Katedra w Splicie
katedra | |||||||
![]() | |||||||
Państwo |
| ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Miejscowość | Split | ||||||
Wyznanie | |||||||
Kościół | |||||||
Wezwanie | ♦ Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny | ||||||
| |||||||
Położenie na mapie żupanii splicko-dalmatyńskiej ![]() | |||||||
Położenie na mapie Chorwacji ![]() | |||||||
![]() | |||||||
| |||||||
Strona internetowa |
Katedra w Splicie pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny (chor. Uznesenju Blažene Djevice Marije)[1][2], znana także jako katedra Świętego Domniona (chor.: katedrala sv. Duje[3] lub katedrala sv. Dujma[4]) – główna świątynia rzymskokatolickiej archidiecezji splicko-makarskiej w Chorwacji. Jest to dawne mauzoleum cesarza Dioklecjana, wchodzące w skład Pałacu Dioklecjana, przebudowane w VIII wieku na katedrę[2]. Katedra całkowicie zachowała architekturę ośmiokątnej budowli. W XIII wieku otrzymała monumentalne drewniane odrzwia (rzeźby Buviny) i kamienną ambonę. Katedra przykryta jest kopułą, wewnątrz której niegdyś znajdowała się piękna mozaika. Główny ołtarz pochodzi z XVII wieku. Romańskie stalle z XIII wieku są najstarszymi na terenie całej Dalmacji. Pod katedrą znajduje się krypta, która w okresie późniejszym zamieniona została w kaplicę św. Łucji. W katedralnym skarbcu bogate zbiory srebrnych i złotych naczyń liturgicznych, a w archiwum bezcenne materiały (m.in. ewangelia z VIII wieku). Romańska wieża katedry została zbudowana w XIII-XVI wieku (przebudowana w XIX-XX wieku). U podnóża dzwonnicy – dwa romańskie lwy oraz egipski sfinks z czarnego granitu (XV wiek p.n.e.). Zachowała się jedynie cella z bogatym portalem.
Przypisy
- ↑ Katehetski ured Splitsko-makarske nadbiskupije: Splitska katedrala sv. Dujma. katehetski-nadbiskupija-split.net, 2015-11-16. [dostęp 2018-04-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-12)]. (chorw.).
- ↑ a b Tomislav Marasović. Splitska katedrala u ranome srednjem vijeku. „Archaeologia Adriatica IV”. 48–49, s. 177–210, 2010. ISSN 1846-4807. (chorw.).
- ↑ Goran Nikšić. Svjetlo u katedrali sv. Duje u Splitu. „Kulturna baština”. 28–29, s. 37–48, 1997. Društvo prijatelja kulturne baštine. ISSN 0351-0557. (chorw.).
- ↑ Goran Nikšić. Novi nalazi u koru katedrale sv. Dujma. „Kulturna baština”. 31, s. 139–162, 2002. Društvo prijatelja kulturne baštine. ISSN 0351-0557. (chorw.).
- p
- d
- e
Kulturowe | |
---|---|
Przyrodnicze |
- ↑ Wspólnie z Albanią, Austrią, Belgią, Bośnią i Hercegowiną, Bułgarią, Czechami, Francją, Hiszpanią, Macedonią Północną, Niemcami, Polską, Rumunią, Słowacją, Słowenią, Szwajcarią, Ukrainą i Włochami