Arthur Foulkes
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 11 maja 1928 |
---|---|
Gubernator generalny Bahamów | |
Okres | od 14 kwietnia 2010 |
Poprzednik | Arthur Dion Hanna |
Następca | Marguerite Pindling |
Odznaczenia | |
![]() |
Arthur Alexander Foulkes (ur. 11 maja 1928), bahamski polityk i dyplomata, gubernator Bahamów od 14 kwietnia 2010 do 8 lipca 2014.
Życiorys
Arthur Foulkes urodził się w 1928 w miejscowości Matthew Town w dystrykcie Inagua jako syn dr Williama A. Foulkesa i Julie Foulkes, z domu Maisonneuve. Kształcił się w szkołach publicznych w Matthew Town i Nassau. Początkowo pracował jako korektor w wydawnictwie The Nassau Guardian oraz The Tribune. W 1948 rozpoczął pracę dziennikarską w The Tribune, najpierw jako reporter, a później jako redaktor. Był założycielem i redaktorem Bahamian Times oficjalnego organu prasowego Postępowej Partii Liberalnej (Progressive Liberal Party, PLP). Gazeta odegrała kluczową rolę w kampanii wyborczej w 1967, po której partia zdobyła władzę w kraju. W latach 2002–2007 był felietonistą w gazetach To The Point iThe Tribune[1].
W 1967 został wybrany do Izby Zgromadzenia z ramienia PLP, sprawując różne urzędy w czasie rządów premiera Lyndena O. Pindlinga, w tym ministra komunikacji i ministra turystyki. Jako minister doprowadził m.in. do nacjonalizacji spółki telefonicznej "Batelco". W 1970 opuścił szeregi PLP i rok później założył Wolny Ruch Narodowy (Free National Movement, FNM). W latach 1972–1982 zasiadał w Senacie. W 1982 po raz drugi został deputowanym do Izby Zgromadzenia. Uczestniczył w wielu międzynarodowych konferencjach. W 1972 był jednym z przedstawicieli krajowej opozycji na Konferencji Konstytucyjnej Niepodległych Bahamów w Londynie[1].
W 1992 rozpoczął pracę w służbach dyplomatycznych kraju jako Wysoki Komisarz w Wielkiej Brytanii i ambasador we Francji, Niemczech, Włoszech, Belgii i Unii Europejskiej. Reprezentował również Bahamy przy Wspólnocie Narodów w Londynie, Grupę Afrykańsko-Karaibską w Brukseli, był Stałym Przedstawicielem przy Międzynarodowej Organizacji Morskiej oraz dziekanem korpusu dyplomatycznego w Wielkiej Brytanii. Założył londyńskie stowarzyszenie Przyjaciele Bahamów[1].
W 1999 został mianowany pierwszym bahamskim ambasadorem w Chińskiej Republice Ludowej i ambasadorem na Kubie (nie rezydował jednak w tych państwach). Był jednym z założycieli Towarzystwa Przyjaźni Chińsko-Bahamskiej. W 2001 został odznaczony przez królową Elżbietę II Orderem św. Michała i św. Jerzego[1].
W 2007, po powrocie FNM do władzy, objął stanowisko dyrektora generalnego Bahamskich Służb Informacyjnych – rządowej agencji informacyjnej oraz został mianowany zastępcą gubernatora generalnego wysp[1].
13 kwietnia 2010 królowa Elżbieta II mianowała go na stanowisko gubernatora generalnego Bahamów, na którym został oficjalnie zaprzysiężony dzień później[1]. Funkcje pełnił do lipca 2014.