Libuchora
![]() Widok ogólny | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Obwód | |||
Rejon | |||
Wysokość | 694 m n.p.m. | ||
Populacja • liczba ludności |
| ||
Nr kierunkowy | + 380 3269 | ||
Kod pocztowy | 82555 | ||
Położenie na mapie obwodu lwowskiego ![]() | |||
Położenie na mapie Ukrainy ![]() | |||
![]() | |||
|
Libuchora (ukr. Либохора) – wieś w rejonie turczańskim w obwodzie lwowskim. Liczy około 2302 mieszkańców.
Miejscowość została założona w 1553 i początkowo nazywała się Oleksanka, na cześć jej zasadźcy, jednak później przejęła nazwę miejscowego potoku[1].
W 1921 liczyła około 2082 mieszkańców.
Ważniejsze obiekty
- Cerkiew greckokatolicka
- Cerkiew greckokatolicka
"Żywy skansen"
Libuchora bywa nazywana "żywym skansenem" ze względu na zachowane w dużej ilości ludowe budownictwo bojkowskie. We wsi, zwłaszcza w jej górnej części, wciąż spotkać można liczne tradycyjne chaty oraz budynki gospodarcze. Ta unikatowa zabudowa przetrwała z powodu silnej izolacji geograficznej rejonu Bieszczadów Wschodnich oraz niskiej dostępności komunikacyjnej wsi.
Związani z Libuchorą
- Wasyl Mizerny – major UPA, który zginął tu podczas walk z oddziałami NKWD (24 sierpnia 1949).
Zobacz też
- Libochora
Przypisy
- ↑ Grzegorz Rąkowski: Ukraińskie Karpaty i Podkarpacie. Część zachodnia.. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Rewasz", 2013, s. 437. ISBN 978-83-62460-31-1.
Bibliografia
- Mapa WIG Pikuj Pas 53 Słup 36 Warszawa 1937
- Księga adresowa Polski (wraz z W.M. Gdańskiem) dla handlu, przemysłu, rzemiosł i rolnictwa Towarzystwo Reklamy Międzynarodowej Warszawa 1928 s. 1533
Linki zewnętrzne
- Libuchora, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. V: Kutowa Wola – Malczyce, Warszawa 1884, s. 204 .
- zdjęcia cerkwi w Libuchorze na stronie Klubu Karpackiego
- Zdjęcia z Libuchory dostęp 14.01.2009
- p
- d
- e
Miasta |
|
---|---|
Osiedla |
|
Wsie |
|