Goya (film 1971)
![]() Francisco Goya, Autoportret w trikornie | |
Gatunek | film fabularny |
---|---|
Rok produkcji | 1971 |
Data premiery | 16 września 1971 |
Kraj produkcji | |
Język | niemiecki, francuski |
Czas trwania | 136 minut |
Reżyseria | Konrad Wolf |
Scenariusz | Lion Feuchtwanger |
Główne role | Donatas Banionis |
Muzyka | Fərəc Qarayev |
Zdjęcia | Werner Bergmann |
Montaż | Aleksandra Borowskaja |
Wytwórnia | DEFA-Studio für Spielfilme |
Dystrybucja | VEB Progress Film-Vertrieb (NRD) |
Goya, albo trudna droga do oświecenia (niem. Goya – oder Der arge Weg der Erkenntnis, ros. Гойя, или тяжкий путь познания, bułg. Гойя, или тяжкий путь познания, serb.-chorw. Goya) – enerdowsko-radziecko-bułgarsko-jugosłowiański film biograficzny z 1971 roku w reżyserii Konrada Wolfa. Film dotyczył życia hiszpańskiego malarza Francisca Goi. Podstawą scenariusza była powieść Liona Feuchtwangera pod tym samym tytułem, opublikowana w 1951 roku[1].
Film opowiada o konflikcie wewnętrznym malarza, który z jednej strony, dzięki wsparciu dworu króla Karola IV Burbona i Kościoła, doszedł do bogactwa i zaszczytów, z drugiej wszakże sympatyzuje z uciskanym hiszpańskim ludem[1].
Goya to jeden z pierwszych wschodnioniemieckich filmów kręconych na taśmie 70 mm[1]. W rolę malarza wcielił się litewski aktor Donatas Banionis[1], w głównych rolach wystąpili także m.in. Olivera Katarina(inne języki) (jako księżna de Alba), Fred Düren (jako Esteve), Michaił Kozakow (jako Gilmarde), Mieczysław Voit (w roli Wielkiego Inkwizytora), Gustaw Holoubek (jako Bermudez), Rolf Hoppe (jako król Karol IV) oraz Wolfgang Kieling (jako Manuel Godoy). Zdjęcia kręcono w Dubrowniku, Bułgarii, Jałcie i obwodzie leningradzkim.
Film startował w konkursie głównym na 7. MFF w Moskwie w 1971, gdzie zdobył Nagrodę Specjalną[1].
Obsada
- Donatas Banionis – Francisco José de Goya y Lucientes
- Olivera Katarina – księżna Cayetana de Alba
- Fred Düren – Augusto Esteve
- Tatjana Łołowa – królowa Maria Luiza
- Rolf Hoppe – król Karol IV
- Mieczysław Voit – Wielki Inkwizytor
- Ernst Busch – Jovellanos
- Gustaw Holoubek – Miguel Bermudez
- Wolfgang Kieling – Manuel Godow
- Ludmiła Czursina – Pepa Tudo
- Michaił Kozakow – Guillemardet
- Irén Sütő – Dona Lucia
- Andrzej Szalawski – sekretarz św. Inkwizycji
- Carmela – Maria Rosario
- Martin Flörchinger – Otero
- Arno Wyzniewski – Quintana
- Weriko Andżaparidze – matka Goi
- Ariadna Szengiełaja – Josepha
- Igor Wasiljew – San Adrian
- Günter Schubert – Ortiz
- Kurt Radeke – Velasco
- Walter Bechstein – posłaniec św. Inkwizycji
- Petyr Słabakow – Gil
- Gerit Kling – Elenita
Wersja polska
Opracowanie: Studio Opracowań Filmów w Warszawie
Reżyseria: Maria Olejniczak
Wystąpili:
- Bogusz Bilewski – Francisco José de Goya y Lucientes
- Zofia Saretok – księżna Cayetana de Alba
- Arkadiusz Bazak – Augusto Esteve
- Mira Morawska – królowa Maria Luiza
- Aleksander Bardini – król Karol IV
- Mieczysław Voit – Wielki Inkwizytor
- Andrzej Szalawski – Sekretarz św. Inkwizycji
- Gustaw Holoubek – Miguel Bermudez
Zobacz też
- Duchy Goi
- Goya – film z 1999 roku
Przypisy
Linki zewnętrzne
- FilmPolski.pl: 1210357