Jałowiec chiński
![]() | |||
Systematyka[1][2] | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | rośliny | ||
Podkrólestwo | |||
Nadgromada | |||
Gromada | |||
Podgromada | |||
Nadklasa | nagonasienne | ||
Klasa | iglaste | ||
Rząd | cyprysowce | ||
Rodzina | cyprysowate | ||
Rodzaj | jałowiec | ||
Gatunek | jałowiec chiński | ||
Nazwa systematyczna | |||
Juniperus chinensis L. Mant. pl. 1:127. 1767[3] | |||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4] | |||
![]() najmniejszej troski | |||
|
Jałowiec chiński (Juniperus chinensis) – gatunek zimozielonego krzewu lub drzewa należący do rodziny cyprysowatych (Cupressaceae). Zasięg obejmuje Azję wschodnią od Wysp Kurylskich i Sachalinu, poprzez Wyspy Japońskie, Koreę, Mongolię i Chiny, po Mjanmę na południu[3]. W Chinach rośnie na obszarach górskich do rzędnej 2300 m n.p.m.[5] Popularny w uprawie, choć tylko pod postacią odmian ozdobnych, forma typowa jest rzadka w kolekcjach botanicznych[5].
Morfologia
- Pokrój
- Bardzo zmienny. Jest to duży, szybko rosnący, zimozielony krzew lub drzewo do 20 m wysokości[6][5].
- Liście
- Igiełkowate i łuskowate. Igły osiągają 8–15 mm długości, są sztywne, kłujące i zebrane w okółkach po 2 lub 3. U nasady z białawym nalotem woskowym. Łuski są drobne, tępe i przylegają do pędów[5].
- Nasiona
- Powstają w kulistych szyszkojagodach osiągających do 10 mm średnicy. Dojrzewają w drugim roku[5].
Zastosowanie
Gatunek uprawiany jako roślina ozdobna. W Europie Środkowej uprawiane są głównie odmiany krzewiaste w parkach i ogrodach[6].
Uprawa
- Wymagania
- Lubi gleby wilgotne, przepuszczalne. Bardzo dobrze znosi suszę i upały. Gatunek odporny także na szkodliwe czynniki środowiskowe, też klimatyczne[potrzebny przypis].
Przypisy
- ↑ Michael A.M.A. Ruggiero Michael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2021-03-26] (ang.).
- ↑ M.J.M.M.J.M. Christenhusz M.J.M.M.J.M. i inni, A new classification and linear sequence of extant gymnosperms, „Phytotaxa”, 19 (1), 2011, s. 55–70, DOI: 10.11646/phytotaxa.19.1.3 (ang.).
- ↑ a b Taxon: Juniperus chinensis L.. USDA, ARS, National Genetic Resources Program. Germplasm Resources Information Network - (GRIN). [dostęp 2010-06-11]. (ang.).
- ↑ Juniperus chinensis, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- ↑ a b c d e Władysław Danielewicz, Tomasz Maliński: Drzewa i krzewy Ogrodu Dendrologicznego Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu. Poznań: Wydawnictwo Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu, 2011, s. 73. ISBN 978-837160-642-7.
- ↑ a b Włodzimierz Seneta: Drzewa i krzewy iglaste. Warszawa: Państwowe Wydawnictwa Naukowe, 1987. ISBN 83-01-05225-2.
- NDL: 00561149
- Britannica: plant/Chinese-juniper
- SNL: kinaeiner
Identyfikatory zewnętrzne:
- BioLib: 2413
- EoL: 1061675
- Flora of China: 210000896
- Flora of North America: 210000896
- GBIF: 2684363
- identyfikator iNaturalist: 135925, 445037, 445036, 445035
- IPNI: 262177-1
- ITIS: 505930
- NCBI: 50182
- Plant Finder: 279597
- identyfikator Plant List (Royal Botanic Gardens, Kew): kew-2332634
- Plants of the World: urn:lsid:ipni.org:names:30044367-2
- Tela Botanica: 36772
- identyfikator Tropicos: 9400124
- USDA PLANTS: JUCH4
- CoL: 6NGH7