Barbara Harwas-Napierała
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 17 października 1947 | ||
---|---|---|---|
Data śmierci | 26 października 2023 | ||
doktor habilitowany nauk humanistycznych | |||
Specjalność: psychologia rozwoju człowieka, psychologia rodziny, psychologia wychowania | |||
Alma Mater | |||
Doktorat | 1975 | ||
Habilitacja | 1987 | ||
Nauczyciel akademicki | |||
Uczelnia | |||
|
Barbara Harwas-Napierała (ur. 17 października 1947 w Poznaniu[potrzebny przypis], zm. 26 października 2023[1]) – psycholog, doktor habilitowany nauk humanistycznych, profesor Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
Życiorys
Córka filozofa Edmunda Harwasa i Tomiry Suwały[2]. W 1970 ukończyła ówczesny Wydział Filozoficzno-Historyczny UAM. Została zatrudniona na stanowisku asystenta w Instytucie Psychologii UAM. W 1975 uzyskała stopień doktor nauk humanistycznych w zakresie psychologii na podstawie rozprawy pt. Nastawienie na zagrożenia społeczne a niektóre formy treningu wychowawczego w rodzinie (promotor Maria Tyszkowa).
W 1987 uzyskała stopień doktora habilitowanego na podstawie rozprawy Czynniki społeczno-rodzinne w kształtowaniu lęku u młodzieży.
W 1991 wyjechała na staż zagraniczny związany z realizacją badań na temat rodzinnych uwarunkowań kształtowania się ról związanych z płcią (Hungarian Academy of Sciences, Budapeszt, Węgry).
Od 1993 pełniła funkcję kierownika Zakładu Psychologii Rozwoju Człowieka i Badań nad Rodziną w Instytucie Psychologii UAM.
Była członkiem Rady Redakcyjnej „Kwartalnika Polskiej Psychologii Rozwojowej”.
W 1994 współpracowała z Abo Academy w Finlandii – Rodzinne uwarunkowania kształtowania się ról związanych z płcią. Współpracowała m.in. z Polskim Towarzystwem Pediatrycznym i Wielkopolskim Stowarzyszeniem Pomocy Dziecku, Ojcu i Rodzinie.
W 2004 była ekspertem V i VI, a w 2007 VII Programu Ramowego Unii Europejskiej. Wypromowała pięciu doktorów: dr Lucynę Bakierę, dr Katarzynę Palus-Adamczak, dr Marię Błażejczyk, dr Izabelę Stankowską, dr Anitę Głód-Mikołajczak.
Żona ekonomisty Jerzego Napierały[potrzebny przypis]. Miała dwoje dzieci: Katarzynę[potrzebny przypis] i Piotra[2].
Książki
- Barbara Harwas-Napierała, Nieśmiałość dziecka PWN, Poznań, 1979 UAM.
- Barbara Harwas-Napierała, Czynniki społeczno-rodzinne w kształtowaniu się lęku u młodzieży 1987 Poznań UAM.
- Barbara Harwas-Napierała, Nieśmiałość dorosłych. Geneza-Diagnostyka-Terapia 1995 Poznań Humaniora.
- Barbara Harwas-Napierała Rodzina a rozwój człowieka dorosłego Wyd. Nauk. UAM, 2003
- Barbara Harwas-Napierała; Janusz Trempała Psychologia rozwoju człowieka. Tom 2. Charakterystyka okresów życia człowieka, Wydawnictwo Naukowe PWN 2000 Warszawa.
- Barbara Harwas-Napierała; Janusz Trempała Wiedza z psychologii rozwoju człowieka w praktyce społecznej, Wydawnictwo Naukowe UAM.
- Barbara Harwas-Napierała; Janusz Trempała, Psychologia rozwoju człowieka. Tom 3. Rozwój funkcji psychicznych, Wydawnictwo Naukowe PWN 2003 Warszawa.
- Barbara Harwas-Napierała, Komunikacja interpersonalna w rodzinie, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, Wydawnictwo Naukowe UAM 2008 (wydanie II poszerzone)
- Barbara Harwas-Napierała, Hanna Liberska, Tożsamość a współczesność 2007, Poznań UAM.
- Barbara Harwas-Napierała (red.), Rodzina jako wartość w rozwoju człowieka, Wydawnictwo Naukowe UAM Poznań 2009.
- Barbara Harwas-Napierała, Dorosłość jako spełnienie. Drogi i zagrożenia rozwoju człowieka w okresie dorosłości, Libron-Filip Lohner Kraków 2012.
- Barbara Harwas-Napierała, Lucyna Bakiera (red.), Wzory osobowe w życiu człowieka, Wydawnictwo Naukowe UAM Poznań 2016.
- Barbara Harwas-Napierała, Lucyna Bakiera (red.), Oblicza współczesnej rodziny. Wybrane aspekty, Wydawnictwo Naukowe UAM Poznań 2018.
Przypisy
Bibliografia
- Dr hab. Barbara Harwas-Napierała, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2006-08-02] .
- identyfikator osoby w serwisie „Nauka Polska”: 32077
- Ludzie Nauki: gUHELUyNzjL