Edward Trojanowski
![]() | Ten artykuł dotyczy malarza. Zobacz też: Edward Trojanowski (lekkoatleta) – lekkoatleta i dziennikarz. |
![]() Edward Trojanowski (1905) | |||
Data i miejsce urodzenia | 10 października 1873 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 19 maja 1930 | ||
Narodowość | polska | ||
Dziedzina sztuki | malarstwo | ||
Epoka | secesja | ||
Odznaczenia | |||
![]() | |||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/42/Krajobraz_zimowy_-_Edward_Trojanowski.jpg/245px-Krajobraz_zimowy_-_Edward_Trojanowski.jpg)
Edward Trojanowski (ur. 10 października 1873 w Kole, zm. 19 maja 1930 w Otwocku)[1] – polski malarz, tworzący w stylu secesji.
Życiorys
Był bratem aktora Zygmunta Trojanowskiego[2]. W latach 1892–1897 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Sankt Petersburgu, ale przerwał naukę i wyjechał do Monachium, a następnie do Paryża[3]. Uczył się w Académie Julian pod kierunkiem Jeana-Paula Laurensa. W 1901 współzakładał krakowskie Towarzystwo Polska Sztuka Stosowana. Od 1906 był profesorem warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych. Początkowo wykładał sztukę stosowaną, a od 1922 malarstwo dekoracyjne. W tym czasie pełnił także funkcję kierownika artystycznego w Zakładach Graficznych B. Wierzbicki i Spółka[4].
Zaprojektował większą salę restauracyjną Teatru Starego w Krakowie (ok. 1906)[5]. Projektował także polichromie i witraże w kościołach (kościół MB Szkaplerznej w Lubrańcu) oraz wnętrza, w tym warszawskiego kabaretu „Chochlik” (1909).
Zajmował się projektowaniem witraży, mebli i tkanin, czerpiąc inspirację z polskich motywów ludowych. Tworzył scenografię, grafikę książkową, znaczki pocztowe i malarstwo ścienne. Z upodobaniem malował również pejzaże. Uczestniczył w wystawach m.in. Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie (od 1800) i Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie (od 1903). Jego prace były prezentowane w Lipsku, Wiedniu, Londynie i Paryżu, gdzie podczas Wystawy Sztuki Dekoracyjnej w 1925 otrzymał wyróżnienia za projekty kilimów i batików[6].
Zmarł w Otwocku. Pochowany został na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 282 wprost-6-4)[7].
Wybrana twórczość
Plakaty
- Złoty Róg • Najtańszy ilustrowany tygodnik literacki, artystyczny, społeczny, 1911
- Święty Floryanie patronie Polski zbaw nas od ognia, 1916
Malarstwo
- Pejzaż górski (olej), 1899
- W Ogrodzie Luksemburskim (olej), 1900
- Planty w Krakowie (olej), 1902
- Łodzie rybackie na Wiśle (olej), 1909
- Krajobraz zimowy (olej), ok. 1922
- Motyw z miasteczka (akwarela), 1926
Znaczki pocztowe
- Wydanie w walucie markowej (seria, nry kat. 86–88 A–BI–BII), 1919
- I Polska Wystawa Marek w Warszawie (seria, nry kat. 102–104 A–B), 1919
- Orzeł na tarczy barokowej (seria), 1920
- Orzeł z tarczą (seria), 1921
- Duży orzeł na tarczy barokowej (dwie serie), 1921, 1924
- Wydanie przedrukowe (seria, nry kat. 167I–II, 168, 171), 1923–1924
Odznaczenia
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, 27 listopada 1929[8]
Przypisy
- ↑ Trojanowski Edward, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2024-02-16] .
- ↑ Zygmunt Trojanowski, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby) [dostęp 2022-05-12] .
- ↑ Edward Trojanowski (1873-1930). Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2024-02-16]. (pol.).
- ↑ Edward Trojanowski: The Search for Style in Early 20th-century Furniture Design in Poland. Ikonotheka 28/2018. [dostęp 2024-02-16]. (pol.).
- ↑ Edward Trojanowski, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby) [dostęp 2021-04-08] .
- ↑ Edward Trojanowski, ArtInfo
- ↑ Cmentarz Stare Powązki: Edward Trojanowski, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2020-02-22] .
- ↑ M.P. z 1929 r. nr 278, poz. 644, „...za zasługi na polu pracy artystycznej”
Bibliografia
- Mieczysław Wallis, Secesja, wydanie II, Wydawnictwo Arkady, Warszawa 1947
- Ikonotheka 28/2018, Agata Wójcik, Edward Trojanowski: The Search for Style in Early 20th-century Furniture Design in Poland
Linki zewnętrzne
- kzp – Katalog Znaków Pocztowych
- PWN: 3989267
- ETP: 20168