Alfred Wegener
![]() | |||
Data urodzenia | 1 listopada 1880 | ||
---|---|---|---|
Data śmierci | listopad 1930 | ||
![]() | |||
|
Alfred Lothar Wegener (ur. 1 listopada 1880 w Berlinie, zm. w listopadzie 1930 na Grenlandii) – niemiecki geofizyk, znany współcześnie dzięki teorii wędrówek kontynentów, nazywanej też teorią Wegenera.
Życiorys
Alfred Lothar Wegener był najmłodszym z pięciorga dzieci w rodzinie pastora.Jego ojcem był Richard Wegener (1843-1917), teolog i nauczyciel języków starożytnych w Gymnasium zum Grauen Kloster w Berlinie. Jeden z jego braci, Paul Wegener, został aktorem.
Po zdaniu egzaminu maturalnego od 1900 do 1904 roku studiował fizykę, meteorologię i astronomię na uczelniach w Berlinie, Heidelbergu oraz Innsbrucku. Doktoryzował się z astronomii w 1905 roku u Juliusa Bauschingera na Uniwersytecie w Berlinie[1]. Pierwszą pracę podjął w tym samym roku jako asystent w nowo powołanym Obserwatorium Aeronautycznym (Königlich-Preußische Aeronautische Observatorium) w Lindenberg koło Beeskow. W latach 1906–1908 odbył swoją pierwszą podróż na Grenlandię jako uczestnik duńskiej wyprawy, prowadzonej przez Ludviga Myliusa-Erichsena. Po powrocie otrzymał stanowisko "privatdozenta" i wykładowcy meteorologii, astronomii praktycznej i fizyki kosmicznej na Uniwersytecie Philipsa w Marburgu. W latach 1909/10 pracował nad swoją książką "Thermodynamik der Atmosphäre" (Termodynamika atmosfery), w której wykorzystał m.in. liczne wyniki wyprawy na Grenlandię[1]. Jeszcze przed I wojną światową opublikował pracę o wędrówce kontynentów na podstawie analizy linii brzegowej kontynentów położonych po obu stronach Atlantyku, choć nie był w stanie wyjaśnić mechanizmu umożliwiającego dryf[2]. Później zainteresował się meteorologią.
W 1919 roku Wegener został mianowany szefem Oddziału Badań Meteorologicznych w Deutsche Seewarte w Hamburgu, dlatego rodzina Wegenerów przeniosła się do tego miasta. W 1921 roku został mianowany profesorem nadzwyczajnym na niedawno (1919) założonym Uniwersytecie w Hamburgu. Trzy lata później, w 1924 r. Wegener otrzymał samodzielną katedrę w dziedzinie meteorologii i geofizyki na Uniwersytecie Karola i Franciszka w Grazu w Austrii. Tam zwrócił swe zainteresowania w stronę fizyki i optyki atmosfery, a także badań trąb powietrznych i cyklonów[1]. Dzięki swoim zainteresowaniem sportami balonowymi stał się prekursorem badań mas powietrza za pomocą balonów meteorologicznych. Jego wykłady z termodynamiki atmosfery stały się klasycznym podręcznikiem pierwszej połowy XX wieku.
Po pierwszej wojnie światowej Wegener brał jeszcze udział w trzech ekspedycjach na Grenlandię, gdzie badał polarną cyrkulację powietrza. Dokonał wówczas też wielu cennych obserwacji glacjologicznych. Zginął w trakcie ostatniej z nich podczas burzy śnieżnej[3]
Dzieła
- Thermodynamik der Atmosphäre (1911)
- Die Entstehung der Kontinente und Ozeane (1915)
- Die Klimate der geologischen Vorzeit (1924, wraz z W. von Köppenem)
- Mit Motorboot und Schlitten in Grönland (1930)
Przypisy
- ISNI: 0000000109090856
- VIAF: 64096502
- LCCN: n80098269
- GND: 118629913
- NDL: 00460417
- BnF: 124287112
- SUDOC: 033419612
- SBN: CUBV162921
- NLA: 35244480
- NKC: jo2002112801
- BNE: XX1158154
- NTA: 07143240X
- BIBSYS: 90189103
- CiNii: DA00820296
- Open Library: OL1676121A
- PLWABN: 9810598536905606
- NUKAT: n94302797
- J9U: 987007275412805171
- PTBNP: 47685
- CANTIC: a11151973
- LNB: 000186646
- NSK: 000014539
- CONOR: 122869347
- KRNLK: KAC199629505
- LIH: LNB:V*318204;=BE
- PWN: 3994522
- Britannica: biography/Alfred-Lothar-Wegener, biography/Alfred-Wegener
- Treccani: alfred-wegener
- Universalis: alfred-wegener
- БРЭ: 1903208
- NE.se: alfred-wegener
- SNL: Alfred_Wegener
- VLE: alfred-lothar-wegener
- Catalana: 0071935
- DSDE: Alfred_Wegener
- Hrvatska enciklopedija: 65923
- Scopus: 57190319977