Lidzija Marozawa
![]() | ||||||||||
Państwo | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | 8 października 1992 | |||||||||
Wzrost | 183 cm | |||||||||
Gra | praworęczna, oburęczny backhand | |||||||||
Zakończenie kariery | aktywna | |||||||||
Trener | Tacciana Puczak | |||||||||
Gra pojedyncza | ||||||||||
Wygrane turnieje | 0 WTA, 1 ITF | |||||||||
Najwyżej w rankingu | 468 (25 września 2017) | |||||||||
Gra podwójna | ||||||||||
Wygrane turnieje | 4 WTA, 2 WTA 125, 21 ITF | |||||||||
Najwyżej w rankingu | 37 (1 października 2018) | |||||||||
Australian Open | 2R (2018, 2019) | |||||||||
Roland Garros | 2R (2022) | |||||||||
Wimbledon | 3R (2023) | |||||||||
US Open | 2R (2018, 2022) | |||||||||
Dorobek medalowy | ||||||||||
| ||||||||||
|
Lidzija Alaksandrauna Marozawa (biał.: Лідзія Аляксандраўна Марозава; ur. 8 października 1992 w Mińsku) – białoruska tenisistka.
Kariera tenisowa
Pierwszy raz na zawodowych kortach wystąpiła w listopadzie 2008 roku. Przegrała wówczas w pierwszej rundzie eliminacji do turnieju ITF pulą nagród 50 000 dolarów w Mińsku. W takim samym turnieju, lecz z pulą nagród 25 000 $, wystąpiła w marcu następnego roku. Wygrała wtedy swój pierwszy mecz na zawodowych kortach, odpadając w drugiej rundzie eliminacji. W październiku 2009 roku osiągnęła pierwszy sukces w rozgrywkach deblowych – doszła do finału ITF w Sztokholmie.
W 2016 roku dotarła do finału turnieju w Båstad w konkurencji gry podwójnej, w którym jej partnerką była Lesley Kerkhove. Zawodniczki przegrały wówczas z parą Andreea Mitu–Alicja Rosolska 3:6, 5:7. Ponad rok później, w październiku 2017 roku, osągnęła największy dotychczasowy sukces w rozgrywkach tenisowych – wygrała swój pierwszy tytuł rangi WTA. Na twardych kortach w hali w Luksemburgu, ponownie u boku Kerkhove, pokonała w finale Eugenie Bouchard i Kirsten Flipkens 6:7(4), 6:4, 10–6. Sezon zakończyła na 69. miejscu zestawienia deblowego WTA oraz na 478. pozycji w singlu.
W sezonie 2018 w grze pojedynczej wystąpiła tylko w jednym turnieju – odpadła w drugiej rundzie w Moskwie (15 000 $). W grze podwójnej doszła do półfinału w Shenzhen, drugiej rundy Australian Open i ćwierćfinału w Budapeszcie. Pod koniec kwietnia odpadła w półfinale Stuttgarcie z parą Nicole Melichar–Květa Peschke (3:6, 5:7), a tydzień później zmierzyła się ponownie z nimi w finale w Pradze. Grając w parze ze zmęczoną Mihaelą Buzărnescu (Rumunka wcześniej wygrała w trzech setach półfinał singla) uległa 4:6, 2:6. Razem z Shūko Aoyamą awansowała do finału zawodów w Hongkongu i kończących sezon rozgrywek WTA Elite Trophy w Zhuhai, ale zwyciężczyniami zostawały odpowiednio deble Samantha Stosur–Zhang Shuai oraz Ludmyła Kiczenok–Nadija Kiczenok.
W 2020 roku wspólnie z Andreeą Mitu zdobyły tytuł zawodów deblowych w Pradze, w meczu mistrzowskim pokonując Giulię Gatto-Monticone i Nadię Podoroską wynikiem 6:4, 6:4.
W sezonie 2021 razem z Anną Daniliną triumfowały w rozgrywkach w Gdyni, wygrywając w finale 6:3, 6:2 z Kateryną Bondarenko i Katarzyną Piter.
W 2022 roku wspólnie z Kaitlyn Christian wygrały zawody deblowe w Guadalajarze, w finale pokonując 7:5, 6:3 Wang Xinyu i Zhu Lin.
25 września 2017 zajmowała najwyższe miejsce w rankingu singlowym WTA Tour – 468. pozycję, natomiast 1 października 2018 osiągnęła najwyższe, 37. lokatę w rankingu deblistów.
Finały turniejów WTA
Legenda | |
---|---|
Wielki Szlem | |
Igrzyska olimpijskie | |
WTA Tour Championships | |
WTA Elite Trophy | |
2009 – 2020 | |
WTA Premier Mandatory | |
WTA Premier 5 | |
WTA Premier | |
WTA International Series | |
WTA 125K series (2012–2020) | |
od 2021 | |
WTA 1000 (obowiązkowe) | |
WTA 1000 (nieobowiązkowe) | |
WTA 500 | |
WTA 250 | |
WTA 125 |
Gra podwójna 9 (4–5)
Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partnerka | Przeciwniczki | Wynik finału |
---|---|---|---|---|---|---|---|
Finalistka | 1. | 24 lipca 2016 | Båstad | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 3:6, 5:7 |
Zwyciężczyni | 1. | 21 października 2017 | Luksemburg | Twarda (hala) | ![]() | ![]() ![]() | 6:7(4), 6:4, 10–6 |
Finalistka | 2. | 4 maja 2018 | Praga | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 4:6, 2:6 |
Finalistka | 3. | 14 października 2018 | Hongkong | Twarda | ![]() | ![]() ![]() | 4:6, 4:6 |
Finalistka | 4. | 4 listopada 2018 | Zhuhai | Twarda (hala) | ![]() | ![]() ![]() | 4:6, 6:3, 7–10 |
Zwyciężczyni | 2. | 25 lipca 2021 | Gdynia | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 6:3, 6:2 |
Zwyciężczyni | 3. | 27 lutego 2022 | Guadalajara | Twarda | ![]() | ![]() ![]() | 7:5, 6:3 |
Finalistka | 5. | 27 maja 2023 | Rabat | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 6:3, 1:6, 8–10 |
Zwyciężczyni | 4. | 2 lipca 2023 | Bad Homburg vor der Höhe | Trawiasta | ![]() | ![]() ![]() | 6:0, 7:6(3) |
Finały turniejów WTA 125
Gra podwójna 2 (2–0)
Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partnerka | Przeciwniczki | Wynik finału |
---|---|---|---|---|---|---|---|
Zwyciężczyni | 1. | 6 września 2020 | Praga | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 6:4, 6:4 |
Zwyciężczyni | 2. | 1 sierpnia 2021 | Belgrad | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 6:2, 6:2 |
Występy w Turnieju WTA Elite Trophy
W grze podwójnej
Rok | Rezultat | Partnerka | Przeciwniczki | Wynik |
2018 | Finał | ![]() | ![]() ![]() | 3:6, 6:4, 7–10 |
Bibliografia
- Profil na stronie WTA [online], Women’s Tennis Association [dostęp 2024-02-22] (ang.).
- Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2024-02-22] (ang.).
- Profil na stronie Pucharu Billie Jean King [online], Billie Jean King Cup [dostęp 2024-02-22] (ang.).