Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Betlejem
kościół parafialny | |||||||
Fasada kościoła w 2014 roku | |||||||
Państwo |
| ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Miejscowość | Betlejem | ||||||
Wyznanie | |||||||
Kościół | |||||||
Wezwanie | św. Katarzyna Aleksandryjska | ||||||
| |||||||
| |||||||
Położenie na mapie Palestyny ![]() | |||||||
![]() | |||||||
|
Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Betlejem – rzymskokatolicki kościół parafialny w Betlejem, sąsiadujący z Bazyliką Narodzenia Pańskiego[1].
Świątynię wznieśli w 1888 na miejscu poprzedniej, średniowiecznej franciszkanie z Kustodii Ziemi Świętej, którzy prowadzą parafię łacińską. Kościół znajduje się na terenie klasztoru. Przed kościołem zrekonstruowano w latach 1948-1949 średniowieczny wirydarz. Pracami kierował tercjarz franciszkański, architekt Antonio Barluzzi. Umieszczona na kolumnie rzeźba przedstawia św. Hieronima, który mieszkał przez jakiś czas w pobliżu Groty Narodzenia[1][2].
W lewej bocznej nawie kościoła znajduje się zejście do grot, w tym do Groty Narodzenia. Z Kościoła św. Katarzyny szereg stacji światowych transmituje każdego roku Pasterkę pod przewodnictwem łacińskiego patriarchy jerozolimskiego[2]. Ścianę wschodnią zdobi rzeźba w brązie przedstawiająca Namaszczenie Dawida na króla autorstwa polskiego rzeźbiarza prof. Czesława Dźwigaja[3].
- Wnętrze kościoła
- Kaplica Matki Bożej
- Kaplica Najświętszego Sakramentu
- Namaszczenie Dawida
Zobacz też
Przypisy
- ↑ a b Donato Baldi OFM: W Ojczyźnie Chrystusa. Przewodnik po Ziemi Świętej. Wyd. 2. Kraków-Asyż: Franciszkanie, 1993, s. 168.
- ↑ a b Paolo Acquistapace: Guida biblica e turistica della Terra Santa. Milano: Istituto Propaganda Libraria, 1992, s. 336. (wł.).
- ↑ "Płaskorzeźba w darze". Dziennik Polski, 13 maja 2009. [dostęp 2009-05-13]. (pol.).
Bibliografia
- Daniel Chrucała OFM: Betlejem − Kolebka Mesjasza. Kraków: Fundacja Komisariat Ziemi Świętej, 2003, seria: Biblioteka Ziemi Świętej. ISBN 83-912251-4-3. (pol.).
- Donato Baldi OFM: W Ojczyźnie Chrystusa. Przewodnik po Ziemi Świętej. Aleksander Kowalski (tłum. i uzupełn.). Wyd. 2. Kraków-Asyż: Franciszkanie, 1993. (pol.).