Izba Deputowanych (Argentyna)
![]() | Ten artykuł dotyczy izby niższej parlamentu Argentyny. Zobacz też: inne znaczenia tego terminu. |
![]() | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Rodzaj | izba niższa | ||
Kierownictwo | |||
Przewodniczący Izby Deputowanych | Sergio Massa (Frente de Todos) | ||
Wiceprzewodniczący Izby Deputowanych | |||
Struktura | |||
![]() | |||
Liczba członków | 257 | ||
Stowarzyszenia polityczne | Rząd (118)
Niezależni (15)
Opozycja (124)
| ||
Ostatnie wybory | 14 listopada 2021 | ||
Siedziba | |||
Congreso de la Nación Buenos Aires | |||
| |||
Strona internetowa |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f4/Atardecer_en_el_Congreso_de_la_Naci%C3%B3n_Argentina.jpg/200px-Atardecer_en_el_Congreso_de_la_Naci%C3%B3n_Argentina.jpg)
Izba Deputowanych (hiszp. Cámara de Diputados de la Nación Argentina) – izba niższa parlamentu (Congreso de la Nación) Argentyny.
Skład izby
Zasady ogólne rządzące składem i wyborami do Izby Deputowanych określone są w artykułach 45–53 Konstytucji Argentyny. Deputowani wybierani są w wyborach bezpośrednich w dwudziestu czterech okręgach wyborczych odpowiadających granicom poszczególnych prowincji. Wzorem Konstytucji Stanów Zjednoczonych twórcy ustawy zasadniczej Argentyny ustanowili w artykule 45, iż jeden deputowany powinien przypadać najwyżej na 33 tysiące mieszkańców, a podział mandatów powinien być ustalany proporcjonalnie do liczby ludności ujawnionej w trakcie kolejnych spisów powszechnych[1].
Liczba deputowanych do izby niższej zmieniała się na przestrzeni dziejów. Liczyła ona[2]:
- 50 członków w latach 1854–1872;
- 86 w latach 1873–1897;
- 120 w latach 1898–1919;
- po 1920 liczba deputowanych przekraczała 150;
- 187 między 1958 a 1959;
- 192 w latach 1960–1969;
- 243 w latach 1973–1976;
- 254 w latach 1983–1991;
- 257 od roku 1992.
Obowiązujące obecnie prawo zapewnia każdej z prowincji posiadanie co najmniej 5 przedstawicieli i zapobiega przypadkom skrajnych nierówności w liczbie deputowanych pomiędzy prowincjami o różnej liczbie ludności (przykładowo w latach 1958–1960 prowincje Chubut, Formosa, La Rioja, Neuquén i Santa Cruz miały tylko po jednym przedstawicielu w izbie). Współcześnie 257 mandatów do Izby Deputowanych rozdzielone jest między poszczególne prowincje w następujący sposób:
Prowincja | Liczba deputowanych |
---|---|
Buenos Aires | 25 |
Prowincja Buenos Aires | 70 |
Prowincja Catamarca | 5 |
Prowincja Chaco | 7 |
Prowincja Chubut | 5 |
Prowincja Cordoba | 18 |
Prowincja Corrientes | 7 |
Prowincja Entre Ríos | 9 |
Prowincja Formosa | 5 |
Prowincja Jujuy | 6 |
Prowincja La Pampa | 5 |
Prowincja La Rioja | 5 |
Prowincja Mendoza | 10 |
Prowincja Misiones | 7 |
Prowincja Neuquén | 5 |
Prowincja Rio Negro | 5 |
Prowincja Salta | 7 |
Prowincja San Juan | 6 |
Prowincja Luis | 5 |
Prowincja Santa Cruz | 5 |
Prowincja Santa Fe | 19 |
Prowincja Santiago del Estero | 7 |
Prowincja Tucumán | 9 |
Ziemia Ognista | 5 |
Razem | 257 |
Zasady wyborów do Izby Deputowanych
Bierne prawo wyborcze do Izby Deputowanych posiada osoba, która ukończyła 25 rok życia i która jest obywatelem Argentyny od co najmniej czterech lat. Dodatkowo kandydat musi pochodzić z prowincji, w której stara się o mandat, bądź mieszkać w niej nieprzerwanie od co najmniej dwóch lat[1]. Co dwa lata następuje odnowienie połowy składu Izby Deputowanych w wyborach parlamentarnych[1]. W trakcie wyborów deputowanych wyborca oddaje głos nie na konkretnego kandydata, a na listę kandydatów, na której znajduje się tyle nazwisk, ile danej prowincji przysługuje mandatów. Lista jest zamknięta, co oznacza że wyborca może jedynie poprzeć głosem całą listę, ale w żaden sposób nie może wyrazić stosunku do konkretnego kandydata (nie ma wpływu na kolejność kandydatów, nie może dopisać kandydata do listy czy skreślić z niej żadnego nazwiska). Mandaty rozdzielane są między poszczególne listy na poziomie okręgu przy zastosowaniu metody d’Hondta z uwzględnieniem trzyprocentowego progu wyborczego[3][4].
