Anakreont z Teos
![]() Anakreont – głowa portretowa (II/III wiek n.e.) ze zbiorów Luwru | |||
Data i miejsce urodzenia | ok. 570 p.n.e. | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | ok. 485 p.n.e. | ||
| |||
| |||
|
Anakreont z Teos, stgr. Ἀνακρέων Anakreon, łac. Anacreon (ur. ok. 570 p.n.e., zm. ok. 485 p.n.e.) – grecki poeta liryczny pochodzący z jońskiego miasta Teos.
Życiorys
Po opanowaniu miast małoazjatyckich przez Persów Cyrusa, jego rodzina opuściła Teos wraz z innymi obywatelami, którzy zasiedlili dawniejszą kolonię grecką w Abderze. Anakreont uczestniczył tam w walkach z napastniczymi plemionami Traków. Później udał się na Samos na zaproszenie tyrana Polikratesa, na którego dworze pozostawał przez wiele lat (533-522 p.n.e.). Po tragicznej śmierci tyrana przybył do Aten na dwór Pizystratydów, gdzie zyskał szczególne względy Hipparcha jako mecenasa sztuki i literatury. Zetknął się też tam z poetą Symonidesem z Keos. W następstwie wygnania Pizystratydów z Aten przeniósł się prawdopodobnie do Tesalii (zapewne na dwór Echekratesa)[1].
Zmarł w Teos lub w Abderze, w wieku 85 lat, podobno wskutek zadławienia się winogronem[2]. Mieszkańcy rodzinnego miasta wystawili mu kenotaf i posąg; inny, autorstwa Fidiasza, wystawiono w Atenach[1].
Twórczość
![]() | Tę sekcję od 2019-02 należy dopracować: wymaga ona znacznego rozwinięcia z omówieniem specyfiki dorobku poetyckiego, na podstawie autorytatywnych źródeł drukowanych. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tej sekcji. Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tej sekcji. |
Był autorem poezji jambicznej, pieśni lirycznych i elegii opiewających wino, śpiew i miłość. Jego wiersze zostały zebrane w Bibliotece Aleksandryjskiej w pięć ksiąg. Znaczna część jego twórczości zachowała się jedynie we fragmentach.
Anakreont najchętniej pisał wiersze ośmiozgłoskowe. Był poetą bardzo popularnym, w okresie hellenistycznym naśladowanym przez innych twórców tworzących tzw. anakreontyki – m.in. przez Kallimacha, Teokryta i aleksandryjskich epigramatyków[1].
Przekłady jego twórczości na polski publikowane były przez Jana Czubka, Jerzego Danielewicza, Jana Pietrzyckiego, Stefana Srebrnego, Wiktora Steffena, Alfreda Szczepańskiego[1].
Przypisy
Linki zewnętrzne
- Anakreont — zbiór utworów poety i anakreontyków
- Anakreont – dzieła w bibliotece Polona
- Anakreon, [w:] Encyklopedia Orgelbranda, t. 1, Warszawa: Samuel Orgelbrand, 1859, s. 713-714 .
- ISNI: 0000000121033619
- VIAF: 100165204, 43145857110522922288, 268654033, 250706576, 385159474310127662333, 10160789509302680449, 263890036, 222295864, 291181364, 904144647701465498129, 1043154381147230292857, 682144647715280537261, 2005159474220327661951, 100165166, 22159477524527990006
- LCCN: n83015407
- GND: 118649035
- LIBRIS: 75kmg28r41p7pdb
- BnF: 11888717x
- SUDOC: 032840225
- SBN: CFIV024044
- NLA: 35006145
- NKC: jn20000700044
- BNE: XX974904
- NTA: 069747334
- BIBSYS: 90635390
- CiNii: DA01472898
- Open Library: OL1474641A
- PLWABN: 9810541635005606
- NUKAT: n95004797
- J9U: 987007257620305171
- PTBNP: 166764
- CANTIC: a20283118
- LNB: 000220796
- NSK: 000192239
- CONOR: 42662499
- BNC: 000064039
- ΕΒΕ: 14670
- BLBNB: 000597995
- LIH: LNB:V*3422;=zW
- RISM: people/30025933
- PWN: 3869010
- Britannica: biography/Anacreon
- Treccani: anacreonte
- Universalis: anacreon-de-teos
- БРЭ: 1819849
- NE.se: anakreon
- SNL: Anakreon
- Catalana: 0003716
- DSDE: Anakreon
- Hrvatska enciklopedija: 2434