Bitwa pod Brańskiem
![]() Pamiątkowy głaz na uroczysku Kumat | |||
Czas | 1264 | ||
---|---|---|---|
Miejsce | Brańsk | ||
Wynik | Zwycięstwo sił polskich | ||
Strony konfliktu | |||
| |||
Dowódcy | |||
| |||
Położenie na mapie świata ![]() | |||
52°45′N 22°50′E/52,750000 22,833333 |
Bitwa pod Brańskiem – bitwa stoczona 23 czerwca 1264 pomiędzy Jaćwingami a wojskami polskimi w czasie wyprawy odwetowej księcia Bolesława V Wstydliwego[1].
Na początku 1264 Jaćwingowie najechali ziemię sandomierską, docierając aż pod Tarczek w Górach Świętokrzyskich, dokonując poważnych spustoszeń. W odwecie książę krakowski Bolesław Wstydliwy zorganizował wyprawę przeciwko Jaćwingom, której celem było powstrzymanie niszczycielskich najazdów oraz szerzenie religii chrześcijańskiej[2]. Dobrze zorganizowana armia polska dotarła do Brańska, gdzie prawdopodobnie starła się z Jaćwingami dowodzonymi przez wodza Komata (Kumata)[1]. Plemię poniosło klęskę, a sam Komat poległ. Według legendy dla Komata usypano kurhan, a domniemane miejsce bitwy zwane jest Kumatowym Uroczyskiem.
Przypisy
Bibliografia
- Piotr Bunar, Stanisław A. Sroka, Słownik wojen, bitew i potyczek w średniowiecznej Polsce, 2004.