LDV Group
![]() | Ten artykuł dotyczy brytyjskiego producenta z lat 1993–2009. Zobacz też: LDV – reaktywowana w 2016 roku marka chińskich pojazdów Maxus na rynkach anglosaskich. |
![]() Fabryka LDV w 2000 roku | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Siedziba | Birmingham | ||
Data założenia | 1993 | ||
Data likwidacji | 2009 | ||
brak współrzędnych | |||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/05/1995_LDV_200_Series_D_2.8T_%2812056596546%29.jpg/220px-1995_LDV_200_Series_D_2.8T_%2812056596546%29.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c3/2002_LDV_400_Convoy_Diesel_SWB_2.4_Front.jpg/220px-2002_LDV_400_Convoy_Diesel_SWB_2.4_Front.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d4/Ldvpilot.jpg/220px-Ldvpilot.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cc/Ldvcub.jpg/220px-Ldvcub.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bd/2007_LDV_Maxus_3.2t_120_LWB_2.5_Front.jpg/220px-2007_LDV_Maxus_3.2t_120_LWB_2.5_Front.jpg)
LDV Group – dawny brytyjski producent samochodów dostawczych z siedzibą w Birmingham działający w latach 1993–2009.
Historia
Zakład samochodów dostawczych Leyland DAF(inne języki) po upadłości tego przedsiębiorstwa został wykupiony przez jego zarząd. 24 kwietnia 1993 r. powstało przedsiębiorstwo Leyland DAF Vans Ltd.. W maju 1994 roku zmieniło ono nazwę na LDV Ltd.[1]. Produkowano dwie serie samochodów dostawczych, średnich o dopuszczalnej masie całkowitej do 2,8 tony (LDV 200) i dużych do 3,5 tony (LDV 400). Bazowały one na produkowanym przez British Leyland od 1974 roku modelu Leyland/Morris/Freight Rover Sherpa oraz jego następcy, modelu Leyland DAF 200/400[2]. W 1996 roku wprowadzono ich następców: odpowiednio modele LDV Pilot i LDV Convoy. Stosowano w nich silniki Diesla produkcji Peugeot o pojemności 1,9 l oraz 2,5 l. Od 1998 roku w ofercie przedsiębiorstwa pojawił się również model LDV Cub produkowany przez przedsiębiorstwo Nissan Motor Iberica na bazie Nissana Vanette Cargo[3].
Od marca 1995 do 1998 roku montowano w Polsce w standardzie SKD samochody dostawcze LDV 400, a potem LDV Convoy w Wytwórni Silników Wysokoprężnych Andoria.
Partnerstwo z Daewoo
W latach 1998–2000 montaż kontynuowała fabryka Daewoo Motor Polska. W samochodach tych montowano m.in. silniki 4CT90 z Andorii. W latach 1998–2001 50% akcji przedsiębiorstwa należało do Daewoo Motor Poland. Opracowywano wówczas projekty dwóch samochodów dostawczych, DB 100 (mniejszy) oraz LD 100 (większy). W 2004 roku LDV zakupiło od Syndyka Masy Upadłościowej Daewoo Motor Poland projekt samochodu dostawczego LD 100 projektowanego wspólnie w Wielkiej Brytanii, Polsce i Korei oraz wyposażenie techniczne do jego produkcji od upadłego Daewoo Motor Poland. Zakupiony projekt LDV wdrożyło do produkcji seryjnej pod własną marką w 2004 roku. Model ten nosił nazwę LDV Maxus[4].
Przejęcie przez GAZ
Korporacja zatrudniała około 2000 osób i produkowała około 13 000–20 000 pojazdów rocznie. Od drugiej połowy lat 90. produkcja stopniowo spadała, a przedsiębiorstwo popadło w kłopoty finansowe. Pod koniec 2005 roku LDV zbankrutowało. Przedsiębiorstwo zostało przejęte przez grupę inwestorów, która w połowie 2006 roku sprzedała je rosyjskiemu przedsiębiorstwu GAZ, kontrolowanemu przez Olega Dieripaskę. Od tego czasu produkcja zaczęła stopniowo rosnąć osiągając w 2006 r. – 6990 szt., w 2007 r. – 10 418 sztuk. Przedsiębiorstwo VM Motori, produkujące silniki Diesla dla LDV, zostało wspólnie przejęta przez General Motors i GAZ.
W październiku 2008 roku przedsiębiorstwo First Truck International rozpoczęło oficjalną sprzedaż samochodów dostawczych LDV Maxus w Polsce. Z początkiem lutego 2009 roku została wprowadzona również odmiana 3500 EF z przedłużoną ramą o maksymalnej długości zabudowy 4200 mm i dopuszczalnej masie całkowitej 3,5 t[5].
Bankructwo
W kwietniu 2009 roku LDV ogłosiło wniosek o upadłość, a w maju akcje należące do grupy GAZ zostały sprzedane malezyjskiemu przedsiębiorstwu Weststar. Strona rosyjska pomimo sprzedaży brytyjskiej marki zachowała prawo do produkcji modelu LDV Maxus w Rosji i jego sprzedaży na rynku państw należących do WNP. 15 października 2009 roku akcje LDV wykupiło chińskie przedsiębiorstwo ECO Concept, a w 2010 roku ostatecznie chiński SAIC Motor, który rozpoczął w Chinach w 2011 roku produkcję modelu LDV Maxus pod nową marką Maxus jako Maxus V80[6].
Modele samochodów
Historyczne
- 200 (1993–1996)
- 400 (1993–1996)
- Pilot (1996–2006)
- Convoy (1996–2006)
- Cub (1998–2001)
- Maxus (2004–2009)
Przypisy
- ↑ Leyland DAF in pounds 8.6m rebound: Management buyout brings a change in fortunes - and name. [dostęp 2021-03-21]. (ang.).
- ↑ Keith Adams: Commercials : Purpose-built vans/pick-ups. AROnline, 2011-09-25. [dostęp 2024-06-25]. (ang.).
- ↑ LDV to launch own version of Nissan Cargo one-tonne van. [dostęp 2021-03-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-26)]. (ang.).
- ↑ LDV: Countdown to collapse. [dostęp 2021-03-21]. (ang.).
- ↑ warszawa.naszemiasto.pl: Maxus, czyli nasze LD100 wjeżdża do Polski. [dostęp 2016-09-20]. (pol.).
- ↑ 40ton.net: Po latach do Europy wraca LDV Maxus, niedoszły produkt z Lublina, który teraz produkują Chińczycy. [dostęp 2016-09-20]. (pol.).