Kompetencje Izby Deputowanych
Konstytucja Argentyny gwarantuje Izbie Deputowanych wyłączne kompetencje w dziedzinie ustalania podatków oraz zaciągu do wojska (art. 52)[1]. Artykuł 53 Konstytucji Argentyny gwarantuje ponadto izbie prawo do wszczęcia procedury usunięcia z urzędu osób zajmujących wysokie stanowiska państwowe, które popełniły przestępstwo pozostające w związku z pełnionym urzędem bądź przestępstwo pospolite (do osób tych należą prezydent, wiceprezydent, ministrowie oraz sędziowie Sądu Najwyższego)[1].
Izba ustala swój regulamin wewnętrzny i decyduje o pociągnięciu członków do odpowiedzialności dyscyplinarnej, a nawet o wydaleniu ich ze swojego składu (art. 66 Konstytucji)[1]. Członkowie Izby Deputowanych objęci są immunitetem parlamentarnym, który w wypadku wysunięcia oskarżenia o popełnienie przestępstwa może zostać uchylony przez pozostałych członków izby (art. 69 i 70 Konstytucji).
Ustrój wewnętrzny izby
Pracami izby kieruje jej przewodniczący. Oprócz przewodniczącego izba wybiera ze swego grona również trzech wiceprzewodniczących. W skład aparatu administracyjnego Izby Deputowanych wchodzą również sekretarze oraz podsekretarze[5][6].
Od 1983 funkcję przewodniczącego izby pełnili:
Data objęcia stanowiska | Data odejścia ze stanowiska | Polityk | Partia | Prowincja |
---|---|---|---|---|
10 grudnia 1983 | 3 kwietnia 1989 | Juan Carlos Pugliese | UCR | Buenos Aires |
3 kwietnia 1989 | 8 lipca 1989 | Leopoldo Moreau | UCR | Buenos Aires |
8 lipca 1989 | 10 grudnia 1999 | Alberto Pierri | PJ | Buenos Aires |
10 grudnia 1999 | 10 grudnia 2001 | Rafael Pascual | UCR | Buenos Aires (miasto) |
10 grudnia 2001 | 10 grudnia 2005 | Eduardo Camaño | PJ | Buenos Aires |
10 grudnia 2005 | 10 grudnia 2007 | Alberto Balestrini | FPV – PJ | Buenos Aires |
10 grudnia 2007 | 6 grudnia 2011 | Eduardo Fellner | FPV – PJ | Jujuy |
6 grudnia 2011 | Julián Domínguez | FPV – PJ | Buenos Aires |
Zobacz też
Przypisy
- ↑ a b c d e f Constitución de la Nación Argentina. [dostęp 2014-03-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-02-24)]. (hiszp.).
- ↑ Jorge Horacio Gentile: La Cámara de Diputados de la Nación. [dostęp 2014-03-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-04-28)]. (hiszp.).
- ↑ Código Electoral Nacional. InfoLEG. [dostęp 2014-03-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-30)]. (hiszp.).
- ↑ El régimen electoral argentino. Observatorio electoral argentino. [dostęp 2014-03-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-08-04)]. (hiszp.).
- ↑ Autoridades. 132 Período Legislativo. Honorable Cámara de Diputados de la Nación Argentina. [dostęp 2014-03-13]. (hiszp.).
- ↑ Reglamento de la Honorable Cámara de Diputados de la Nación. Capítulo 1, Artículo 2: Sesiones Preparatorias. [dostęp 2014-03-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-13)]. (hiszp.).
Linki zewnętrzne
- Oficjalna strona Izby Deputowanych
- p
- d
- e
Ustrój |
|
---|---|
Organy władzy |
|
Finanse i kontrola |
|
Samorząd |
|