1939 w polityce
◄◄ | 1934 | 1935 | 1936 | 1937 | 1938 |
1939 |
1940 | 1941 | 1942 | 1943 | 1944 | ►► |
Wydarzenia polityczne w 1939 roku.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/38/Bundesarchiv_Bild_183-H27337%2C_Moskau%2C_Stalin_und_Ribbentrop_im_Kreml.jpg/220px-Bundesarchiv_Bild_183-H27337%2C_Moskau%2C_Stalin_und_Ribbentrop_im_Kreml.jpg)
Styczeń
- 2 stycznia – zmarł Roman Dmowski, polski polityk[1].
Marzec
- 14 marca – proklamowano zależną od Niemiec Republikę Słowacji. Prezydentem państwa został ksiądz Jozef Tiso[2].
- 15 marca – wojska niemieckie wkroczyły do Czech[2].
- 16 marca – Adolf Hitler ogłosił utworzenie z zajętych terenów Czechosłowacji Protektoratu Czech i Moraw. Protektorem został były minister spraw zagranicznych III Rzeszy Konstantin von Neurath[2].
- 28 marca – wojska generała Francisca Franco zajęły Madryt[2].
Kwiecień
- 4–7 kwietnia – spotkanie ministra spraw zagranicznych Polski Józefa Becka z brytyjskim premierem Neville’em Chamberlainem. Podczas spotkania Beck zapewnił, że Polska wystąpi zbrojnie u boku Wielkiej Brytanii w przypadku jej konfliktu z III Rzeszą[2].
- 28 kwietnia – rząd Niemiec uznał polsko-brytyjską deklarację sojuszniczą za pretekst do wypowiedzenia Polsce paktu o nieagresji z 1934 roku[2].
Sierpień
- 23 sierpnia – w Moskwie został podpisany Pakt Ribbentrop-Mołotow, zawierający tajny protokół dotyczący rozgraniczenia stref wpływów obu państw w Europie Środkowej. Dotyczył on krajów bałtyckich, Finlandii, Polski i Rumunii. Dla Polski dokument oznaczał de facto IV rozbiór.
- 25 sierpnia – Polska i Wielka Brytania podpisały układ o wzajemnej pomocy militarnej w przypadku agresji na jedną ze stron układu[2].
- 30 sierpnia – prezydent Polski Ignacy Mościcki wydał obwieszczenie o powszechnej mobilizacji[2].
- 31 sierpnia – prowokację gliwicką – grupa hitlerowców dowodzona przez Alfreda Naujocksa, przebrana w polskie mundury, zaatakowała niemiecką rozgłośnie radiową[2].
Wrzesień
- 1 września – wybuch II wojny światowej. O godzinie 4:45 niemiecki pancernik „Schleswig-Holstein” rozpoczął ostrzał Helu oraz polskiej Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte. Jednocześnie wojska niemieckie przekroczyły granicę polsko-niemiecką.
- 3 września – Wielka Brytania i Francja wypowiedziały wojnę Niemcom[2].
- 17 września – oddziały Armii Czerwonej bez wypowiedzenia wojny wkroczyły na teren Polski.
- 21 września – w zamachu zginął premier Rumunii, Armand Călinescu[3].
- 28 września – kapitulacja Warszawy.
Październik
- 5 października:
- zakończyła się bitwa pod Kockiem[4];
- Adolf Hitler odebrał defiladę wojsk niemieckich w Warszawie[5].
- 26 października – powołano Generalne Gubernatorstwo. Generalnym gubernatorem został prawnik Hans Frank[2].
Listopad
- 7 listopada – naczelnym wodzem polskich sił zbrojnych został Władysław Sikorski[2].
Przypisy
- ↑ Dmowski Roman, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2017-11-01] .
- ↑ a b c d e f g h i j k l Oxford Wielka Encyklopedia Świata. T. 20. Poznań: Oxford Educational, 2006, s. 163-165. ISBN 83-7425-500-5.
- ↑ Michał Gadziński: Corneliu Z. Codreanu i zemsta zza grobu. histmag.org, 2013-09-21. [dostęp 2018-06-03].
- ↑ 5 października 1939 roku zakończyła się bitwa pod Kockiem. historykon.pl. [dostęp 2017-11-02]. (pol.).
- ↑ 5 października 1939 roku Adolf Hitler odebrał w Warszawie defiladę niemieckiego zwycięstwa. historykon.pl. [dostęp 2017-11-02]. (pol.).