Kamień Koszyrski
![]() Kaplica dominikańska i kościół Archanioła Michała | |||||
| |||||
Państwo |
| ||||
---|---|---|---|---|---|
Obwód | |||||
Rejon | kamieński | ||||
Data założenia | 1196 | ||||
Prawa miejskie | 1430 | ||||
Burmistrz | Wiktor Paś | ||||
Powierzchnia | 14,73 km² | ||||
Populacja (2018) • liczba ludności |
| ||||
Kod pocztowy | 44500 | ||||
Położenie na mapie obwodu wołyńskiego ![]() | |||||
Położenie na mapie Ukrainy ![]() | |||||
![]() | |||||
| |||||
| |||||
| |||||
Strona internetowa |
Kamień Koszyrski (ukr. Камінь-Каширський) – miasto na Ukrainie i stolica rejonu w obwodzie wołyńskim.
Pierwotnie było prywatnym miastem szlacheckim w XVI wieku[2]. W okresie I Rzeczypospolitej miejscowość administracyjnie należała do województwa wołyńskiego, a w okresie II Rzeczypospolitej do województwa poleskiego.
Historia
Król Polski Kazimierz III Wielki wzniósł tu zamek obronny. W 1430 r. Kamień Koszyrski otrzymał prawa miejskie. Miasto należało do rodu Sanguszków. Adam Aleksander Sanguszko ufundował w 1628 r. klasztor dominikański. W 1649 r. zamek został doszczętnie zniszczony. Po 1653 r. własność Krasickich.
W 1916 doprowadzono do miasta linię kolejową i powstała stacja Kamień Koszyrski[3].
W latach 1921–1939 stolica powiatu koszyrskiego i gminy Kamień Koszyrski w województwie poleskim II RP. Kamień Koszyrski był wówczas zamieszkany w większości przez ludność żydowską.
Po agresji ZSRR na Polskę w Kamieniu Koszyrskim był więziony przez Sowietów Jan Kobyrski – kapitan piechoty Wojska Polskiego, zamordowany w czasie zbrodni katyńskiej.
Podczas okupacji hitlerowskiej, w czerwcu 1942 roku Niemcy utworzyli getto dla żydowskich mieszkańców. Przebywało w nim około 4000 osób. 2 listopada 1942 roku Niemcy zlikwidowali getto, a Żydów zamordowali[4]. Mieszkający tutaj Polacy - Larysa Barancewicz oraz Michał i Karolina Banachowie - udzielali pomocy Żydom, za co po wojnie Instytut Jad Waszem uhonorował ich tytułami Sprawiedliwych wśród Narodów Świata[5][6].
19 sierpnia 1943 r. ukraińscy nacjonaliści (batalion „Nazara-Krygi”, sotnia „Łysego” i sotnia „Kubika”) zaatakowali Kamień Koszyrski, gdzie zamordowali 120 Polaków[7][brak potwierdzenia w źródle]. W wyniku potyczki z żołnierzami niemieckiego garnizonu rannych zostało dwóch partyzantów UPA[8]. Kilka dni później, 24 sierpnia został przez Niemców rozstrzelany proboszcz miejscowej parafii rzymskokatolickiej ks. Leopold Aulich oraz wikariusz ks. Kazimierz Rybałtowski, w odwecie za współpracę z polskim podziemiem lub pomoc okazywaną prześladowanym Żydom[9]. Niektóre źródła podają jako datę śmierci dzień 26 lipca 1943 roku[9]. Obaj zostali pochowani niedaleko kościoła w Kamieniu Koszyrskim[10].
Zabytki
- Ruiny zamku[11]
- Kaplica klasztoru dominikańskiego z XVII w.
- Cerkiew Narodzenia Matki Bożej z 1723 r.
Demografia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/pl/timeline/muxqacgeheojlyp481awab8oni3yr8f.png)
Struktury wyznaniowe
W 2014 r. Kamień Koszyrski był centrum jednego z dekanatów eparchii wołyńskiej Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego. Czynne były dwie cerkwie: św. Eliasza (spłonęła w 2015 r.) oraz Narodzenia Matki Bożej[12].
W 2019 r. rozpoczęto odbudowę cerkwi św. Eliasza[13].
Urodzeni w Kamieniu Koszyrskim
- Zbigniew Pawłowicz – polski lekarz, senator i poseł na Sejm
- Ołeś Sanin – ukraiński filmowiec, muzyk i rzeźbiarz
- Władysław Zajdler – żołnierz Armii Krajowej i powstaniec warszawski
Galeria
- Kaplica klasztoru dominikanów
- Kościół dominikanów z XVII w., przebudowany
-
- Kościół pw. Archanioła Michała
- Siedziba władz lokalnych
- Pomnik "Witamy w Kamieniu Koszyrskim"
Miasta partnerskie
Przypisy
- ↑ Чисельність наявного населення України на 1 січня 2018 року. Державна служба статистики України. Київ, 2018. стор.16
- ↑ Zenon Guldon, Jacek Wijaczka, Skupiska i gminy żydowskie w Polsce do końca XVI wieku, w: Czasy Nowożytne, 21, 2008, s. 162.
- ↑ З історії залізниці на Камінь-Каширщині. Polissia. [dostęp 2020-07-10]. (ukr.).
- ↑ Geoffrey P.G.P. Megargee Geoffrey P.G.P. (red.), Encyclopedia of camps and ghettos, 1933-1945, t. II, part B, s. 1377 .
- ↑ Barańcewicz Larisa. collections.yadvashem.org. [dostęp 2024-06-27]. (ang.).
- ↑ Banach Michał & Karolina. collections.yadvashem.org. [dostęp 2024-06-27]. (ang.).
- ↑ Instytut PamięciI.P. Narodowej Instytut PamięciI.P., UPA - atak na miasto Kamień Koszyrski, rajd na Naddnieprowszczyznę. Odpisy [online], Instytut Pamięci Narodowej [dostęp 2019-08-13] (pol.).
- ↑ Mark Sołonin: Nic dobrego na wojnie. Poznań: Rebis, 2015, s. 219-220.
- ↑ a b „BIAŁA KSIĘGA” Martyrologium duchowieństwa — Polska. [dostęp 2019-08-26].
- ↑ Cmentarz rzymskokatolicki w Kamieniu. [dostęp 2019-08-26].
- ↑ Kamień Koszyrski. [dostęp 2013-08-16].
- ↑ Храми благочиння
- ↑ В Камені-Каширському молитовно вшанували пам’ять святого пророка Іллі. kam-blag.church.ua, 2 sierpnia 2019. [dostęp 2021-12-19]. (ukr.).
Linki zewnętrzne
- Kamień Koszyrski (''daw. Koszer''), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. III: Haag – Kępy, Warszawa 1882, s. 735 .
- Zamek w Kamieniu Koszyrskim
- Archiwalne widoki miasta w bibliotece Polona
- p
- d
- e
|