Bitwa pod Wiedniem (film)
![]() | Ten artykuł dotyczy filmu z 2012 roku. Zobacz też: Bitwa pod Wiedniem – wydarzenie historyczne będące kanwą dla filmu. |
Gatunek | historyczny, kostiumowy | ||
---|---|---|---|
Rok produkcji | 2012 | ||
Kraj produkcji | Włochy | ||
Język | |||
Czas trwania | 114 min ( wersja DVD i Blu-Ray ) | ||
Reżyseria | Renzo Martinelli | ||
Scenariusz | Valerio Manfredi | ||
Główne role | F. Murray Abraham Enrico Lo Verso | ||
Muzyka | Roberto Cacciapaglia | ||
Zdjęcia | Fabio Cianchetti | ||
Kostiumy | Massimo Cantini Parrini | ||
Montaż | Tommaso Feraboli | ||
Produkcja | Rai Fiction, Rai Cinema, Martinelli Film, Agresywna Banda we współpracy z Włoskim Ministerstwem Kultury i Polskim Instytutem Sztuki Filmowej | ||
Wytwórnia | |||
Dystrybucja | |||
Budżet | 12 000 000 euro | ||
|
Bitwa pod Wiedniem (wł. 11 settembre 1683) – film historyczno-kostiumowy z 2012 roku produkcji włosko-polskiej, w reżyserii Renzo Martinellego.
Produkcja
Bitwa pod Wiedniem to sensacyjna fabuła historyczna, która stanowi koprodukcję włosko-polską współfinansowaną przez Rai Fiction, Rai Cinema, Włoskie Ministerstwo Kultury, Polski Instytut Sztuki Filmowej, Region Piemonte oraz Region Friuli Venezia Giulia z budżetem około 12 milionów euro. Dystrybucją międzynarodową zajęła się spółka Rai Trade. Zdjęcia do filmu rozpoczęły się w maju 2011 roku[1], natomiast uroczysta premiera w polskich kinach miała miejsce 12 października 2012 roku[2].
Akcja Bitwy pod Wiedniem rozgrywa się w 1683 roku i przedstawia rzekome okoliczności zachodzące wokół drugiej odsieczy wiedeńskiej pod wodzą króla Jana III Sobieskiego, która powstrzymała atak wojsk tureckich pod wodzą Kary Mustafy na monarchię Habsburgów i zahamowała ekspansję Turków osmańskich na świat chrześcijański. Faktycznym bohaterem filmu jest jednak włoski mnich Marco d’Aviano, który został przedstawiony w produkcji jako jedna z głównych postaci przyczyniających się do porażki Turków. Film kręcono w miejscowościach takich jak Warszawa (Zamek Królewski, Wilanów), Łańcut, Krasiczyn i Kraków (klasztor dominikanów).
