Edward (książę Kentu)
![]() Książę Edward (2014) | |||
![]() | |||
Książę Kentu | |||
Poprzednik | Jerzy Windsor | ||
---|---|---|---|
Dane biograficzne | |||
Dynastia | Windsorowie | ||
Data i miejsce urodzenia | 9 października 1935 | ||
Ojciec | Jerzy Windsor | ||
Matka | Marina | ||
Rodzeństwo | Aleksandra, Michał | ||
Żona | Katherine Worsley | ||
Dzieci | George, Helen, Nicholas | ||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |||
|
Brytyjska rodzina królewska |
![]() |
JKM król Wielkiej Brytanii i JKM królowa Wielkiej Brytanii
|
Edward, książę Kentu, właśc. Edward Jerzy Mikołaj Paweł Patryk, Edward George Nicholas Paul Patrick (ur. 9 października 1935 w Londynie) – książę Zjednoczonego Królestwa, książę Kentu, członek brytyjskiej rodziny królewskiej, wielki mistrz Zjednoczonej Wielkiej Loży Anglii. Obecnie czterdziesty pierwszy w linii sukcesji do brytyjskiego tronu[1].
Młodość i edukacja
Urodził się 9 października 1935 w Londynie[2]. Jego ojcem był Jerzy książę Kentu, czwarty syn króla Jerzego V, matką Marina, córka Mikołaja (drugiego syna króla Grecji Jerzego I). Został ochrzczony w prywatnej kaplicy pałacu Buckingham 20 listopada 1935 przez arcybiskupa Canterbury Cosmo Langa[1]. Po śmierci ojca w 1942 w katastrofie lotniczej w Szkocji odziedziczył tytuł księcia Kentu, w związku z czym przypadły mu liczne obowiązki związane z przynależnością do rodziny królewskiej[2]. Edukację rozpoczął w Ludgrove School, następnie kształcił się w Eton College oraz w instytucie Le Rosey w Szwajcarii[2]. W 1952 uczestniczył w uroczystym pogrzebie stryja, króla Jerzego VI, a rok później w koronacji kuzynki Elżbiety II, której składał hołd po księciu Filipie i księciu Henryku[2].
Służba w wojsku
W 1955 ukończył Akademię Wojskową w Sandhurst (m.in. z dyplomem tłumacza języka francuskiego)[2]. Pełnił służbę w Hongkongu, na Cyprze i w Irlandii Północnej. Awansowany do stopnia kapitana 29 lipca 1961[3], od 31 grudnia 1967 major[4], od 30 czerwca 1973 podpułkownik[5]. Zakończył służbę wojskową 15 kwietnia 1976[6]. Następnie awansowany na generała dywizji (major-general) 11 czerwca 1983[7] i marszałka polnego 11 czerwca 1993[8].
Małżeństwo i życie osobiste
8 czerwca 1961 poślubił Katherine Worsley, z którą ma troje dzieci: George’a (ur. 26 czerwca 1962), Helen (ur. 28 kwietnia 1964) i Nicholasa (ur. 25 lipca 1970)[2]. Księżna Kentu przeszła w 1994 na katolicyzm[9]. Jednak zgodnie z przepisami dynastycznymi nie pozbawiło to księcia prawa dziedziczenia tronu brytyjskiego (żona zmieniła wyznanie po ślubie)[10]. Książę i księżna Kentu mieszkają we Wren House, na terenie kompleksu pałacu Kensington w Londynie[2].
Działalność
Zaangażowany w ponad stu czterdziestu organizacjach charytatywnych, pełni liczne funkcje związane z przynależnością do rodziny królewskiej[2]
Reprezentował królową Elżbietę na uroczystościach ogłoszenia niepodległości kilku dawnych kolonii brytyjskich – Sierra Leone[11], Ugandy[12], Gujany[13], Gambii. Pełnił funkcję radcy stanu (Counsellor of State) podczas nieobecności królowej w kraju[2].
Był wiceprzewodniczącym British Overseas Trade Board, następnie wiceprezesem British Trade International[2]. Do 2011 był przedstawicielem Wielkiej Brytanii ds. handlu i inwestycji międzynarodowych[14]. Był pierwszym członkiem rodziny królewskiej, który złożył oficjalną wizytę w Chinach w 1979[2].
