Orion Bus Industries
Orion Bus Industries | ||||
---|---|---|---|---|
Orion VII NG van TTC in Toronto | ||||
Onderdeel van | Daimler AG, New Flyer | |||
Onderdeel sinds | 2000 | |||
Oprichting | 1975 (als Ontario Bus and Truck, Inc.) | |||
Oprichter(s) | Arnold Wollschlaeger | |||
Opheffing | 2013 | |||
Oorzaak einde | Terugtrekking van de Noord-Amerikaanse markt | |||
Hoofdkantoor | Mississauga, ![]() | |||
Sleutelfiguren | Rich Ferguson (laatste bestuursvoorzitter) | |||
Producten | Stads- en streekbussen | |||
Sector | Industrie | |||
Industrie | Carrosserie- en wagenbouw (autobussen) | |||
Website | (en) Voormalige officiële website | |||
|
Orion Bus Industries was een Canadese fabrikant van autobussen, in het bijzonder stads- en streekbussen. Orion was onderdeel van Daimler AG en richtte zich op de Noord-Amerikaanse markt. Het bedrijf werd in 1975 opgericht en in 2013 opgeheven, nadat Daimler AG zich terugtrok van de Noord-Amerikaanse busmarkt. New Flyer nam de servicetak en de fabrieksgarantie over ten behoeve van de bestaande Orion-vloot.
Geschiedenis
Het bedrijf is in 1975 door Arnold Wollschlaeger opgericht onder de naam Ontario Bus and Truck, Inc..[1][2] In 1977 werd de naam gewijzigd in Ontario Bus Industries (OBI), waarna de prototypebus werd getoond (in 1978) onder de naam Orion I.[1] In 1979 nam Don Sheardown het bedrijf over.[2][3] In 1981 werd een dochterbedrijf geopend onder de naam Bus Industries of America in Oriskany, New York, om de Amerikaanse markt te bedienen. Sindsdien werden alle bussen uitgebracht onder de merknaam Orion. In 1983 bracht OBI de Orion II uit. Ook werd een prototype van de Orion VI getoond, de eerste bus met volledig lage vloer, waarvan de productie uiteindelijk in 1993 begon.[1]
In 1992 had OBI 1200 werknemers in zowel Mississauga als Oriskany en werden er 900 bussen per jaar geproduceerd. In 1994 werd OBI overgenomen door het provinciebestuur van Ontario in verband met achterstallige leningen. Op het moment van de overname werkten er in de fabriek Mississauga nog maar 165 mensen. Het provinciebestuur investeerde 81 miljoen dollar in het bedrijf. Oppositieleider Monte Kwinter noemde de investering een "grote blunder".[4] In 1995 werd OBI voor 35 miljoen dollar verkocht aan Western Star Truck Holdings. De overname bestond zowel OBI als dochterbedrijf Bus Industries of America. Western Star wijzigde kort na de overname de naam van beide bedrijven in Orion Bus Industries.[1]
In juli 2000 werd Western Star Trucks overgenomen door Freightliner, een bedrijfsonderdeel van DaimlerChrysler (nu Mercedes-Benz Group), waardoor Orion indirect onderdeel werd van Daimler Buses North America.[5] In 2006 werd Orion een dochterbedrijf van Daimler Buses North America.[1]
In september 2007 werd door leden van vakbond United Auto Workers drie weken lang gestaakt in de Orion-fabriek in Oriskany.[6]
Op 25 april 2012 kondigde Orion aan geen bestellingen meer aan te nemen en dat de fabrieken in Mississauga en Oriskany op termijn gesloten zouden worden.[7] De aankondiging kwam als een verrassing daar vakbond Canadian Auto Workers kort daarvoor (op 1 april) nog met Orion had afgesproken dat de fabriek in Mississauga nog minstens een jaar open zou blijven.[8] Meer dan 530 werknemers in beide fabrieken zouden daardoor hun baan kwijtraken.[9] Uit protest organiseerden de werknemers in Mississauga een wilde staking.[10][11] Concurrent New Flyer kondigde daarop aan Orions bestellingen voor MTA New York City Transit en King County Metro af te ronden.[12]
In 2013 nam New Flyer de fabriek in Oriskany over[12][13] en gebruikte de fabriek om haar eigen bussen te assembleren.[14]
Daimler's geïmporteerde Setra-bussen bleven op de markt, maar de marketing en distributie ervan was overgedragen aan Motor Coach Industries (MCI), in ruil voor een minderheidsaandeel in MCI.[15] MCI werd in 2015 overgenomen door de NFI Group.[16] In januari 2018 nam de REV Group de distributie van Setra-bussen over.[17][18] In januari 2020 nam Daimler onder de nieuwe naam Daimler Coaches North America de distributie van Setra-bussen weer voor eigen rekening.[19]
Producten (huidige en voormalige)
Model | Lengte en breedte | Foto | Productiejaren | Brandstofmotor | |
---|---|---|---|---|---|
Orion I | 9,5 meter • 2,4 meter 10,5 meter • 2,4 meter 11,2 meter • 2,4 meter 12 meter • 2,4 meter | ![]() | 1977–1993 | ||
Orion II | 6,7 meter • 2,44 meter 7,9 meter • 2,4 meter | ![]() | 1983–2003 | ||
Orion III Orion-Ikarus 286 | 18 meter • 2,6 meter | ![]() | 1984–1989 | Diesel | |
Orion IV |
| ![]() | 1985–1989 |
| |
Orion V | 9,7 meter • 2,4 meter 10,6 meter • 2,4 meter 10,6 meter • 2,6 meter 12 meter • 2,4 meter 12 meter • 2,6 meter | ![]() | 1989–2009 |
| |
Orion VI | 12 meter • 2,6 meter | ![]() | 1995–2004 |
| |
Orion VII | OG | 9,9 meter • 2,6 meter 10,6 meter • 2,6 meter 12,3 meter • 2,6 meter | ![]() | 2001–2007 | |
NG | 2007–2011 | ||||
EPA10 (3G) | ![]() | 2010-2013 |
Zie ook
- Crown-Ikarus 286
Externe link
- Voormalige officiële website
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Commons-logo.svg/25px-Commons-logo.svg.png)
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Orion Bus Industries op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
- ↑ a b c d e Orion International - About OrionHistory. web.archive.org (27 april 2012). Gearchiveerd op 27 april 2012. Geraadpleegd op 27 juni 2022.
