Iwan Szylingowski
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 30 maja 1903 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 30 marca 1967 |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne |
|
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Iwan Szylingowski (Szilingowski) (ros. Иван Григорьевич Шилинговский; ur. 17 maja?/30 maja 1903 w Owidiopolu k. Odessy, zm. 30 marca 1967 w Twerze) – kontradmirał Marynarki Wojennej RP i Marynarki Wojennej ZSRR.
Życiorys
Od jesieni 1925 w marynarce wojennej na Morzu Czarnym, w 1927–1931 studiował w Szkole Marynarki Wojennej im. Frunzego w Leningradzie, później oficer marynarki ZSRR.
Od maja do lipca 1945 szef grupy oficerów radzieckich przysłanej do Polski w celu organizacji jej marynarki wojennej. W stopniu komandora pełnił obowiązki jej dowódcy od 7 lipca do 24 sierpnia 1945. Później szef sztabu Marynarki Wojennej, w latach 1946–49 był doradcą kolejnych dowódców MW, zastępcą dowódcy MW. 11 maja 1949 został mianowany kontradmirałem przez Prezydium Rady Ministrów ZSRR. Od 8 lipca do 10 września 1950 p.o. dowódcy Marynarki Wojennej.
W kwietniu 1952 powrócił do ZSRR, następnie został szefem Katedry Dyscyplin Wojennomorskich Fakultetu Wojenno-Morskiego Wojskowej Akademii Tyłów i Transportu w Leningradzie. W listopadzie 1956 przeniesiony do rezerwy z powodu złego stanu zdrowia.
Według niektórych historyków[według kogo?] Iwan Szylingowski oraz Józef Urbanowicz (Szef Zarządu Polityczno-Wychowawczego Marynarki Wojennej w latach 1945–1952) zostali przeniesieni za „liberalizm”.
Odznaczenia
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1947)
- Złoty Krzyż Zasługi (dwukrotnie)
- Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk
- Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
- Order Czerwonego Sztandaru
- Order Czerwonej Gwiazdy (dwukrotnie)
- Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945”
- Medal jubileuszowy „30 lat Armii Radzieckiej i Floty”
I inne.
Bibliografia
- Henryk Piotr Kosk, generalicja polska, popularny słownik biograficzny, t. II, Pruszków 2001.
- Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. IV: S-Z, Toruń 2010, s. 48-50.
- C.Ciesielski, W.Pater, J.Przybylski, Polska Marynarka Wojenna 1918-1980, Warszawa 1992, s. 257.
- p
- d
- e
szefowie Sekcji Marynarki |
|
---|---|
szef Departamentu dla Spraw Morskich |
|
szefowie Kierownictwa Marynarki Wojennej |
|
Dowódcy Marynarki Wojennej |
|
- od 2014 kompetencje przejęte przez Dowódcę Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych