Darśan
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4e/Sadhu_at_Vashista_Ashram.jpg/350px-Sadhu_at_Vashista_Ashram.jpg)
Darśana (dewanagari दर्शन, trl. darśana, hindi darśan) – sanskryckie słowo znaczące dokładnie spojrzenie i pogląd, które służy do nazywania czynności obcowania z guru lub bóstwem. To sytuacja przebywania w bezpośredniej obecności świętej osoby lub bóstwa, gdy u wiernego zachodzi otwarcie skutkujące doświadczaniem pozytywnego wpływu, jaki wywiera na hindusa sama obecność świętej postaci[1]. Akt widzenia (lub spotkania) z istotą o sakralnej mocy[2].
W Indiach, po udaniu się do świątyni (mandir) by zobaczyć bóstwo (dewa) reprezentujące boga w jakiejkolwiek formie, mówi się, że otrzymałeś darśan tegoż boga. Darśan może również odnosić się do wizji bóstwa, której doświadcza osoba, jak również do faktycznego indywidualnego widzenia z przewodnikiem duchowym (guru, aćarja itd.). Darśan jest więc, ogólnie rzecz ujmując, uzyskaniem błogosławieństwa od bóstwa przez oglądanie go, bądź to w wizji, bądź fizycznie poprzez duchowo naładowany symbol bóstwa. Pokładana jest wiara, że darśan z mistrzem (guru), powoduje przepływ łaski[3].
- Współczesne kobiety-guru, sławne z powodu liczby udzielonych darśanów i sposobu ich realizacji, to:
- Matka Meera z Niemiec
- Mata Amrytanandamaji z Kerali
Zobacz też
- Śri Jukteśwar Giri – „Kaiwalja Darśanam”
- atmadarśana – ogląd, naoczność atmana
Przypisy
- ↑ Małgorzata Ruchel: Ramakriszna. Filozof – mistyk – święty. Wyd. 1. Kraków: Zakład Wydawniczy „Nomos”, 2003, s. 16–17. ISBN 83-88508-40-7.
- ↑ Linia współczesnych nauczycieli. W: Małgorzata Sacha-Piekło: Tam gdzie pustka staje się światłem. Symbol światła w doktrynie i praktykach siddhajogi. Wyd. 1. Kraków: Zakład Wydawniczy >>NOMOS <<, 1999, s. 53. ISBN 83-85527-92-3.
- ↑ Słownik terminów sanskryckich i imion własnych. W: Śri Anirwan: Joga wewnętrzna (Antarjoga). Magda Złotowska (tłum. z języka bengalskiego). Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Czarna Owca, 2023, s. 125. ISBN 978-83-8252-591-5. Cytat: ja, ego.