Higrofit
![]() | Nie mylić z: Higrofil (organizm wilgociolubny). |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0f/Wood_sorrel_after_rain.jpg/240px-Wood_sorrel_after_rain.jpg)
Higrofit – roślina zajmująca siedliska o dużej wilgotności zarówno gleby, jak i powietrza. Typowe higrofity występują w dolnych piętrach lasów tropikalnych. Są to gatunki begonii, gloksynii i inne. W lasach europejskich cechy higrofitów posiadają szczawik zajęczy, piżmaczek wiosenny, niecierpek pospolity, czy zawilec gajowy; wśród roślin uprawnych są to pomidor, ziemniak, kapusta[1].
Budowa higrofitów zapewnia transpirację w warunkach wilgotności dochodzącej do 100%. Aparaty szparkowe zwykle znajdują się na wypukłościach skórki po obu stronach liści. Wydalanie wody z liści często zapewniają hydatody. Cienkie blaszki liściowe pokryte są epidermą, której powierzchnia jest dodatkowo zwiększana przez żywe włoski. System korzeniowy i tkanki przewodzące wodę są słabo rozwinięte[2].
Zobacz też
- hydrofity
- mezofity
- kserofity
- pirofity
- tropofity
- helofity
Przypisy
- ↑ Mała encyklopedia rolnicza, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1964, s. 226
- ↑ Alicja Szweykowska, Jerzy Szweykowski: Botanika. Morfologia. T. 1. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003, s. 224 i 225. ISBN 83-01-13946-3.
- NKC: ph538440
- Universalis: hydrophytes-hygrophytes
- БРЭ: 2357630