Augustyn Bloch
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 13 sierpnia 1929 | ||
---|---|---|---|
Pochodzenie | polskie | ||
Data i miejsce śmierci | 6 kwietnia 2006 | ||
Instrumenty | organy | ||
Gatunki | |||
Zawód | kompozytor, organista | ||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() ![]() ![]() | |||
|
Augustyn Hipolit Bloch (ur. 13 sierpnia 1929 w Grudziądzu, zm. 6 kwietnia 2006 w Warszawie) – polski kompozytor i organista.
Życiorys
W 1950 roku ukończył Państwową Szkołę Muzyczną II stopnia w Gdańsku-Wrzeszczu w klasie organów[1]. Naukę kontynuował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie, gdzie w 1954 ukończył organy u Feliksa Rączkowskiego, a w 1959 kompozycję u Tadeusza Szeligowskiego. W okresie nauki w Gdańsku i studiów (w latach 1947–1957) był organistą kościołów w Gdańsku (Wrzeszczu i Oliwie) i Warszawie, koncertował na ocalałych organach we Wrocławiu. W latach 1954–1977 Bloch związany był stałą współpracą z Teatrem Polskiego Radia jako twórca muzyki do słuchowisk.
Był wiceprezesem Zarządu Głównego Związku Kompozytorów Polskich w latach 1977–1979 i 1983-1987. Był przewodniczącym komisji programowej Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Współczesnej Warszawska Jesień w latach 1979–1987. Wiele jego kompozycji wykonywano na tym festiwalu.
Współpracował z wieloma teatrami dramatycznymi i scenami muzycznymi w kraju (m.in. z Operą w Bydgoszczy, Operą Bałtycką, Teatrem Muzycznym w Gdyni, Operetką Warszawską), komponował muzykę dla Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji[2].
Prywatnie - mąż wybitnej polskiej śpiewaczki Haliny Łukomskiej.
Nagrody międzynarodowe w konkursach kompozytorskich
- 1961: Vercelli (Włochy), za Wariacje fortepianowe Karol Szymanowski in memoriam,
- 1962: Monako, za Medytacje na sopran, organy i perkusję,
- 1963: Monako, za balet Oczekiwanie.
- 1969: Paryż (Francja), za Dialoghi per violino ed orchestra III miejsce na Międzynarodowej Trybunie Kompozytorów UNESCO,
- 1989: Brighton (Anglia), za oratorium na organy, smyczki i perkusję
Inne nagrody i odznaczenia
- 1960: nagroda Komitetu do Spraw Radia i Telewizji za twórczość radiową dla dzieci,
- 1969: odznaczenie Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski,
- 1971: Nagroda Ministra Kultury i Sztuki za Enfiando per orchestra,
- 1975: nagroda Prezesa Rady Ministrów za twórczość muzyczną dla dzieci i młodzieży, w tym za opero-balet Bardzo śpiąca królewna,
- 1979: odznaczenie Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski,
- 1985: nagroda Ministra Kultury i Sztuki za balet Gilgamesz,
- 1981: doroczna nagroda Związku Kompozytorów Polskich,
- 1999: odznaczenie Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[3],
- 2006: odznaczenie Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[4].
Dorobek kompozytorski
- 1953: Fantasia per organo,
- 1953: wariacje fortepianowe Karol Szymanowski in memoriam,
- 1954: Sonata per organo,
- 1958: Concertino na skrzypce solo, orkiestrę smyczkową, fortepian i perkusję,
- 1958-1974: Piosenki dla dzieci na głosy i zespół instrumentalny
- 1959: Espressioni per soprano ed orchestra,
- 1959: Impressioni poetiche na chór męski i orkiestrę
- 1961: Medytacje na sopran organy i perkusję,
- 1962: Voci – balet w jednym akcie,
- 1963: Oczekiwanie – balet w jednym akcie,
- 1963: Depesza na chór dziecięcy, dwa fortepiany i perkusję;
- 1964: "Dialoghi" na skrzypce i orkiestrę;
- 1965: Byk – balet w jednym akcie,
- 1967: opera-misterium w jednym akcie Alejet, córka Jeftego,
- 1968: Salome - muzyka do filmu krótkometrażowego,
- 1968: Gilgamesz – balet w jednym akcie,
- 1970: Enfiando per orchestra,
- 1970: Salmo gioioso per soprano e cinque fiati
- 1971: musical Pan Zagłoba
- 1973: Bardzo śpiąca królewna - opera-balet-pantomima w jednym akcie
- 1974: Jubilate per organo
- 1974: Poemat o Warszawie na głos recytujący, chór mieszany i orkiestrę
