Francesco I da Carrara
![]() | |||
władca Padwy | |||
Okres | od 1350 | ||
---|---|---|---|
Poprzednik | Jacopo II | ||
Następca | Francesco Novello da Carrara | ||
Dane biograficzne | |||
Data i miejsce urodzenia | 29 września 1325 | ||
Data i miejsce śmierci | 6 października 1393 | ||
Ojciec | Jacopo II da Carrara | ||
Matka | Lieta Forzatè | ||
|
Francesco I da Carrara, także Francesco il Veccchio (ur. 29 września 1325 w Padwie, zm. 6 października 1393 w Monzy) – władca Padwy w latach 1355–1388 z rodu Carraresich.
Biografia
Był synem Jacopo II da Carrara. Cesarz Karol IV mianował go w roku 1354 wikariuszem cesarskim. Francesco prowadził politykę mającą na celu wzmocnienie państwa, tocząc walki w północno-wschodniej Italii i zawierając korzystne sojusze, m.in. z Królestwem Węgier, Republikami Genui i Florencji oraz patriarchą Akwilei. Zajął: Feltre, Cenedy, Belluno, Cividale oraz Treviso. Prowadził walki z Republiką Wenecką. Po zrzeczeniu się władzy w 1388 roku władcą Padwy został jego syn Francesco Novello da Carrara[1].
Francesco I da Carrara promulgował w 1362 nowy kodeks ustawowy dla miasta. By uniezależnić się od Wenecji podejmował próby bicia monety z własnym wizerunkiem, sprowadzając do tego celu rzemieślników z Florencji. Wydał dekret przyznający obywatelstwo i zwalniający z podatków producentów wełny, którzy osiedliliby się na obszarze Padwy. Inwestował duże sumy w bankach padewskich. Stopniowo jednak polityka fiskalna, spowodowana prowadzonymi wojnami, przede wszystkim w końcowym okresie rządów, przyczyniła się do niechęci, jaką zaczęli żywić względem Carraresich padewczycy[2].
Przypisy
- Britannica: biography/Francesco-Carrara-il-Vecchio