Bolesław Gryf-Marcinkowski
Data i miejsce urodzenia | 26 lipca 1856 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 15 lutego 1938 |
Instrumenty | skrzypce |
Gatunki | |
Zawód | skrzypek, dyrygent |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a1/Boles%C5%82aw_Gryf-Marcinkowski_%281856-1938%29.jpg/240px-Boles%C5%82aw_Gryf-Marcinkowski_%281856-1938%29.jpg)
Bolesław Gryf-Marcinkowski (ur. 26 lipca 1856 w Rusku[1], zm. 15 lutego 1938 w Śmiglu[2]) – polski artysta, skrzypek, dyrygent chórów oraz profesor muzyki w Poznaniu i Berlinie.
Życiorys
Urodził się 26 lipca 1856 we wsi Rusko koło Jarocina[1] w rodzinie Edwarda Marcinkowskiego – kierownika szkoły powszechnej w Rusku i Bronisławy z domu Kuligowskiej[3]. W 1881 w Odolanowie ożenił się z Teodozją Gędziorowską (ur. 1854[3] lub 1864, zm. przed 1915). Mieli ośmioro dzieci, trzy córki: Bolesławę, Irenę (ur. 1894) i Janinę Gabrielę (ur. 1900), które były pianistkami, oraz 5 synów: Alfonsa – architekta czynnego w Rosji, Władysława – konsula RP w Lille, Mariana (ur. 1888) – kupca w Berlinie, Zbigniewa (ur. 1891) – inż. elektromechanika i Mieczysława Seweryna (ur. 1896) – inż. radioeksperta[4][1].
Obok swej pracy zawodowej nauczycielskiej, kształcił się intensywnie w muzyce, w szczególności w grze na skrzypcach. Był przez pewien czas uczniem słynnego kompozytora i skrzypka Henryka Wieniawskiego[4]. Udzielał się w pracy narodowo-społecznej jako dyrygent polskich chórów śpiewaczych w Poznaniu. Pełnił funkcję dyrektora konserwatorium im. Chopina w Poznaniu, a potem w Berlinie. Po odrodzeniu się Państwa Polskiego Gryf-Marcinkowski wrócił do kraju i pracował jako profesor muzyki w Seminarium Nauczycielskim w Wolsztynie. Był twórcą pieśni Czuj Duch! oraz popularnej w czasach zaborów Straży nad Wartą, pieśni specjalnie skomponowanej dla uczczenia powstałej wówczas Straży zachodnio-kresowej, której prezesem był Józef Kościelski[4].
14 lutego przyjechał z Żabikowa do Śmigla na uroczystości jubileuszowe ks. prof. Gronwalda. Około północy z powodu rozbitej lampy naftowej „doznał ciężkich poparzeń, przewieziono go natychmiast do szpitala w Śmiglu”[2]. Zmarł o godz. 5 rano, 15 lutego 1938 w szpitalu w Śmiglu[2]. Został pochowany na Cmentarzu przy ul. Samotnej w Poznaniu (kwatera 4-1-15)[5].
Przypisy
- ↑ a b c Rodzina Marcinkowskich w spisie ludności. Szukajwarchiwach.pl. [dostęp 2017-05-15]. (pol. • niem.).
- ↑ a b c Tragiczna śmierć em. profesora seminarium. [w:] Orędownik. Ilustrowany dziennik narodowy i katolicki. [on-line]. 1938-02-17. s. 8. [dostęp 2017-05-15]. (pol.).
- ↑ a b Łukasz Bielecki, Maciej Głowiak: Ślub Bolesława Marcinkowskiego i Teodozji Gędziorowskiej. poznan-project.psnc.pl. [dostęp 2017-05-15]. (pol.).
- ↑ a b c Bolesław Gryf-Marcinkowski Dziennik Bydgoski (R.32), 1938, Nr 45, s. 8.
- ↑ Wyszukiwarka cmentarna – Poznańskie cmentarze – Poznan.pl [online], www.poznan.pl [dostęp 2020-03-09] (pol.).