Bakpia
przekąska | |||
![]() | |||
Kuchnia | kuchnia indonezyjska | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce powstania | około 1948 | ||
Obróbka żywności | pieczenie | ||
Odmiany | |||
liczne rodzaje nadzienia | |||
Składniki | |||
mąka, cukier, fasola złota | |||
|
Bakpia Pathok – charakterystyczne dla kuchni indonezyjskiej okrągłe, lekko spłaszczone ciasto wypełnione mieszanką fasoli mung[1] i cukru[2].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8b/Baking_bakpia.jpg/210px-Baking_bakpia.jpg)
Upieczona bakpia charakteryzuje się miękką i kruchą konsystencją na zewnątrz. Wnętrze zawierające nadzienie ma natomiast konsystencję pasty, która doskonale przylega do ciasta[1].
Oprócz tradycyjnego nadzienia z fasoli mung, bakpia jest obecnie przygotowywana z czekoladą, serem i owocami (np. ananasem czy durianem). W początkach XXI wieku pojawiły się inne, mniej tradycyjne smaki, takie jak cappuccino, serek bananowy, serek jagodowy i tuńczyk. Mimo że na powstanie wypieku wpływ wywarła tradycyjna kuchnia chińska, specjalność ta została dostosowana do lokalnych smaków i stała się jedną z najbardziej lubianych przekąsek ulicznych w Indonezji. Ciasto jest też uważane za popularną pamiątkę kulinarną dla turystów. W Indonezji bakpię można kupić u ulicznych sprzedawców, ze straganów i sklepów oferujących zapakowane wersje ciasta[1].
Nazwa wywodzi się od przedmieścia Yogyakarty, Pathok, gdzie początkowo (około 1948[2]) wyrabiano te ciastka[1]. Do około 1980 produkt sprzedawano bezpośrednio z koszy, dopiero potem zaczęto go pakować i oznaczać danymi producenta[2].