|
Data i miejsce urodzenia | 5 lipca 1901 Rosario |
Data i miejsce śmierci | 9 października 1981 Rosario, Argentyna |
Pozycja | napastnik |
Kariera juniorska |
Lata | Klub | | Rosario Central | |
Kariera seniorska[a] |
Lata | Klub | Wyst. | Gole | 1919–1926 | Newell’s Old Boys Rosario | 141 | (78) | 1926–1934 | Torino FC | 278 | (164) | 1934–1936 | Genoa CFC | 45 | (16) | 1937–1938 | AC Rimini | | | |
Kariera reprezentacyjna |
Lata | Reprezentacja | Wyst. | Gole | 1919–1922 | Argentyna | 15 | (8) | 1926–1931 | Włochy | 17 | (15) | | W sumie: | 32 | (23) | |
- ↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
|
Dorobek medalowy |
|
| Multimedia w Wikimedia Commons | |
Julio Libonatti (ur. 5 lipca 1901 w Rosario, zm. 9 października 1981 tamże) – napastnik argentyński, później naturalizowany we Włoszech.
Urodzony w Rosario Libonatti rozpoczął swą karierę w roku 1917 w klubie Newell’s Old Boys. W roku 1925 przeszedł do włoskiego klubu Torino FC. Był to pierwszy znany w historii transfer piłkarza zza oceanu do klubu europejskiego. W Torino (z którym w 1928 roku zdobył mistrzostwo Włoch) rozegrał 284 mecze, w których zdobył 164 bramki. Następnie grał także w Genoi oraz Rimini Calcio. W 1938 roku zakończył karierę jako piłkarz tego klubu.
Libonatti grał zarówno w reprezentacji Argentyny (w której w latach 1917–1925 rozegrał 15 meczów i zdobył 8 bramek), jak i w reprezentacji Włoch (w latach 1926–1931 rozegrał 17 meczów i zdobył 15 bramek). Trzykrotnie wystąpił w turnieju Copa América - w 1920 został wicemistrzem Ameryki Południowej, a w 1921 - mistrzem. Natomiast występ w roku 1922 był dla Argentyny zupełnie nieudany. Z reprezentacją Włoch zdobył brązowy medal olimpijski podczas Igrzysk Olimpijskich w 1928 roku (zagrał tylko jeden mecz z Francją, wygrany przez Włochów 4:3).