W latach 1969–2021 pełnił funkcję prezesa All England Lawn Tennis and Croquet Club, w związku z czym wręczał nagrodę zwycięzcy Wimbledonu[2]. Od 1971 do 2000 był prezesem The Football Association. Od 1975 jest prezesem The Scout Association[15]. Prócz tego pełni funkcję prezesa Commonwealth War Graves Commission[16], RAF Benevolent Fund[17][18], Royal National Lifeboat Institution[19][20], Stroke Association[21], Royal United Services Institute[22], Royal Institution[23], British Racing Drivers’ Club[24]. Swoim patronatem objął American Air Museum w Duxford[25], Royal West Norfolk Golf Club[26], organizację wspierającą młodzież Endeavour, Kent County Cricket Club[27], Opera North w Leeds[28], Trinity Laban Conservatoire of Music and Dance[29], The Duke of York’s Royal Military School w Dover, St Mungo’s Homeless Charity. Jest członkiem ciała doradczego i oficjalnie wręcza medal Mountbattena.
Podobnie jak jego ojciec, jest członkiem masonerii. Został wprowadzony do Królewskiej Loży Alpha nr 16 w 1963[30]. W 1965 i 1966 był wybrany jej czcigodnym mistrzem[30]. Od 1967 jest wielkim mistrzem Wielkiej Zjednoczonej Loży Anglii[31].
Związki z Polską
Objął swoim patronatem Ognisko Polskie w Londynie[32]. W 1997 postanowieniem prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Aleksandra Kwaśniewskiego został mu nadany Krzyż Wielki Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej „w uznaniu wybitnych zasług w rozwijaniu polsko-brytyjskiej współpracy, za działalność na rzecz polskiej społeczności w Wielkiej Brytanii”[33]. W 2020 otworzył wystawę poświęconą polskim lotnikom walczącym w bitwie o Anglię, przygotowaną przez ambasadę Rzeczypospolitej Polskiej w Londynie[34].
Genealogia
Potomkowie
Dzieci | Wnuki | Prawnuki |
George Windsor, hrabia St Andrews (ur. 1962) | Edward Windsor, lord Downpatrick (ur. 1988) | |
lady Marina Windsor (ur. 1992) | ||
lady Amelia Windsor (ur. 1995) | ||
lady Helen Windsor (ur. 1964) | Columbus Taylor (ur. 1994) | |
Cassius Taylor (ur. 1996) | ||
Eloise Taylor (ur. 2003) | ||
Estella Taylor (ur. 2004) | ||
lord Nicholas Windsor (ur. 1970) | Albert Windsor (ur. 2007) | |
Leopold Windsor (ur. 2009) | ||
Louis Windsor (ur. 2014) |
Odznaczenia
- Order Podwiązki (1985)
- Wielki Mistrz Orderu św. Michała i św. Jerzego (1967)
- Krzyż Wielki Orderu Królewskiego Wiktoriańskiego (1960)
- Medal W Służbie Pokoju za UNFICYP (ONZ)[35]
- Medal Koronacyjny Króla Jerzego VI (1937)[35]
- Medal Koronacyjny Królowej Elżbiety II (1953)[35]
- Medal Srebrnego Jubileuszu Królowej Elżbiety II (1977)[35]
- Medal Złotego Jubileuszu Królowej Elżbiety II (2002)[35]
- Medal Diamentowego Jubileuszu Królowej Elżbiety II (2012)[35]
- Odznaka Kanadyjskich Sił Zbrojnych (dwa okucia)[35]
- Medal Niepodległości Sierra Leone[35]
- Medal Niepodległości Gujany[35]
- Krzyż Wielki Orderu śś. Jerzego i Konstantyna (Grecja)
- Wielka Wstęga Orderu Tri Shakti Patta (Nepal, 1960)
- Wielka Wstęga Orderu Gwiazdy Afrykańskiej (Liberia, 1962)
- Wielka Wstęga Orderu Odrodzenia (Jordania, 1966)
- Krzyż Wielki Orderu św. Olafa (Norwegia, 1988)
- Krzyż Wielki Orderu Zasługi (Polska, 1997)[33]
- Order Karola XIII (Szwecja, 2000)[36]
- Order Zasługi Wolnego Kraju Saksonii (Niemcy, 2015)[37]
Przypisy
- ↑ a b Prince Edward, Duke of Kent. Royal Line of Succession. [dostęp 2023-05-12]. (ang.).
- ↑ a b c d e f g h i j k l The Duke of Kent. The Royal Household. [dostęp 2023-05-12]. (ang.).
- ↑ FRIDAY, 28TH JULY 1961. „Suplement to The London Gazette”. 42422, s. 5561, 1961-07-28.
- ↑ 2ND JANUARY 1968. „Suplement to The London Gazette”. 44493, s. 75, 1968-01-02.
- ↑ 7TH AUGUST 1973. „Suplement to The London Gazette”. 46046, s. 9389, 1973-08-07.
- ↑ 20TH APRIL 1976. „Suplement to The London Gazette”. 46877, s. 5659, 1976-04-20.
