Julian Cegliński
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 13 listopada 1827 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 25 września 1910 | ||
Dziedzina sztuki | polska | ||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7d/POL_Warsaw_Bernardine_church.jpg/240px-POL_Warsaw_Bernardine_church.jpg)
Julian Cegliński (ur. 13 listopada 1827 w Warszawie, zm. 25 września 1910[a] w Janowie) – polski malarz.
Życiorys
Już we wczesnym dzieciństwie przejawiał talent do malowania. W wieku 17 l. wstąpił do nowo utworzonej Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie[1]. W czasie studiów był jednym z 9 studentów, którzy otrzymali promocję z roku pierwszego na trzeci, z pominięciem drugiego. Studia zakończył w 1850[2]. W 1851 roku rozpoczął wędrówkę po kraju, rysując i malując lokalne motywy, szczególnie tatrzańskie. Kilkakrotnie osiedlał się na wsi (pod Siedlcami, w Sinołęce, w Janowie) i wracał do Warszawy. W l. 60. XIX w. nabył dobra ziemskie Sinołęka w pow. węgrowskim[2]. Ostatecznie osiedlił się w Janowie, gdzie zmarł. Został pochowany na cmentarzu w Mińsku Mazowieckim.
Twórczość
Wiele rysował i malował. Przede wszystkim krajobrazy i widoki architektury. Jego ulubione techniki to przede wszystkim litografia, ale również olej i akwarela. Rysunki odznaczały się piękną techniką. Publikował je w Tygodniku Ilustrowanym w latach 1860–1870. Pracował również jako rysownik w zakładach litograficznych Pecq et Comp i M. Fajans[1], Dzwonkowski. Pracował również w zakładzie cynkograficznym Banku Polskiego w Warszawie[1].
Najbardziej znane dzieła to:
- Dolina Strążyska (przed wojną w zbiorach Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie)
- Klasztor w Karczówce pod Kielcami (1849, w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie)
- Kościół św. Katarzyny w Krakowie (1852, j.w.).
Wydał – wraz z A. Matuszkiewiczem – album widoków Warszawy: Album des vues de Varsovie at de ses environs, Warszawa [1860].
Życie prywatne
Julian Cegliński ożenił się ok. 1866 roku z Wandą Buczyńską. Mieli 3 dzieci: Kazimierza (inżyniera i profesora uczelni technicznych w Rosji), Lucjana (ziemianina) i Stanisława[2].
Galeria
- Troki, lata 50. XIX wieku
- Widok katedry we Włocławku od zachodu, od strony Zgłowiączki, rysunek Wojciecha Gersona, miedzioryt Juliana Ceglińskiego, ok. 1860
- Góra Zamkowa w Wilnie, drzeworyt sztorcowy wtórnie kolorowany, Tygodnik Ilustrowany, 1861, nr 69
- Most na Zgłowiączce pod Włocławkiem, Tygodnik Ilustrowany, 1863, nr 174
- Dworzec drogi żelaznej Warszawsko-Bydgoskiej we Włocławku, 1863, nr 174
Uwagi
- ↑ Daty życia 1830–1903 podawane przez Polski Słownik Biograficzny są nieprawdziwe.
Przypisy
Bibliografia
- Damian Sitkiewicz. Julian Cegliński i jego potomkowie na przestrzeni XIX i XX wieku. „Rocznik Mińsko-Mazowiecki”. 17, s. 270–294, 2009.
- Feliks Kopera: Cegliński Julian. W: Polski Słownik Biograficzny. T. 3: Brożek Jan – Chwalczewski Franciszek. Kraków: Polska Akademia Umiejętności – Skład Główny w Księgarniach Gebethnera i Wolffa, 1937, s. 219. Reprint: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1989, ISBN 83-04-03291-0
Linki zewnętrzne
- Prace Juliana Ceglińskiego w bibliotece Polona