Andrzej Ostromęcki
![]() Andrzej Ostromęcki w czapce (deklu[1]) korporacji akademickiej Arkonia, 2018 | |||
Data i miejsce urodzenia | 15 listopada 1942 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 24 stycznia 2021 | ||
Zawód, zajęcie | polski geolog, poeta, prozaik, alpinista i grotołaz | ||
Alma Mater | |||
Odznaczenia | |||
![]() | |||
|
Andrzej Henryk Ostromęcki (ur. 15 listopada 1942 w Warszawie, zm. 24 stycznia 2021 tamże) – polski geolog, poeta, alpinista, grotołaz, działacz społeczny. Był filistrem Arkonii.
Życiorys
Był synem Mirosława (1914–2000), inżyniera, oficera NSZ, więźnia politycznego PRL, i Heleny (1915–2000) z domu Deskur[2][3][4]. Razem z matką i siostrą Anną (1944–2000) przeprowadził się do Wrocławia w lipcu 1945[5]. Egzamin maturalny zdał w III Liceum Ogólnokształcącym we Wrocławiu w 1960[6]. W 1966 ukończył studia geologii na Wydziale Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Wrocławskiego[7]. Był zatrudniony w Zakładzie Nauk Geologicznych PAN we Wrocławiu i Warszawie (od 1968), gdzie uzyskał doktorat nauk przyrodniczych w 1972[8]. Był także związany z Wydziałem Geologii Uniwersytetu Warszawskiego[9]. Zajmował się zagadnieniami górnego karbonu i dolnego permu w niecce północnosudeckiej[10][11][12]. W latach 1980–1981 pracował w Mauretanii w ramach kontraktu z agencją ONZ[13]. Zmarł 24 stycznia 2021 w Warszawie[14].
Działalność społeczna
Był filistrem Korporacji Akademickiej Arkonia[15]. Jako syn Mirosława[2], członka Arkonii od 1933, został przyjęty do Korporacji w 1982 wraz z innymi synami i krewnymi przedwojennych Arkonów[16]. W roku 1990 został wybrany na członka zarządu Arkonii[17][18]. W 1992 sprawował funkcję oldermana „pierwszego coetusu”[a], grupy składającej się z pięciu pierwszych studentów przyjętych do Arkonii po II Wojnie Światowej[19].
W 2011 wziął udział w panelu dyskusyjnym „Żołnierze Wyklęci – wojna domowa czy powstanie narodowe?”[20].
W 2014 był współzałożycielem Fundacji Oleńka, pierwszej w Polsce organizacji pomagającej chorym na raka samotnym matkom[21][22].
Działalność literacka
Publikował wiersze:
- Andrzej Ostromęcki: A rzeka wciąż płynie. Konin: Psychoskok, 2018, s. 101. ISBN 978-83-8119-267-5.
- Andrzej Ostromęcki: Wędrówki po Polu Mokotowskim. Pelplin: Bernardinum, 2017, s. 35. ISBN 978-83-947346-0-2.
- Andrzej Ostromęcki: Węzełek na drogę. Warszawa: Andrzej Ostromęcki, 2017, s. 87. ISBN 978-83-947346-1-9.
Publikował także formy prozatorskie[23] i teksty na tematy społeczne[24][25][26]. Zamieszczał utwory w czasopismach katolickich „List do Pani”, „Tygodnik Salwatorski”, „Głos Brata Alberta”[27][28][29].
Działalność górska
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9f/Jaskinia_Wielka_%C5%9Anie%C5%BCna_Wielka_Studnia.jpg/240px-Jaskinia_Wielka_%C5%9Anie%C5%BCna_Wielka_Studnia.jpg)
Był członkiem i uczestnikiem wypraw jaskiniowych Sekcji Grotołazów Wrocław od 1962[30]. W 1966 współorganizował Ogólnopolskie Seminarium Ratownictwa Jaskiniowego w Tatrach Zachodnich[31]. Był prezesem Sekcji w kadencji 1967/1968[32].
Brał udział w eksploracji i opisie Jaskini Niedźwiedziej w masywie Śnieżnika[33].
Na przełomie grudnia 1968 i stycznia 1969 wziął udział w wyprawie kierowanej przez Bernarda Uchmańskiego na dno Jaskini Śnieżnej. Wyprawa dokonała wspinaczkowego wyjścia od Syfonu Dominiki do otworu Jaskini Śnieżnej. Był to ówczesny rekord świata (640 m pomiędzy dnem a otworem wejściowym jaskini) we wspinaczce jaskiniowej bez korzystania z lin i drabinek[34][35]. Członkami wyprawy byli także Roman Galar, Jerzy Masełko, Kazimierz Piotrowski, Norbert Pospieszny i Marek Trzeciakowski[36]. Wszyscy zostali odznaczeni Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe.
