39 Dywizja Zmechanizowana
![]() | |
Historia | |
Państwo |
|
---|---|
Rozformowanie | 1992 |
Organizacja | |
Dyslokacja | Ohrdruf |
Rodzaj sił zbrojnych | |
Rodzaj wojsk | Wojska zmechanizowane |
Podległość |
39 Gwardyjska Barwienkowska Dywizja Zmechanizowana (ros. 39-я гвардейская мотострелковая Барвенковская ордена Ленина дважды Краснознамённая орденов Суворова и Богдана Хмельницкого дивизия) – związek taktyczny Armii Radzieckiej przejęty przez Siły Zbrojne Federacji Rosyjskiej.
W końcowym okresie istnienia Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich dywizja stacjonowała na terenie Niemieckiej Republiki Demokratycznej. W tym czasie wchodziła w skład 8 Armii[1]. Dyslokowana do Rosji i rozformowana w 1992[2].
Struktura organizacyjna
Skład w 1990[3]:
- dowództwo i sztab – Ohrdruf
- 117 Gwardyjski Poznański pułk zmotoryzowany;
- 120 Gwardyjski Poznański pułk zmotoryzowany;
- 172 Gwardyjski Gnieźnieński pułk zmotoryzowany;
- 15 Gwardyjski Reczycki pułk czołgów;
- 23 batalion czołgów;
- 87 Gwardyjski Poznański pułk artylerii samobieżnej;
- 915 pułk rakiet przeciwlotniczych;
- 489 dywizjon przeciwpancerny;
- 11 batalion rozpoznawczy;
- 154 batalion łączności;
- 272 batalion inżynieryjno-saperski;
- 305 batalion obrony przeciwchemicznej;
- 1128 batalion zaopatrzenia;
- 49 batalion remontowy;
- 33 batalion medyczny.
Przypisy
- ↑ Depczyński 2015 ↓, s. 353.
- ↑ Depczyński 2015 ↓, s. 381.
- ↑ Depczyński 2015 ↓, s. 353–354.
Bibliografia
- Marek Depczyński: Rosyjskie siły zbrojne: od Milutina do Putina. Warszawa: Bellona SA, 2015. ISBN 978-83-11-13505-5.
- p
- d
- e
Ogólnowojskowe związki operacyjne i taktyczne SZ Federacji Rosyjskiej
- p
- d
- e
Radzieckie ogólnowojskowe związki operacyjne i taktyczne w latach 80. XX wieku
Armie | |
---|---|
Korpusy armijne |
|
Dywizje |