Leopold Berg
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 23 lipca 1894 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | kwiecień 1940 |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne |
|
Jednostki | 7 Pułk Ułanów Lubelskich |
Główne wojny i bitwy | I wojna światowa |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Leopold Berg (ur. 23 lipca 1894 we wsi Falkenstein, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – major kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys
Leopold Berg urodził się 23 lipca 1894 we wsi Falkenstein (obecnie Sokoliwka), w rodzinie Jana i Katarzyny z domu Enders. Ukończył gimnazjum oraz Szkołę Kursów Handlowych we Lwowie.
I wojna światowa
W 1914 został powołany do armii austriackiej. Służył w 4 pułku ułanów oraz 12 kawaleryjskim baonie szturmowym. Trzykrotnie ranny. Służbę zakończył w stopniu wachmistrza.
Okres międzywojenny
6 listopada 1918 r. na ochotnika wstąpił do 7 pułku ułanów. 1 grudnia 1918 wraz z 1 szwadronem został skierowany na front ukraiński. 11 grudnia 1918 r. za udział w bitwie pod wsią Potylicz odznaczony Orderem Virtuti Militari. W 1920 r. walczył z 7 puł na froncie bolszewickim.
Po zakończeniu wojny został przyjęty do Wojska Polskiego i zweryfikowany do stopnia porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1920 roku i przydzielony do 7 pułku Ułanów Lubelskich w Mińsku Mazowieckim. 5 października 1924 roku został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza[1]. 2 kwietnia 1929 roku został awansowany do stopnia rotmistrza ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1929 roku i 4. lokatą w korpusie oficerów kawalerii[2]. W 1931 roku został przeniesiony do Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu i przydzielony do Szkoły Podchorążych Rezerwy Kawalerii. W roku szkolnym 1931/1932 dowodził 1 plutonem II szwadronu szkolnego. W roku szkolnym 1932/1933, 1933/1934 i 1934/1935 dowodził II szwadronem szkolnym. W roku szkolnym 1935/1936 i 1936/1937 dowodził I szwadronem szkolnym. W roku szkolnym 1937/1938 i 1938/1939 był zastępca podpułkownika Edwarda Wani, komendanta Szkoły Podchorążych Rezerwy Kawalerii[3]. W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku był kwatermistrzem w 27 pułku ułanów.
W czasie walk dostał się do sowieckiej niewoli. Przebywał w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany w Piatichatkach. Od 17 czerwca 2000 roku spoczywa na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie.
5 października 2007 Minister Obrony Narodowej awansował go pośmiertnie do stopnia podpułkownika[4]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 2678 (1921)[5]
- Krzyż Walecznych (czterokrotnie)
- Złoty Krzyż Zasługi
- Srebrny Krzyż Zasługi (29 października 1926)[6]
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości]
- Medal 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej (Łotwa, 1929)[7]
Upamiętnienie
W ramach akcji „Katyń... pamiętamy” / „Katyń... Ocalić od zapomnienia” w Łasku został zasadzony Dąb Pamięci honorujący Leopolda Berga.
Zobacz też
- jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku)
- obozy NKWD dla jeńców polskich
- zbrodnia katyńska
Przypisy
- ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 75 z 21 lipca 1925 roku, s. 399.
- ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 8 z 3 kwietnia 1929 roku, s. 107.
- ↑ Radomyski 1992 ↓, s. 40–45.
- ↑ Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
- ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 39 z 1921 roku, poz. 1822.
- ↑ M.P. z 1926 r. nr 252, poz. 706 „za zasługi położone około zabezpieczenia granic Państwa”.
- ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 12 z 6 sierpnia 1929 r., s. 240.
Bibliografia
- Dzienniki Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych.
- Rocznik Oficerski 1923 – Ministerstwo Spraw Wojskowych, Biuro Personalne, Warszawa 1923, s. 613, 686.
- Rocznik Oficerski 1928 – Ministerstwo Spraw Wojskowych, Biuro Personalne, Warszawa 1928, s. 333, 355.
- Rocznik Oficerski 1932 – Ministerstwo Spraw Wojskowych, Biuro Personalne, Warszawa 1932, s. 152, 812.
- Stanisław Radomyski: Zarys historii Szkoły Podchorążych Rezerwy Kawalerii w Grudziądzu 1926–1939. Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Ajaks”, 1992. ISBN 83-85621-06-7.
- K. Banaszek, W. K. Roman, Z. Sawicki, Kawalerowie orderu Virtuti Militari w mogiłach katyńskich, Warszawa 2000, s. 27.
- Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego: Charków. Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 2003. s. 24. [dostęp 2014-04-27].
- Leopold Berg. katyn-pamietam.pl. [dostęp 2014-04-27].
- Ogrody Wspomnień – Leopold Berg.