W 1969 uczestniczył w wyprawie Sekcji do jaskiń Kaukazu Zachodniego[37]. Był zaprzyjaźniony i uczestniczył w działalności Speleoklubu Warszawskiego[38].
Inne informacje
Był mężem Anny Marii (Oleńki) z domu Wielowieyskiej (1945–2013)[3].
Uwagi
Przypisy
- ↑ Insygnia – Dekiel [online], Arkonia Korporacja Akademicka [dostęp 2021-01-31] .
- ↑ a b MirosławM. Ostromęcki MirosławM., Rys biograficzny, „Biuletyn Arkoński”, 37, Arkonia Korporacja Akademicka, 2001 [dostęp 2020-12-10] .
- ↑ a b Andrzej Ostromęcki h. Pomian (ID: zi.4.118.a3a) [online], M.J. Minakowski: Genealogia potomków Sejmu Wielkiego [dostęp 2020-10-13] .
- ↑ RobertR. Buliński RobertR., Mirosław Ostromęcki – biogram [online], Przystanek Historia, Instytut Pamięci Narodowej, 2020 [dostęp 2021-02-10] .
- ↑ AndrzejA. Ostromęcki AndrzejA., Życie matki, „Biuletyn Arkoński”, 40, Arkonia Korporacja Akdemicka, 2002 [dostęp 2020-12-10] .
- ↑ IrenaI. Barycka IrenaI. i inni red., Księga Pamiątkowa Jubileuszu 50-lecia III Liceum Ogólnokształcącego im. Adama Mickiewicza we Wrocławiu, Wrocław: Komitet Organizacyjny Jubileuszu 50-lecia III LO, 1996, 205, wersja elektroniczna, ISBN 83-906581-5-1 .
- ↑ TeresaT. Suleja TeresaT. (red.), Absolwenci Uniwersytetu Wrocławskiego, tom I (1946–1989), Acta Universitatis Wratislaviensis No 2433, Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 2002, s. 432, ISBN 83-229-2277-9 [dostęp 2018-09-20] .
- ↑ Uroczystości i wspomnienia – śp. dr Andrzej Ostromęcki [online], Instytut Nauk Geologicznych Polskiej Akademii Nauk [dostęp 2021-01-28] .
- ↑ AndrzejA. Ostromęcki AndrzejA., Informacja geologiczna na usługach gospodarki krajów wysoko rozwiniętych, „Przegląd Geologiczny”, 28 (3), 1980, ISSN 0033-2151 [dostęp 2020-12-11] .
- ↑ TeresaT. Madeyska TeresaT., Instytut Nauk Geologicznych PAN w 50-lecie działalności, „Przegląd Geologiczny”, 4 (1), 2006, s. 33, ISSN 0033-2151 [dostęp 2020-12-11] .
- ↑ AndrzejA. Ostromęcki AndrzejA., Profil litostratygraficzny permo-karbonu w zachodniej części rowu Świerzawy, „Geologia Sudetica”, VI (1), 1972, s. 293–306, ISSN 0072-100X [dostęp 2021-02-01] .
- ↑ AndrzejA. Ostromęcki AndrzejA., Development of the late paleozoic sedimentary basin of the Kaczawa mountains, „Rocznik Polskiego Towarzystwa Geologicznego”, XLIII (3), 1973, s. 319–362, ISSN 0208-9068 [dostęp 2021-02-13] (ang.).
- ↑ WojciechW. Salski WojciechW., Prace geologów Państwowego Instytutu Geologicznego za granicą, „Przegląd Geologiczny”, 68 (5), 2020, s. 445, ISSN 0033-2151 [dostęp 2020-12-11] .
- ↑ AleksandraA. Draus AleksandraA., Zmarł Andrzej Ostromęcki, geolog i grotołaz [online], Przegląd Uniwersytecki on-line, Uniwersytet Wrocławski, 2021 [dostęp 2021-01-26] .
- ↑ Żałoba w Arkonii [online], Arkonia Korporacja Akademicka, 2021 [dostęp 2021-01-31] .
- ↑ Arkonia - Polska Korporacja Akademicka [online], arkonia.pl [dostęp 2021-02-01] .
- ↑ PatrykP. Tomaszewski PatrykP., Polskie korporacje akademickie w latach 1918–1939, Toruń: Cycero.pl, 2011, Biblioteczka „Historii i Polityki” 1/2011, s. 178, 179 i przypis 151, ISBN 978-83-928698-3-2 [dostęp 2021-01-29] .
- ↑ RomanR. Sroczyński RomanR., Odrodzenie – Rys historyczny Arkonii 1945-1990 [online], Arkonia Korporacja Akademicka [dostęp 2020-12-10] .
