Kanał Dniepr-Bug
![]() | Ten artykuł dotyczy kanału Dniepr-Bug. Zobacz też: inne znaczenia Kanału Królewskiego. |
![]() | |||
Państwo | |||
---|---|---|---|
Obwód | |||
Lata budowy | 1775–1848 | ||
Długość | 92,8 km | ||
Początek | |||
Akwen | Muchawiec | ||
Miejsce | Kobryń | ||
współrzędne | 52°12′52″N 24°22′43″E/52,214444 24,378611 | ||
Koniec | |||
Akwen | Pina | ||
Miejsce | Dubaje, 29 km od Pińska | ||
współrzędne | 52°02′10″N 25°37′09″E/52,036111 25,619167 | ||
Położenie na mapie obwodu brzeskiego ![]() | |||
Położenie na mapie Białorusi ![]() | |||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2c/Vodnye_kanaly_dneprobug.jpg/250px-Vodnye_kanaly_dneprobug.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/Polesie_1920.jpg/250px-Polesie_1920.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/Drogi_wodne_II_RP.jpg/250px-Drogi_wodne_II_RP.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fc/UkraineNWpripjat.png/250px-UkraineNWpripjat.png)
Kanał Dniepr–Bug (biał. Дняпроўска-Бугскі канал, Dniaprouska-Buhski kanał; ros. Днепровско-Бугский канал, Dnieprowsko-Bugskij kanał; hist. Kanał Królewski) – kanał żeglowny na Białorusi, łączy Dniepr (w Pińsku, przez Pinę, dopływ Prypeci) z Wisłą (w Kobryniu, przez Muchawiec, dopływ Bugu), więc łączący Morze Czarne z Bałtykiem. Zbudowany w latach 1775–1784, rozbudowany w latach 1846-1848.
Podstawowa część kanału została zbudowana w latach 1775–1784 w czasach panowania króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Budowa związana była z modernizacją państwa mającą na celu skomunikowanie różnych części Rzeczypospolitej za czasów saskich i stanisławowskich. Inicjatorem budowy kanału był Michał Ogiński, a pracami kierował jego przyjaciel i powiernik Mateusz Butrymowicz. Po zakończeniu budowy Kanału Królewskiego wiosną 1784 r. Butrymowicz wysłał do Warszawy całą flotyllę statków z towarami poleskimi: świeżym miodem, woskiem, suszonymi rybami i grzybami, kaszą jęczmienną, łojem wołowym itp., co zaskoczyło ludność stolicy i samego króla[1]. We wrześniu 1784 roku król Stanisław Poniatowski osobiście otworzył kanał dla żeglugi. Wówczas nadano mu nazwę Kanał Królewski.
W czasach II RP kanał był sukcesywnie remontowany (1929–1939). Zniszczony w czasie II wojny światowej, a następnie odbudowany. Część śródlądowej drogi wodnej E40 z Gdańska Wisłą, z dotychczas nieustalonym przejściem na Bug i dalej przez Pinę, Prypeć, Dniepr do Limanu Dnieprzańsko-Buskiego i zachodnim brzegiem Morza Czarnego do Bosforu (E90). Obecnie ma głównie znaczenie turystyczne.
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Aleksander Iljin: Nowy start kulturalny w Pińsku pod rządami Michała Ogińskiego i Mateusza Butrymowicza [w:] "Echa Polesia", 26 kwietnia 2022 [1]
Linki zewnętrzne
- Kanał Muchawiecki, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VI: Malczyce – Netreba, Warszawa 1885, s. 790 .
- Muchawiecki Kanał, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska, Warszawa 1902, s. 361 .
- VIAF: 7848154260754624480008