- ↑ a b A Brief History of Orion Bus Industries - Transit Toronto - Content. transittoronto.ca. Gearchiveerd op 24 april 2022. Geraadpleegd op 27 juni 2022.
- ↑ https://cutaactu.ca/en/events-training/hall-fame[dode link]
- ↑ (en) ANDREW WILLIS, The end of interventionism | Maclean's | JUNE 12, 1995. Maclean's | The Complete Archive. Gearchiveerd op 27 juni 2022. Geraadpleegd op 27 juni 2022.
- ↑ DaimlerChrysler Commercial Buses North America. web.archive.org (4 april 2006). Gearchiveerd op 4 april 2006. Geraadpleegd op 27 juni 2022.
- ↑ (en) Ron Wilson, Fishing Line. Utica Observer Dispatch. Gearchiveerd op 28 januari 2024. Geraadpleegd op 27 juni 2022.
- ↑ Daimler plant closing compounds Canada’s manufacturing pain - The Globe and Mail. web.archive.org (26 april 2012). Gearchiveerd op 26 april 2012. Geraadpleegd op 27 juni 2022.
- ↑ Gearchiveerde kopie. Gearchiveerd op 27 juni 2022. Geraadpleegd op 27 juni 2022.
- ↑ Union Rep: All 538 workers to be laid off at Orion over next two years | NBC-WKTV News Channel 2 - Utica News, Weather, Sports - | Local News. web.archive.org (28 april 2012). Gearchiveerd op 28 april 2012. Geraadpleegd op 27 juni 2022.
- ↑ Dept. of Labor releases official number of layoffs for Orion Bus | NBC-WKTV News Channel 2 - Utica News, Weather, Sports - | Local News. web.archive.org (26 juni 2012). Gearchiveerd op 26 juni 2012. Geraadpleegd op 27 juni 2022.
- ↑ Mississauga Article: Workers off the job at bus-making plant. web.archive.org (29 mei 2012). Gearchiveerd op 29 mei 2012. Geraadpleegd op 27 juni 2022.
- ↑ a b Gearchiveerde kopie. Gearchiveerd op 4 november 2021. Geraadpleegd op 27 juni 2022.
- ↑ Future of Orion remains unclear as Daimler gets out of bus business | NBC-WKTV News Channel 2 - Utica News, Weather, Sports - | Local News. web.archive.org (28 april 2012). Gearchiveerd op 28 april 2012. Geraadpleegd op 28 juni 2022.
- ↑ (en) Jim Brophy, Bus Stop Classics: Orion I Thru VII – Cross-Border Cruisers…. Curbside Classic (16 juli 2016). Gearchiveerd op 28 juni 2022. Geraadpleegd op 28 juni 2022.
- ↑ (en) Daimler Corporate Communications, Daimler Buses Reconfigures Operations in North America. www.prnewswire.com. Gearchiveerd op 28 juni 2022. Geraadpleegd op 28 juni 2022.
- ↑ Gearchiveerde kopie. Gearchiveerd op 28 juni 2022. Geraadpleegd op 28 juni 2022.
- ↑ January 4, 2018 • Metro Magazine Staff • Bookmark +, Daimler Buses and REV Group team up in North America. www.metro-magazine.com. Gearchiveerd op 19 augustus 2022. Geraadpleegd op 28 juni 2022.
- ↑ January 4, 2018 • Metro Magazine Staff • Bookmark +, MCI to cease distributing Daimler's Setra coaches. www.metro-magazine.com. Gearchiveerd op 17 mei 2022. Geraadpleegd op 28 juni 2022.
- ↑ Daimlertruck.com. Gearchiveerd op 28 januari 2024. Geraadpleegd op 14 juli 2022.