Księstwo Czarnogóry
1852–1910 | |||||
| |||||
Hymn: Ubavoj nam Crnoj Gori (Do naszej Pięknej Czarnogóry) | |||||
Ustrój polityczny | monarchia konstytucyjna | ||||
---|---|---|---|---|---|
Stolica | Cetynia | ||||
Data powstania | 13 marca 1852 | ||||
Data likwidacji | 28 sierpnia 1910 | ||||
Władca | |||||
Powierzchnia | 1852: 5475 km² | ||||
Populacja (1909) • liczba ludności |
| ||||
Waluta | perper czarnogórski (MEP) | ||||
Strefa czasowa | UTC +1 (zima) | ||||
Narody i grupy etniczne | Serbowie: ok. 95% | ||||
Język urzędowy | |||||
Religia dominująca | |||||
![]() | |||||
brak współrzędnych | |||||
|
Księstwo Czarnogóry (ser. Књажевина Црнa Горa – Księstwo Czarnogóry) – księstwo w południowo-wschodniej Europie, na Bałkanach, istniejące od 13 marca 1852 do 28 sierpnia 1910 roku, kiedy to zostało przekształcone w Królestwo Czarnogóry, a dotychczasowy władca, książę Mikołaj I Petrowić-Niegosz, ogłosił się królem.
Stolicą księstwa była Cetynia, walutą od 1906 roku perper czarnogórski. Powierzchnia księstwa obejmowała w przybliżeniu centralną część współczesnej Czarnogóry. Księstwo oficjalnie było de jure od 1905 roku monarchią konstytucyjną, ale de facto rządzone było w sposób absolutystyczny.
Demografia
Oficjalny spis ludności przeprowadzony przez władze Czarnogóry miał miejsce w 1909 roku. O przynależności etnicznej decydował język ojczysty:
Całkowita liczba mieszkańców: 317 856
- religia:
- prawosławie: 94,38%
- reszta głównie islam