- ↑ 21ST JUNE 1983. „Suplement to The London Gazette”. 49392, s. 8191, 1983-06-21.
- ↑ 14th JUNE 1993. „Suplement to The London Gazette”. 53342, s. 10183, 1983-06-21.
- ↑ BBC ON THIS DAY | 14 | 1994: Duchess of Kent joins Catholic church. [w:] BBC News [on-line]. 2002-01-14. [dostęp 2017-03-13]. (ang.).
- ↑ Andrew Brown: Catholics hail Duchess of Kent’s conversion. The Independent, 2011-09-18. [dostęp 2021-03-12]. (ang.).
- ↑ Sierra Leone Independence Build-Up. British Pathe, 1961-05-01. [dostęp 2023-05-12]. (ang.).
- ↑ Shifa Mwesigye: 50 years on, Duke of Kent returns to familiar Uganda. 2012-10-09. [dostęp 2023-05-12]. (ang.).
- ↑ Prince Harry impressed with Guyana’s commitment to conservation, sustainable development. Ministry of the Presidency, 2016-12-02. [dostęp 2018-03-25]. (ang.).
- ↑ Duke of York drops trade role after years of criticism. The Telegraph (UK), 2011-07-22. [dostęp 2023-05-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-01-11)]. (ang.).
- ↑ Royal Support for the Scouting and Guiding Movements. Official Website of the British Monarchy. [dostęp 2023-05-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-01-24)]. (ang.).
- ↑ Duke of Kent makes history as first royal to lay wreath at 1916 memorial. 2013-05-01. [dostęp 2023-05-13]. (ang.).
- ↑ Principals. RAF Benevolent Fund. [dostęp 2023-05-13]. (ang.).
- ↑ Royal visit. RAF Benevolent Fund, 2013-01-18. [dostęp 2023-05-13]. (ang.).
- ↑ Our Patron and President. Royal National Lifeboat Institution. [dostęp 2023-05-13]. (ang.).
- ↑ Laura McCallen: Duke of Kent visits Royal National Lifeboat Institution stations. Royal Central, 2017-05-31. [dostęp 2023-05-13]. (ang.).
- ↑ HRH The Duke of Kent: A Life Of Service. Stroke Association, 2015-10-06. [dostęp 2018-03-25]. (ang.).
- ↑ RUSI celebrates the Diamond Jubilee. Royal United Services Institute, 2012-05-30. [dostęp 2018-03-25]. (ang.).
- ↑ His Royal Highness the Duke of Kent (1935–). Royal Institution. [dostęp 2018-03-25]. (ang.).
- ↑ Who We Are. The British Racing Drivers’ Club. [dostęp 2023-05-13]. (ang.).
- ↑ About Us. American Air Museum in Britain. [dostęp 2021-07-19]. (ang.).
- ↑ About the course. Royal West Norfolk Golf Club. [dostęp 2023-05-13]. (ang.).
- ↑ Jamie Clifford appointed Honorary Life Member. Kent County Cricket Club, 2018-02-02. [dostęp 2023-05-13]. (ang.).
- ↑ Who’s who at Opera North. [dostęp 2023-05-13]. (ang.).
- ↑ HRH The Duke of Kent KG. Trinity Laban. [dostęp 2023-05-13]. (ang.).
- ↑ a b Grand Master celebrates 50 years in the Craft at Royal Alpha Lodge. [w:] Freemasonry Today [on-line]. Grand Lodge Publications. [dostęp 2018-03-25]. (ang.).
- ↑ History of Freemasonry. United Grand Lodge of England. [dostęp 2023-05-13]. (ang.).
- ↑ Książę Kentu świętował swoje 86. urodziny w Ognisku Polskim. BritishPoles.uk. [dostęp 2023-05-13].
- ↑ a b M.P. z 1997 r. nr 36, poz. 344.
- ↑ Książę Kentu otworzył wystawę poświęconą polskim lotnikom. Dzieje.pl Portal historyczny, 2020-09-16. [dostęp 2023-05-13].
- ↑ a b c d e f g h i Duke of Kent discharged from Scots hospital after being treated for dislocated hip. dailyrecord.co.uk, 2015-04-07. [dostęp 2018-08-11]. (ang.).
- ↑ Hertigen av Kent riddare av Carl XIII:s Orden. frimurarorden.se. [dostęp 2018-08-11]. (szw.).
- ↑ Ordensträger von A bis Z.
Bibliografia
- The Official Website of the British Monarchy – The Duke of Kent (ang.) [dostęp 2012-12-12]
- H.R.H.Edward Duke of Kent 1935-. regiments.org. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-12-13)]., regiments.org (ang.) [dostęp 2018-08-11]