Obsada
- F. Murray Abraham jako Marco d’Aviano
- Enrico Lo Verso jako Kara Mustafa
- Piotr Adamczyk jako Leopold I Habsburg
- Alicja Bachleda-Curuś jako księżna Eleonora Lotaryńska
- Jerzy Skolimowski jako Jan III Sobieski
- Marcin Walewski jako Jakub „Fanfan” Sobieski
- Yorgo Voyagis jako Abul stary
- Daniel Olbrychski jako generał artylerii koronnej Marcin Kazimierz Kątski
- Andrzej Seweryn jako Jan Andrzej Morsztyn
- Borys Szyc jako hetman wielki koronny Mikołaj Sieniawski
- Wojciech Mecwaldowski jako Jerzy Franciszek Kulczycki
- Giorgio Lupano jako feldmarszałek Ernst Rüdiger von Starhemberg
- Krzysztof Kwiatkowski jako książę Saksonii Jan Jerzy III Wettyn
- Antonio Cupo jako Karol Lotaryński
- Federica Martinelli jako Lena, kobieta Abula
- Doru Boguta jako Carlo Cristofori (Marek z Aviano w młodości)
- Stefan Iancu jako syn Kara Mustafy
- Matteo Branciamore jako Eugeniusz Sabaudzki
- Marius Chivu jako ksiądz Cosma
- Philippe Leroy jako ambasador Francji
- Vlad Rădescu jako Ahmed Bey
- Berk Oktay jako Abul młody
- Meltem Cumbul jako Lale
- Ángela Molina jako Rosa Cristofori
Odbiór filmu
Po ukazaniu się na ekranach polskich kin Bitwa pod Wiedniem zebrała miażdżąco negatywne recenzje krytyków. Jacek Szczerba z „Gazety Wyborczej” opisał ten film jako „religijno-militarną bajkę klasy C”, która estetycznie jest podobna do filmów propagandowych z czasów komunistycznej Polski. Negatywnie ocenił również nieudolną próbę uczynienia filmu pełnym rozmachu, na przykład w sposobie kręcenia szarży czy multiplikacji tureckich namiotów[4]. Zdzisław Pietrasik z tygodnika „Polityka” stwierdził, że produkcja nie jest nawet udanym widowiskiem, „za dużo w nim bowiem komputerowych efektów, do złudzenia przypominających grafikę słabych gier komputerowych”[5]. Redaktor pisma „Co Jest Grane”, Paweł T. Felis, drwił zarówno z reżysera o „umiejętnościach średnio zdolnego amatora głuchego na wszystko, co w kinie nazywane bywa »filmowością«”, jak i z całego filmu. Opisał go jako „absolutne kuriozum”, „pseudofilmową maszkarę” oraz „baśń topornie jarmarczną i podszytą prokatolicką ideologią na poziomie socrealistycznych produkcyjniaków”[6].
Skrytykowane zostało również aktorstwo. Marek Sadowski z „Rzeczpospolitej” bronił wprawdzie F. Murraya Abrahama, który w jego opinii „stworzył niezwykle wyrazisty, psychologicznie prawdziwy wizerunek człowieka umiejącego przekonać ówczesnych władców do swej misji ewangelizacyjnej”[7], ale z kolei zdaniem Felisa odtwórca głównej roli Marka „zagrywa się prawie na śmierć”[6]. Część krytyków była zgodna, że udział Polaków w Bitwie pod Wiedniem jest wręcz marginalny, co nie dało polskim aktorom pola do popisu[4][5].
Wyróżnienia
Film w 2013 zdobył Węża w kategorii Najgorszy efekt specjalny (za scenę z rozpaczliwym wilkiem)[8]. Bitwa pod Wiedniem łącznie uzyskała osiem nominacji do tych nagród.
Przypisy
- ↑ „Bitwa pod Wiedniem” rozpoczęta. Wprost.pl, 2011-05-04. [dostęp 2012-10-13].
- ↑ Bitwa pod Wiedniem nie jest filmem historycznym. Wprost.pl, 2012-10-08. [dostęp 2012-10-13].
- ↑ Bitwa pod Wiedniem (2012). filmweb.pl. [dostęp 2012-09-03]. (pol.).
- ↑ a b Jacek Szczerba. Odsiecz wiedeńska? Ale klęska!. „Gazeta Wyborcza”, s. 30, 2012-10-12. Agora SA. ISSN 0860-908X.
- ↑ a b Zdzisław Pietrasik: Blamaż pod Wiedniem. Polityka.pl, 2012-10-09. [dostęp 2012-10-13].
- ↑ a b Paweł T. Felis. Recenzja. Bitwa pod Wiedniem. „Co Jest Grane”, s. 5, 12–18.10.2012. Agora SA. ISSN 1425-4824.
- ↑ Marek Sadowski: Przegrana filmowa batalia. Rp.pl, 2012-10-10. [dostęp 2012-10-13].
- ↑ Węże 2013: polskie Złote Maliny przyznane. onet.pl, 2013-04-14. [dostęp 2013-04-15].