Irena Wojnar
Data urodzenia | 21 września 1924 |
---|---|
Data śmierci | 28 grudnia 2021 |
profesor nauk humanistycznych | |
Specjalność: teoria wychowania estetycznego | |
Alma Mater | Uniwersytet Warszawski |
Doktorat | 1960 |
Habilitacja | 1965 |
Profesura | 1976 |
Nauczyciel akademicki | |
Uczelnia | Uniwersytet Warszawski |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b0/Irena_Wojnar_gr%C3%B3b.jpg/220px-Irena_Wojnar_gr%C3%B3b.jpg)
Irena Wojnar (ur. 21 września 1924[1], zm. 28 grudnia 2021[2][3]) – polska humanistka, pedagog, specjalistka w zakresie teorii wychowania estetycznego, profesor nauk humanistycznych, profesor zwyczajny Uniwersytetu Warszawskiego.
Życiorys
Od 1949 roku do śmierci była związana z Uniwersytetem Warszawskim. W latach 1958–1960 studiowała w Uniwersytecie Paryskim (Sorbona), dzięki stypendium Fundacji Forda.
- 1960 – doktorat w Uniwersytecie Paryskim na podstawie rozprawy napisanej pod kierunkiem prof. E. Souriau.;
- 1965 – habilitacja w Uniwersytecie Warszawskim;
- 1976 – profesor nadzwyczajny;
- 1985 – profesor zwyczajny;
- W latach 1967–2004 była kierowniczką Pracowni/Zakładu Teorii Wychowania Estetycznego na Wydziale Pedagogicznym UW.
Była autorką kilkuset publikacji z zakresu szeroko rozumianej humanistyki, pedagogiki, estetyki, teorii wychowania estetycznego. Wybitny autorytet w zakresie pedagogiki kultury i teorii wychowania estetycznego. Wieloletnia najbliższa współpracowniczka profesora Bogdana Suchodolskiego.
Współpracowała między innymi z Komitetem Prognoz „Polska 2000 Plus” przy Prezydium PAN, Komitetem Nauk Pedagogicznych PAN, Uniwersytetem w Padwie, gdzie w latach 1986–1996 prowadziła coroczne wykłady i seminaria, Association Internationale/Mondiale des Sciences de'l Education – World Association for Educational Research AMSE/WAER, International Society For Education Through Art (INSEA), w której to organizacji pełniła w latach 1988–1991 funkcję wiceprzewodniczącej[4]. Otrzymała: Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Odrodzenia Polski, Odznakę Zasłużony Działacz Kultury, Złota Odznaka ZNP, Ziegfeld Award[5].
Publikacje
- Estetyka i wychowanie (Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa, 1964)
- Perspektywy wychowawcze sztuki (Nasza Księgarnia, Warszawa 1966)
- Estetyczna samowiedza człowieka (Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa, 1982; ISBN 83-01-03738-5)
- Nauczyciel i wychowanie estetyczne (Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych, Warszawa, 1968)
- Teoria wychowania estetycznego: zarys problematyki (PWN, Warszawa 1976, kolejne wydania: 1980, 1984, 1995)
- Bergson. Seria: Myśli i Ludzie ( Wiedza Powszechna, Warszawa 1985)
- Muzeum czyli trwanie obecności (WSiP, Warszawa 1991)
- Humanistyczne intencje edukacji (Wydawnictwo Akademickie „Żak”, Warszawa 2000)
- Edukacyjna kultura przyszłości (Komitet Prognoz „Polska XX Plus” przy Prezydium PAN, Warszawa 2006
- Humanistyczne przesłanki niepokoju (Dom Wydawniczy ELIPSA, Warszawa 2016)
Przypisy
- ↑ Irena Wojnar [online], lubimyczytać.pl [dostęp 2021-04-17] .
- ↑ Odeszła Pani Profesor Irena Wojnar. pedagog.uw.edu.pl. [dostęp 2021-12-30]. (pol.).
- ↑ Irena Wojnar. nekrologi.gazeta.pl, 2022-01-22. [dostęp 2022-04-27].
- ↑ Na podstawie: Agnieszka Piejka, „Irena Wojnar – monografia bibliograficzna”, Dom Wydawniczy ELIPSA, Warszawa 2013
- ↑ Agnieszka Cybal-Michalska, Agnieszka Piejka "Profesor Irena Wojnar (1924–2021)– pro memoria" [w:] Nauka 2/2022 s. 161–166
Bibliografia
- Prof. zw. dr hab. Irena Wojnar, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2014-10-04] .
- Wojnar Irena [online], Onet.pl [dostęp 2014-10-04] [zarchiwizowane z adresu 2014-10-06] (pol.).
- prof. dr hab. Irena Wojnar [online], Wydział Pedagogiczny Uniwersytetu Warszawskiego [dostęp 2021-12-30] (pol.).
- AgnieszkaA. Piejka AgnieszkaA., Irena Wojnar – Monografia bibliograficzna, Warszawa: Dom Wydawniczy ELIPSA, 2013 .
- PWN: 3997531
- identyfikator osoby w serwisie „Nauka Polska”: 57700
- Ludzie Nauki: ShV9X1ovz8p