Hermann Ehrhardt
![]() | Ten artykuł od 2020-08 wymaga zweryfikowania podanych informacji. Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych. Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Sprawdź w źródłach: Encyklopedia PWN • Google Books • Google Scholar • Federacja Bibliotek Cyfrowych • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary) Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu. |
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 29 listopada 1881 roku | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 27 września 1971 roku | ||
|
Hermann Ehrhardt (ur. 29 listopada 1881 w Diersburgu, obecnie dzielnica gminy Hohberg, zm. 27 września 1971 w Krems nad Dunajem) – dowódca niemieckich Freikorpsów w czasie zamieszek w Republice Weimarskiej w latach 1918–1920. Dowodził II Brygadą Marynarki, znaną także jako Brygada Marynarki Ehrhardt (Marinebrigade Ehrhardt).
Wstąpił do Niemieckiej Cesarskiej Marynarki, gdzie służył w randze komandora podporucznika. Był zdecydowanym przeciwnikiem Traktatu Wersalskiego, reprezentował skrajnie prawicowe poglądy. W okresie po upadku Cesarstwa Niemieckiego, Ehrhardt utworzył II Brygadę Marynarki.
W marynarce służył jako komandor podporucznik, w armii lądowej piastował stopień majora. W tym czasie podlegało mu około 6000 żołnierzy. Jego siły walczyły w północno-zachodnich i środkowych Niemczech, na Śląsku oraz w Bawarii. Uczestniczyły również w nieudanym puczu Kappa-Lüttwitza w roku 1920. Po klęsce zamachu stanu opuścił Niemcy, lecz po amnestii powrócił do ojczyzny. W Bawarii wraz z Gustavem von Kahrem utworzył Ligę Wikingów, pomocniczą jednostkę policyjną. Podczas puczu monachijskiego Ehrhardt i jego zastępca Eberhard Kautter odmówili współpracy z partią nazistowską Adolfa Hitlera. Ehrhardt wkrótce potem toczył walkę o przewodnictwo niemieckiej prawicy z frakcją Hitlera. Nie udało mu się jednak zdobyć poparcia społecznego, a wielu z jego podkomendnych wkrótce wstąpiła do NSDAP.
Ehrhardt znalazł się na liście osób wskazanych do unicestwienia podczas nocy długich noży – największej hitlerowskiej czystki przeciwników politycznych, jednakże udało mu się zbiec do Austrii.
Zmarł w wieku 90 lat w roku 1971 w Krems nad Dunajem.