Arthur Bliss
![]() Arthur Bliss, ok. 1922 | |||
Imię i nazwisko | Arthur Edward Drummond Bliss | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | 2 sierpnia 1891 | ||
Pochodzenie | brytyjskie | ||
Data i miejsce śmierci | 27 marca 1975 | ||
Gatunki | |||
Zawód | kompozytor, dyrygent | ||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() | |||
|
Sir Arthur Edward Drummond Bliss[1] (ur. 2 sierpnia 1891 w Londynie, zm. 27 marca 1975 tamże[1][2]) – kompozytor i dyrygent[3] brytyjski.
Życiorys
Jego ojciec pochodził z Nowej Anglii[1]. Uczęszczał do Rugby School[1], później studiował pod kierunkiem Charlesa Wooda na Cambridge University, który ukończył w 1913 roku[1][4]. W latach 1913–1914 był studentem Royal College of Music[1][2]. Jego nauczycielami byli Charles Villiers Stanford, Ralph Vaughan Williams oraz Gustav Holst[4]. Podczas I wojny światowej służył na froncie jako żołnierz 7 Pułku Piechoty (1914–1917) oraz Grenadier Guards (1917–1918)[3]. W 1921 roku został wykładowcą kompozycji na Royal College of Music[1][4].
Od 1923 do 1925 roku i ponownie od 1934 do 1941 roku przebywał w Stanach Zjednoczonych, gdzie m.in. wykładał na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley[1]. Podczas pobytu w USA napisał muzykę do opartego na scenariuszu H.G. Wellsa filmu Rzeczy, które nadejdą[3]. W latach 1942–1944 był dyrektorem muzycznym BBC[1][2][3].
W 1950 roku otrzymał tytuł szlachecki, zaś w 1953 roku objął funkcję Master of the Queen’s Music[1][2][3][4]. Doctor honoris causa uniwersytetów w Edynburgu (1946), Londynie (1947) i Cambridge (1964)[4]. Rycerz Komandor Królewskiego Orderu Wiktoriańskiego (1969), odznaczony Orderem Towarzyszy Honoru (1971)[2].
W 1970 roku opublikował swoje wspomnienia pt. As I Remember[1].
Twórczość
W pierwszym okresie swojej twórczości, datowanym na okres bezpośrednio po zakończeniu I wojny światowej, poszukiwał nowych rozwiązań brzmieniowych, nawiązując do dorobku Strawinskiego, Ravela, Satiego, a także jazzu[1][3][4]. Środkowy okres jego twórczości charakteryzuje się tendencjami klasycznymi i zainteresowaniem formami kameralnymi, podczas gdy w ostatnich dekadach swojego życia tworzył głównie muzykę sceniczną[4].
Ważniejsze kompozycje
(na podstawie materiałów źródłowych)[1][3]
Opery
- The Olympians (1948–1949)
- The Beggar’s Opera (1952–1953)
- Tobias and the Angel (1960)
Balety
- Checkmate (1937)
- Miracle in the Gorbals (1944)
- Adam Zero (1946)
- The Lady of Shallott (1958)
Muzyka orkiestrowa
- 2 Studies (1920)
- Mélée Fantasque (1921)
- A Colour Symphony (1921–1922)
- Introduction and Allegro (1926)
- Hymn to Apollo (1926)
- Music for Strings (1935)
- Meditations on a Theme by John Blow (1955)
- Edinburgh Overture (1956)
- Metamorphic Variations (1972)
Koncerty
- koncert na 2 fortepiany (1924)
- koncert fortepianowy (1968)
- koncert skrzypcowy (1955)
- koncert wiolonczelowy (1970)
Muzyka wokalno-instrumentalna
- Lie Strewn the White Flocks na mezzosopran, chór i orkiestrę (1928)
- Morning Heroes, symfonia na chór i orkiestrę z udziałem oratora (1930)
- A Song of Welcome na sopran, baryton, chór i orkiestrę (1954)
- The Beatitudes na sopran, tenora, chór i orkiestrę (1961)
- Mary of Magdala na kontratenora, baryton, chór i orkiestrę (1962)
- The Golden Cantata na tenora, chór i orkiestrę (1963)
- The World is charged with the grandeur of God na chór i instrumenty dęte (1969)
- 2 Ballads na głosy żeńskie i orkiestrę (1971)
Muzyka wokalna
- Aubade for Coronation Morning (1953)
- Seek the Lord (1956)
- Birthday Song for a Royal Child (1959)
- Stand up and bless the Lord your God (1960)
- Cradle Song for Newborn Child (1963)
- O Give Thanks (1965)
- River Music (1967)
- Lord, who shall abide in Thy Tabernacle (1968)
- A Prayer to the Infant Jesus (1968)
- Prayer to St Francis of Assisi (1972)
- Put thou thy trust in the Lord (1972)
- Sing, Mortals! (1974)
- Shield of Faith (1974)
Muzyka kameralna
- Madame Noy na sopran i orkiestrę kameralną (1918)
- kwintet fortepianowy (1919)
- Rhapsody na sopran, tenora i orkiestrę kameralną (1919)
- Rout na sopran i orkiestrę kameralną (1920)
- kwintet obojowy (1927)
- Serenade na baryton i orkiestrę kameralną (1929)
- kwintet klarnetowy (1932)
- A Knot of Riddles na baryton i orkiestrę kameralną (1963)
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h i j k l m The Harvard Biographical Dictionary of Music. Cambridge: Harvard University Press, 1996, s. 85. ISBN 0-674-37299-9.
- ↑ a b c d e Jonathan D. Green: A Conductor’s Guide to Choral-orchestral Works. Lanham: Scarecrow Press, 2003, s. 34. ISBN 978-0-8108-4720-0.
- ↑ a b c d e f g The Oxford Dictionary of Music. Oxford: Oxford University Press, 2013, s. 93–94. ISBN 978-0-19-957854-2.
- ↑ a b c d e f g Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 1. Część biograficzna ab. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1979, s. 336. ISBN 83-224-0113-2.
- ISNI: 0000000109061932
- VIAF: 59268878
- LCCN: n80115696
- GND: 118851977
- NDL: 01052679
- LIBRIS: 1zcfh1dk0bbvkxx
- BnF: 13891588p
- SUDOC: 115730117
- SBN: RAVV075571
- NKC: xx0011513
- BNE: XX891304
- NTA: 072472677
- Open Library: OL4378668A, OL887484A
- PLWABN: 9810702997305606
- NUKAT: n97039125
- OBIN: 30827
- J9U: 987007282692405171
- RISM: people/30103255
- PWN: 3878348
- Britannica: biography/Arthur-Bliss
- Universalis: arthur-bliss
- БРЭ: 1873413
- NE.se: arthur-bliss
- SNL: Arthur_Bliss
- VLE: arthur-bliss
- Catalana: 0010508
- DSDE: Arthur_Bliss
- Hrvatska enciklopedija: 8171