San Gregorio Magno al Celio
San Gregorio Magno al Celio | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Voorgevel van San Gregorio Magno al Celio. | ||||
Plaats | Rome | |||
Gewijd aan | Andreas![]() | |||
Coördinaten | 41° 53′ NB, 12° 29′ OL | |||
Kerkprovincie | ||||
Titulair kardinaal | Francesco Montenegro | |||
Detailkaart | ||||
![]() ![]() | ||||
Afbeeldingen | ||||
![]() | ||||
Plafond van San Gregorio, door Placido Costanzi | ||||
Officiële website | ||||
Lijst van titelkerken | ||||
|
San Gregorio Magno al Celio, ook bekend als Santi Andrea e Gregorio al Monte Celio of San Gregorio al Celio of korter San Gregorio, is een kerk te Rome. De kerk bevindt zich op de Coelius, een van de zeven heuvels van Rome.
De eerste kerk op deze plaats werd gebouwd in 575 als bidkapel ter ere van Sint Andreas bij het huis van de latere Paus Gregorius I. Het huidige bouwwerk is van de hand van Giovanni Battista Soria (1629-1633); Francesco Ferrari ontwierp het interieur (1725-1734).
Voor de kerk staat een brede trap, die oploopt vanuit de Via di San Gregorio, de straat die de Coelius en de Palatijn scheidt. De voorgevel in travertijn lijkt op die van de San Luigi dei Francesi. Voor men de kerk binnengaat, moet men eerst langs een portiek, waar enkele graftombes staan, onder andere van een 17e-eeuwse geestelijke (op deze plaats stond vroeger de tombe van Imperia, minnares van de rijke bankier Agostino Chigi (1511).
Binnenin zijn ornamenten te zien van Ferrari. Achteraan het schip staat het altaar van Sint Gregorius de Grote, daterend uit de 15e eeuw. De Cappella Salviati werd ontworpen door Francesco da Volterra en voltooid door Carlo Maderno in 1600; deze kapel bevat een antiek fresco dat volgens een legende zou gesproken hebben met Sint Gregorius. Ook staat er een marmeren altaar van Andrea Bregno en zijn leerlingen uit 1469.
Links van de kerk staan drie kapellen bij elkaar. Deze werden gebouwd in opdracht van kardinaal Cesare Baronio in het begin van de 17e eeuw, als herinnering aan het oorspronkelijke klooster dat er stond. De middelste kapel, gewijd aan Sint Andreas, bevat fresco’s van Domenichino, Pomarancio en Guido Reni. Rechts staat de kapel van Sint Silvia, de moeder van Sint Gregorius (waarschijnlijk is de kapel gebouwd op haar graf). De kapel van de Heilige Barbara bevat het beroemde triclinium, een tafel met drie aanligbanken, waar Sint Gregorius de armen van maaltijden voorzag. De tafel zelf is van marmer. Rond de kerk zijn nog resten terug te vinden van de Agapetische bibliotheek en van een Romeinse winkel.
Titelkerk
De San Gregorio Magno al Celio werd tot titelkerk verheven door Paus Gregorius XVI op 8 juni 1839. Houders van de titel waren:
- Ambrogio Bianchi (11 juli 1839 - 3 maart 1856)
- Michele Viale Prelà (18 september 1856 - 15 mei 1860)
- Angelo Quaglia (30 september 1861 - 27 augustus 1872)
- Henry Edward Manning (31 maart 1875 - 14 januari 1892)
- Herbert Vaughan (19 januari 1893 - 19 juni 1903)
- Alessandro Lualdi (18 april 1907 - 12 november 1927)
- Jusztinián Serédi (22 december 1927 - 29 maart 1945)
- Bernard William Griffin (22 februari 1946 - 20 augustus 1956)
- John Francis O'Hara (18 december 1958 - 28 augustus 1960)
- José Humberto Quintero Parra (19 januari 1961 - 8 juli 1984)
- Edmund Casimir Szoka (28 juni 1988 - 20 augustus 2014)
- Francesco Montenegro (14 februari 2015 - heden)
Graftombe
- Placido Zurla (1769-1834), kardinaal-vicaris van Rome