- ↑ Filister Andrzej Ostromęcki [online], Instytut Nauk Geologicznych Polskiej Akademii Nauk [dostęp 2021-01-28] .
- ↑ 2011.12.17 – Panel „Żołnierze Wyklęci – wojna domowa czy powstanie narodowe?” w Warszawie [online], Związek Żołnierzy Narodowych Sił Zbrojnych, 2011 [dostęp 2020-12-13] .
- ↑ Fundacja Oleńka (KRS: 0000511222) [online], Krajowy Rejestr Sądowy, 2014 [dostęp 2021-01-26] .
- ↑ AnetaA. Wawrzyńczak AnetaA., Pierwsza w Polsce organizacja pomagająca chorym na raka samotnym matkom [online], portal wp – kobieta, 2015 [dostęp 2021-01-26] .
- ↑ AndrzejA. Ostromęcki AndrzejA., Droga z orszakiem trzech króli, „Podgląd”, IV (4), Kwartalnik literacki Oddziału Warszawskiego Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, 2018, s. 45–46, ISSN 2392-2753 [dostęp 2020-12-10] .
- ↑ ZygmuntZ. Skórzyński ZygmuntZ. i inni, Współpraca gospodarcza Europy Środkowej – wstęp do integracji, „Polska w Europie”, 20, 1996, s. 76–97, ISSN 1231-7934 .
- ↑ AndrzejA. Ostromęcki AndrzejA., Idea zjednoczenia europejskiego na przestrzeni dziejów, „Przegląd Powszechny”, 4, 2002, s. 111–127, ISSN 0209-1127 .
- ↑ AndrzejA. Ostromęcki AndrzejA., Pomagamy wysyłkowo [online], ngo.pl – portal organizacji pozarządowych, 2016 [dostęp 2020-12-13] .
- ↑ Ostromęcki Andrzej [online], portal pisarze.pl, 2018 [dostęp 2020-12-12] .
- ↑ AndrzejA. Ostromęcki AndrzejA., Nie jojc, babo, nie jojc, „Tygodnik Salwatorski”, 24 (39), 2017, s. 7, ISSN 1509-720X [dostęp 2021-01-26] .
- ↑ AndrzejA. Ostromęcki AndrzejA., Emaus na Salwatorze, „Tygodnik Salwatorski”, 25 (13/14), 2018, s. 10, ISSN 1509-720X [dostęp 2021-01-30] .
- ↑ JerzyJ. Fereński JerzyJ., W piwnicy i jeszcze głębiej, „Konfrontacje”, wydanie specjalne z okazji jubileuszu (1959–2003) Studenckiego Klubu Pałacyk we Wrocławiu, 31 maja 2003, s. 5 [dostęp 2019-09-01] .
- ↑ BernardB. Uchmański BernardB., Seminarium Ratownictwa Jaskiniowego, „Taternik”, 42 (1–2), 1966, s. 42, ISSN 0137-3155 [dostęp 2021-01-06] .
- ↑ ElżbietaE. Pomorska ElżbietaE. i inni, Sekcja Grotołazów Wrocław – 50 lat Sekcji Matki Naszej 1955–2005, „Korkociąg”, wydanie specjalne, Sekcja Grotołazów Wrocław, październik 2005, druga strona okładki i s. 4 .
- ↑ AndrzejA. Ostromęcki AndrzejA., Jaskinia Niedźwiedzia w masywie Śnieżnika: Geologia jaskini, „Wierchy”, 37, 1968, s. 120–125, ISSN 0137-6829 [dostęp 2020-12-10] .
- ↑ BernardB. Uchmański BernardB., 1969 – Rekord świata w podziemnej wspinaczce, [w:] AdamA. Pyka (red.), System „Jaskinia Wielka Śnieżna”: Historia eksploracji, wyd. III, monografia, 2014, s. 6, 28 [dostęp 2020-04-09] .
- ↑ AndrzejA. Macko AndrzejA., Siedmiu śmiałych, „Express Wieczorny”, XIII (11), 1969, s. 1 i 5, ISSN 0137-9119 .
- ↑ BernardB. Uchmański BernardB., Z głębin Tatr po rekord świata, „Taternik” (3), 1970, s. 97–101, ISSN 0137-8155 [dostęp 2020-10-26] .
- ↑ AndrzejA. Ostromęcki AndrzejA., Wrocławscy grotołazi na Kaukazie, „Taternik”, 46 (4), 1969, s. 165 [dostęp 2020-12-10] .
- ↑ IzabellaI. Luty IzabellaI., Andrzej Henryk Ostromęcki h. Pomian [online], Speleoklub Warszawski, 2021 [dostęp 2021-02-10] .