegd op 12 november 2020.
- ↑ https://sporza.be/nl/2021/10/28/bashir-abdi-mag-nationale-trofee-voor-sportverdienste-in-zijn-kast-zetten~1635411780506/
- ↑ https://sporza.be/nl/2022/10/20/wereldkampioen-en-vuelta-winnaar-remco-evenepoel-krijgt-ook-nationale-trofee-voor-sportverdienste~1666261714584/
- ↑ Olympisch schaatskampioen Bart Swings krijgt dit jaar de Nationale Trofee voor Sportverdienste.