Grizon większy
Galictis vittata[1] | |||
(Schreber, 1776) | |||
![]() | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | ssaki | ||
Podgromada | żyworodne | ||
Infragromada | |||
Rząd | drapieżne | ||
Rodzina | łasicowate | ||
Podrodzina | łasice | ||
Rodzaj | grizon | ||
Gatunek | grizon większy | ||
Podgatunki | |||
| |||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |||
![]() najmniejszej troski | |||
Zasięg występowania | |||
![]() | |||
| |||
|
Grizon większy[4], grizon[5][a] (Galictis vittata) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny łasicowatych, z wyglądu podobny do łasicy, ale inaczej ubarwiony. Łatwo się oswaja.
Występowanie
Zasięg występowania tego gatunku obejmuje Amerykę Środkową i Południową – od południowego Meksyku po Brazylię, północną Argentynę i Boliwię. Występuje na otwartych terenach trawiastych i w lasach. Często spotykany w pobliżu zbiorników wodnych.
Wygląd
Ciało wydłużone, dobrze umięśnione, z krótkimi łapami i krótkim ogonem. Sierść popielata, na szyi i głowie biały pas, gardło, łapy i pysk czarne.
- Średnie wymiary
- Długość ciała – ok. 50 cm
- Waga – 1,5-3,2 kg
Tryb życia
Grizon poluje w dzień i w nocy, największą aktywność wykazuje nad ranem i późnym popołudniem. Żyje pojedynczo, w parach lub małych grupach. Za kryjówki służą mu szczeliny skalne, wykroty oraz nory innych zwierząt. Żywi się drobnymi kręgowcami, dietę mięsną uzupełnia owocami. Samica rodzi 2-4 młodych.
Uwagi
Przypisy
- ↑ Galictis vittata, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Galictis vittata. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2 września 2009]
- ↑ A.D.A.D. Cuarón A.D.A.D. i inni, Galictis vittata, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2015, wersja 2015.1 [dostęp 2015-07-17] (ang.).
- ↑ Systematyka i nazwy polskie za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 156. ISBN 978-83-88147-15-9.
- ↑ K. Kowalski (redaktor naukowy), A. Krzanowski, H. Kubiak, G. Rzebik-Kowalska, L. Sych: Ssaki. Wyd. IV. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, s. 97, seria: Mały słownik zoologiczny. ISBN 83-214-0637-8.
Bibliografia
- Soderman, S.: Galictis vittata. (On-line), Animal Diversity Web, 2000. [dostęp 2008-06-08]. (ang.).
- Yensen, E., and T. Tarifa. 2003. Galictis vittata. Mammalian Species 727:1-8. (format pdf) (en)
- Mały słownik zoologiczny: ssaki. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1978.