Antonio de Cabezón
Data i miejsce urodzenia | 30 marca 1510 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 26 marca 1566 |
Instrumenty | organy |
Gatunki | |
Zawód | kompozytor |
Antonio de Cabezón (ur. 30 marca 1510 w Castrillo Mota de Judíos prow. Burgos – zm. 26 marca 1566 w Madrycie) – hiszpański kompozytor i organista renesansowy. Był pierwszym uznanym iberyjskim kompozytorem muzyki na instrumenty klawiszowe.
Rodzina
Cała rodzina Cabezonów zajmowała się muzyką. Antonio był ojcem Agustina i Hernanda, bratem Juana.
Życie
W dzieciństwie utracił wzrok. Od lat młodzieńczych wychowywał się w Palencii, gdzie następnie służył na dworze biskupa Pedro de Sermiento. W latach 1526–38 był nadwornym muzykiem cesarzowej Izabeli Portugalskiej. Następnie został organistą i muzykiem w orkiestrze na dworze Karola V. Był nauczycielem nadwornym księcia Filipa oraz infantek Marii i Juany. Od 1543 roku aż do śmierci był muzykiem w kapeli królewskiej Filipa II. Wraz z dworem królewskim podróżował do Włoch, Niemiec, Anglii i Niderlandów, gdzie stykał się z różnymi stylami muzycznymi renesansu.
Twórczość i znaczenie
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/87/Gnome-mime-sound-openclipart.svg/32px-Gnome-mime-sound-openclipart.svg.png)
Cabezón skomponował około 200 utworów instrumentalnych na organy, klawesyn, harfę lub vihuelę[1]. Współcześnie chętnie wykonywane są jego kompozycje harfowe. Jest znany także m.in. ze swoich tient – co najmniej 26 krótkich utworów na organy. Są to najstarsze zachowane w Hiszpanii utwory na organy. Pisał również cykle wariacji – Diferencias oraz utwory kościelne: kyrie, hymny, psalmy, magnificaty, motety.
Źródłem jego kompozycji są dwa druki: zbiór Luysa Vebegas de Henestrosa Libro de cifra nueva para tecla, arpa y vihuela (1557) i Obras de música para tecla, arpa y vihuela de Antonio de Cabezón (1578) zestawiony przez jego syna, Hernando de Cabezóna[1].
W cyklach wariacyjnych kompozytor przetwarza melodykę opartą często na melodiach popularnych pieśni hiszpańskich. Stosuje przy tym bogatą technikę figuracyjną i zdobniczą oraz dzielenie melodii pomiędzy różne głosy.
Cabezón miał duży wpływ na rozwój szkoły wirginalistów angielskich, a także na flamandzkiego kompozytora J.P. Sweelincka, który inspirował się mistrzowsko prowadzoną imitacją i pracą kontrapunktyczną w tientach.
Przypisy
Linki zewnętrzne
- Antonio de Cabezón – twórczość tego autora dostępna w bibliotece cyfrowej International Music Score Library Project
- ISNI: 0000000108754032
- VIAF: 17406964
- LCCN: n85000681
- GND: 118518224
- NDL: 01052991
- BnF: 138920489
- SUDOC: 08627483X
- SBN: LO1V151160
- NKC: js20030929008
- BNE: XX1085822
- NTA: 074936069
- CiNii: DA07778074
- Open Library: OL5921005A
- PLWABN: 9810596014205606
- NUKAT: n97025817
- J9U: 987007280042805171
- PTBNP: 1367527
- CANTIC: a11199398
- RISM: people/30103269
- PWN: 3882594
- Britannica: biography/Antonio-de-Cabezon
- Universalis: antonio-de-cabezon
- NE.se: antonio-de-cabezon
- SNL: Antonio_de_Cabezón
- VLE: antonio-de-cabezon
- Catalana: 0013139
- DSDE: Antonio_de_Cabezón
- Hrvatska enciklopedija: 10461