Lola Flores
![]() Lola Flores (ok. 1941) | |||
Imię i nazwisko | María Dolores Flores Ruiz | ||
---|---|---|---|
Pseudonim | Lola de España | ||
Data i miejsce urodzenia | 21 stycznia 1923 | ||
Pochodzenie | Hiszpania | ||
Data i miejsce śmierci | 16 maja 1995 | ||
Przyczyna śmierci | |||
Gatunki | copla, flamenco | ||
Zawód | aktorka, tancerka, piosenkarka | ||
Aktywność | 1939–1995 | ||
Powiązania | Antonio Flores, Alba Flores, Carmen Flores, Lolita Flores, Rosario Flores | ||
|
Lola Flores, właśc. María Dolores Flores Ruiz (ur. 21 stycznia 1923 w Jerez de la Frontera, zm. 16 maja 1995 w Alcobendas[1]) – hiszpańska tancerka i śpiewaczka flamenco oraz aktorka, popularna w Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej.
Życiorys
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f8/Lolaflores_c01_2021.jpg/220px-Lolaflores_c01_2021.jpg)
Urodziła się jako María Dolores Flores Ruiz 21 stycznia 1923 w Jerez de la Frontera, w prowincji Kadyks, w Andaluzji[2]. Była najstarszym dzieckiem właściciela tawerny, Pedro Floresa Pinto (1897–1973)[3] i szwaczki, Rosario Ruiz Rodríguez (1901–1989)[4]. Jej młodsza siostra, Carmen, również została piosenkarką. Ojciec ich matki, Manuel, był Romem[3][5]. Już jako dziecko występowała w barze swojego ojca[6], a w wieku piętnastu lat dołączyła do zespołu flamenco[2]. W 1940 wraz z rodziną opuściła Andaluzję i przeprowadziła się do stolicy. W Madrycie, mając za partnera znanego tancerza Manolo Caracola (1909–1973)[7], zrobiła karierę jako artystka flamenco[6]. W latach 1944–1951 występowali razem w całej Hiszpanii z musicalem Zambra. W 1952 odbyła pierwsze udane tournée po Ameryce Łacińskiej[2]. Swój status prawdziwej gwiazdy utrwaliła występami w filmach – m.in. w Estrella de la Sierra Morena (1952) i El balcón de la luna (1964)[6].
Wystąpiła także w takich filmach, jak Martingala (1940), Morena Clara (1954), Lola Torbellino (1956), La faraona (1956) Venta de Vargas (1959), Kuma Ching (1969) czy Truhanes (1983). W komedii Juana la loca... de vez en cuando z 1983 wystąpiła w roli Izabeli Kastylijskiej, pod koniec życia wystąpiła w kilku odcinkach seriali Juncal oraz Ferajna z baru „Oficina”[8].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/86/Estatua_Lola_Flores_Jerez.jpg/175px-Estatua_Lola_Flores_Jerez.jpg)
Spopularyzowała flamenco i sztukę ludową andaluzyjskich Romów wśród milionów Hiszpanów i mieszkańców Ameryki Łacińskiej[6]. W 1990 hiszpański dziennikarz Tico Medina opublikował jej pamiętniki zatytułowane A Carne Viva[2]. W 1994 uhonorowana została przez hiszpański rząd złotym medalem za dokonania życia[6]. Zmarła na raka 16 maja 1995 w Madrycie[2][6].
Życie prywatne
Miała wielu kochanków[6]. Od 1958[8] była żoną gitarzysty flamenco El Pescaílli[6] (właśc. Antonio González Batista, 1926–1999)[9]. Mieli troje dzieci – syna Antonio, który zmarł niedługo po śmierci matki w wyniku problemów z narkotykami, oraz dwie córki Rosario i Lolitę; wszyscy byli artystami flamenco[2]. Jej wnuczki Alba Flores[10] i Elena Furiase są aktorkami, a siostrzeniec, Quique Sánchez Flores, piłkarzem[11].
Występowała pod różnymi pseudonimami, m.in.: Lola de España oraz La Faraona[2][6].
Przypisy
- ↑ Tribuna de laT. Moraleja Tribuna de laT., Rosario Flores vende por 2 millones “El Lerele”, la casa de la familia en La Moraleja [online], Tribuna de la Moraleja [dostęp 2024-08-16] (hiszp.).
- ↑ a b c d e f g People – Lola Flores. andalucia.com. [dostęp 2020-02-28]. (ang.).
- ↑ a b Lola Flores – en el cielo. Famous in heaven, 2018-07-18. [dostęp 2020-02-29]. (hiszp.).
- ↑ Lola Flores. Biografías y curiosidades. [dostęp 2019-02-07]. (hiszp.).
- ↑ Lola Flores. Buscador. [dostęp 2019-02-07].
- ↑ a b c d e f g h i Lola Flores. Encyklopedia Britannica. [dostęp 2020-02-28]. (ang.).
- ↑ Manolo Caracol. neonmusic.webcindario.com. [dostęp 2020-02-28]. (hiszp.).
- ↑ a b Lola Flores w bazie IMDb (ang.)
- ↑ Antonio González „El Pescailla”. calarumba.com. [dostęp 2020-02-28]. (hiszp.).
- ↑ Alba Flores w bazie IMDb (ang.)
- ↑ Quique Sánchez Flores. Libertad Digital. [dostęp 2020-03-03]. (hiszp.).
- Catalana: 0241571