Awel Jenukidze
![]() Wizyta polskiego ministra spraw zagranicznych w ZSRR w lutym 1934. Od prawej: Maksym Litwinow, Awel Jenukidze, Michaił Kalinin, Józef Beck i Juliusz Łukasiewicz | |||
Data i miejsce urodzenia | 19 maja 1877 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 30 października 1937 | ||
Sekretarz Centralnego Komitetu Wykonawczego | |||
Przynależność polityczna | |||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() | |||
| |||
|
Awel Jenukidze (ros. Авель Сафронович Енукидзе; ur. 7 maja?/19 maja 1877 w Ckadisi w guberni kutaiskiej, zm. 30 października 1937 w Moskwie) – gruziński, a później radziecki bolszewik, członek Komitetu Centralnego WKP(b), sekretarz Centralnego Komitetu Wykonawczego (CIK) ZSRR.
Życiorys
W czerwcu 1935 został wydalony z partii i usunięty ze stanowiska sekretarza CIK, pod pretekstem tolerowania „elementów kontrrewolucyjnych” w obsłudze Kremla. Na początku czerwca 1937 roku Józef Stalin oskarżył Aleksieja Rykowa, Nikołaja Bucharina, Gienricha Jagodę i Jenukidzego o współpracę z Lwem Trockim i zawiązaniem z nim faszystowskiego spisku przeciwko radzieckiemu rządowi. Rozstrzelany po tajnym procesie lub bez sądu. Nie można było, najprawdopodobniej z uwagi na jego postawę, wykorzystać go w procesie pokazowym Nikołaja Bucharina w marcu 1938[1]. Po śmierci Stalina został zrehabilitowany.
Był krewnym pierwszej żony Stalina Jekatieriny Swanidze oraz ojcem chrzestnym drugiej, Nadieżdy Alliłujewej.
Przypisy
- ↑ Robert Conquest Wielki terror, Warszawa 1997, s. 276.