- 1974: pastorałka mazowieckaZ gwiazdą w cudobudzie,
- 1975: Zwierciadło – balet-pantomima na taśmę,
- 1976: Wordsworth songs – kompozycja na baryton i orkiestrę kameralną,
- 1976: Clarinetto divertente – miniatura na klarnet solo,
- 1976: Taka sobie muzyka – cykl 7 pieśni na sopran i orkiestrę,
- 1977: Głos milczenia – balet-pantomima na taśmę,
- 1977: Piosenki dla dzieci na głos i fortepian,
- 1978: Filigranki na fortepian
- 1978: Bajka o skrzypcowej duszy - musical dla dzieci
- 1978: Warstwy czasu na 15: instrumentów smyczkowych,
- 1979: Anenaiki na 16-głosowy mieszany chór a cappella;
- 1980: Carmen biblicum na sopran i dziewięć instrumentów,
- 1981: muzyka fortepianowa dla dzieci Chodzenie po klawiszach na cztery małe ręce i perkusję też nie dużą,
- 1981: Notes for alto saxophone
- 1982: Oratorium na organy, smyczki i perkusję,
- 1982: muzyka fortepianowa dla dzieci Jazda na gapę przez Europę,
- 1983: Supplicazioni per violoncello e pianoforte,
- 1984: Canti per coro ed organo,
- 1984: A due per saxofono, clarinetto basso, vibrafono e marimbafono
- 1985: Forte, piano et forte per organo solo,
- 1985: Musica per clarinetto e quattro archi
- 1986: Bleibe bei uns, Herr/Zostań panie z nami – muzyka o zmierzchu na orkiestrę,
- 1986: Dueto per violino e violoncello,
- 1987: psalmodie na recytatora, organy, chór i orkiestrę Denn Dein Licht kommt/Albowiem nadejdzie światłość twoja,
- 1988: Exaltabo te, domino per coro misto,
- 1988: Lauda per soprano, alto, percussione e quattro archi,
- 1988: Geige und Orgel
- 1988: Musica per tredici ottoni,
- 1989: Litania ostrobramska na chór mieszany i orekistrę
- 1990: Du sollst nicht töten/Nie zabijaj! medytacje na baryton, wiolonczelę, chór i orkiestrę poświęcone pamięci Jerzego Popiełuszki,
- 1992: Trio per violino, violoncello e pianoforte,
- 1993: Empor/Wzwyż na orkiestrę,
- 1994: Die Verscheuchte/Wypłoszona na baryton, fortepian, altówkę i wiolonczelę
- 1995: Infiltrazioni per due violini Béla Bartók in memoriam,
- 1996: Hac fest die na chór, organy, orkiestrę symfoniczną i zespół dawnych instrumentów,
- 1997: Oratorium Gedanense per organo, coro ed orchestra,
- 1998: Drei Stücke Saxophon-Kammerorchester.
- 2002: Pieśń przed zaśnięciem na sopran koloraturowy i cztery soprany
- 2003: W górze nad nami medytacje na cztery soprany, cztery alty, cztery tenory
Muzyka do sztuk teatralnych, filmów, słuchowisk radiowych.
Przypisy
- ↑ Strona internetowa Zespołu Szkół Muzycznych w Gdańsku-Wrzeszczu – absolwenci klasy organów. [dostęp 2012-05-05].
- ↑ Augustyn Bloch, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (autorzy) [dostęp 2017-10-12] .
- ↑ M.P. z 2000 r. nr 6, poz. 132
- ↑ Lista laureatów medalu Zasłużony Kulturze – Gloria Artis. www.gov.pl. [dostęp 2017-01-22].
Bibliografia
Joanna Schiller-Rydzewska, Augustyn Bloch - twórca, dzieło, osobowość artystyczna, Wydawnictwo UMFC, Warszawa 2016, ISBN 978-83-61489-77-1.
Joanna Schiller-Rydzewska, Bloch, Augustyn Hipolit, w: Kompozytorzy polscy 1918-2000, cz. II Biogramy, red. Marek Podhajski, Gdańsk-Warszawa 2005, ISBN 978-83-89444-83-7.
- Michael F. Runowski: Polnische Orgelmusik nach 1945, Saarbrücken: Verlag Dr. Müller 2009, ISBN 978-3-639-11690-8.
- Małgorzata Perkowska: Bloch Augustyn Hipolit. W: Elżbieta Dziębowska: Encyklopedia muzyczna PWM. T. 1: ab część biograficzna. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1979, s. 333–334. ISBN 83-224-0113-2. OCLC 468356768. (pol.).
- Elżbieta Widłak: Bloch Augustyn. W: Elżbieta Dziębowska: Encyklopedia muzyczna PWM. T. ab suplement. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1998, s. 57–58. ISBN 978-83-224-0492-8. OCLC 470131186. (pol.).
Linki zewnętrzne
- Augustyn Bloch, [w:] Twórcy [online], Culture.pl [dostęp 2009-09-24] .
- Augustyn Bloch, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (autorzy) [dostęp 2021-04-10] .