Dariusz Paradowski
Data i miejsce urodzenia | 1966 |
---|---|
Typ głosu | kontratenor |
Gatunki | opera |
Zawód | solista operowy, pedagog |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Dariusz Paradowski (ur. w 1966 w Gdańsku) – polski śpiewak operowy, kontratenor sopranowy.
Życiorys
Śpiewał w chórze, jako pięciolatek rozpoczął naukę gry na fortepianie, kontynuując ją aż do ukończenia szkoły średniej, a międzyczasie pobierając lekcje gry na organach. Uczył się również gry na kontrabasie[1]. Brak źródeł opisujących i dokumentujących technikę wokalną Paradowskiego[potrzebny przypis]. Posiada on pełny rejestr barytonowy, jednocześnie operował pełną skalą sopranu uzyskując dźwięk różny od falsetu i praktycznie niespotykany wśród kontratenorów sopranowych[potrzebny przypis]. Stąd częściej nazywany jest sopranistą niż kontratenorem[potrzebny przypis].
Studia rozpoczął w Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku, gdzie kształcił się pod kierunkiem Alicji Legieć-Matosiuk, a następnie kontynuował edukację w Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu w klasie ówczesnego rektora Eugeniusza Sąsiadka, gdzie uzyskał dyplom z wyróżnieniem[1].
Działalność artystyczna
Jego repertuar obejmuje dzieła od muzyki dawnej, po formy współczesne. Specjalizuje się przede wszystkim w pieśniach baroku i operze klasycznej[2].
Dyrektor Stowarzyszenia Europe-Art z siedzibą w Paryżu. Współtwórca i reżyser Gdańskiej Opery Kameralnej[1]. Jest wykładowcą i profesorem Wydziału Wokalno-Aktorskiego katedry Wokalistyki III Wydziału Akademii Muzycznej w Gdańsku[3]. Jest twórcą, animatorem i dyrektorem istniejącego od 2002 roku Letniego Festiwalu Muzyki Kameralnej w Helu[2].
Nagrody i Wyróżnienia
- 2016 – Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
- 2007 – Nagroda Prezydenta Miasta Gdańska
- 2006 – Srebrny Krzyż Zasługi
- 1997 – Paszport „Polityki”
- 1996 – Hommage a Lucia Popp (II nagroda oraz nagroda specjalna na konkursie wokalnym w Bratysławie)
Nagrania
- 2008 – Pieśni D. Paradowski J. Cohen
- 2005 – Muzyka Złotego Wieku w Polsce
- 1998 – Z. Preisner, Requiem dla mojego przyjaciela
- 1995 – Arie i duety operowe W.A. Mozarta
- 1994 – F. Mendelssohn-Bartholdy, Oratorium Paulus
Przypisy
- ↑ a b c Dariusz Paradowski – wizytówka. Akademia Muzyczna w Gdańsku. [dostęp 2010-08-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-03-05)].
- ↑ a b Notatka o Dariuszu Paradowskim. Letni Festiwal Muzyki Kameralnej w Helu. [dostęp 2010-08-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-12-03)].
- ↑ Prof. dr hab. Dariusz Gwidon Paradowski, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2011-07-14] .
- PWN: 3954208
- identyfikator osoby w serwisie „Nauka Polska”: 113729
- Ludzie Nauki: ozhFQLQVYRC