Anna Przecławska
Data i miejsce urodzenia | 9 sierpnia 1929 |
---|---|
Data śmierci | 19 sierpnia 2010 |
profesor nauk humanistycznych | |
Specjalność: literatura i czytelnictwo dzieci i młodzieży, pedagogika społeczna | |
Alma Mater | Uniwersytet Warszawski |
Nauczyciel akademicki | |
Uczelnia | Uniwersytet Warszawski |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Anna Przecławska, z domu Sadkowska (ur. 9 sierpnia 1929 w Warszawie, zm. 19 sierpnia 2010[1]) – polska uczona, pedagog, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, w latach 1981–1987 dziekan Wydziału Pedagogicznego UW. Była żoną prof. Krzysztofa Przecławskiego.
Życiorys
Jej rodzicami byli Henryk Sadkowski (1889–1960), urzędnik państwowy i Halina z Hejdukowskich (1895–1961), dentystka, naczelniczka Harcerstwa Polskiego. Anna Sadkowska jako nastolatka brała udział w ruchu oporu, od 1942 należała do Harcerstwa Polskiego, w powstaniu warszawskim była sanitariuszką i łączniczką Armii Krajowej (kompania harcerska batalionu „Gustaw”). Po wojnie ukończyła studia pedagogiczne na Uniwersytecie Warszawskim (1951).
Od 1957 pracownik Uniwersytetu Warszawskiego; w 1961 obroniła doktorat, w 1968 habilitowała się i została docentem, w 1978 otrzymała tytuł profesora nadzwyczajnego. W latach 1979–1981 była dyrektorem Instytutu Pedagogicznego Uniwersytetu Warszawskiego, 1981–1987 dziekanem Wydziału Pedagogicznego. Była zastępcą przewodniczącego Komitetu Nauk Pedagogicznych Polskiej Akademii Nauk. W latach 1972–1979 była konsultantem naukowym wydawnictw encyklopedycznych dla dzieci w wydawnictwie „Wiedza Powszechna” w Warszawie.
W latach 1982–1989 działała w Patriotycznym Ruchu Odrodzenia Narodowego (PRON), była członkiem Prezydium Komitetu Wykonawczego Rady Krajowej PRON do 1986. Wchodziła również w skład Rady Konsultacyjnej przy Przewodniczącym Rady Państwa (1986–1989). W 1989 uczestniczyła w obradach plenarnych Okrągłego Stołu po stronie partyjno-rządowej (także w podzespole ds. nauki, oświaty i postępu technicznego). Należała do Polskiego Towarzystwa Pedagogicznego, a także organizacji kombatanckich (Związku Bojowników o Wolność i Demokrację do 1989, Światowego Związku Żołnierzy AK od 1991). W latach 1988–1990 wiceprzewodnicząca Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa[2]. W lutym 1989 weszła w skład działającej przy tej Radzie Komisji do spraw Upamiętnienia Ofiar Represji Okresu Stalinowskiego[3].
Otrzymała liczne odznaczenia m.in. Krzyż Kawalerski i Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Warszawski Krzyż Powstańczy i Medal Komisji Edukacji Narodowej.
Jej zainteresowania naukowe obejmowały m.in. teorię upowszechniania kultury i literatury dla dzieci i młodzieży. Opublikowała m.in. książki:
- Książka w życiu młodzieży współczesnej (1962)
- Młody czytelnik i współczesność (1966)
- Książka, młodzież i przeobrażenia kultury (1967)
- Literatura dla dzieci i młodzieży w procesie wychowania (1978, redaktor, współautorka)
Została pochowana w grobowcu rodzinnym na cmentarzu w Wilanowie.
Przypisy
- ↑ pedagog: Prof. zw. dr hab. Anna Przecławska - odeszła na wieczną wartę [online], sliwerski-pedagog.blogspot.com [dostęp 2017-11-21] .
- ↑ Skład Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa 1988–2011. radaopwim.gov.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-11-17)]. radaopwim.gov.pl [dostęp 2011-11-06]
- ↑ Rzeczpospolita, 1989, nr 37 (2171), str. 1-2
Bibliografia
- Kto jest kim w Polsce. Edycja 3, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1993.
Linki zewnętrzne
- Prof. zw. dr hab. Anna Przecławska, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2010-08-20] .
- p
- d
- e
Przewodniczący Rady |
|
---|---|
Wiceprzewodniczący Rady |
|
Sekretarze Generalni Rady |
|