Lorenzo Magalotti
Kardynał prezbiter | |||
![]() | |||
Kraj działania | |||
---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | 1 stycznia 1584 | ||
Data i miejsce śmierci | 19 września 1637 | ||
Miejsce pochówku | Katedra w Ferrarze | ||
Sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej | |||
Okres sprawowania | 1623-1628 | ||
Biskup Ferrary | |||
Okres sprawowania | 1628-1637 | ||
Wyznanie | katolicyzm | ||
Kościół | |||
Sakra biskupia | 7 maja 1628 | ||
Kreacja kardynalska | 7 października 1624 | ||
Kościół tytularny | |||
|
Data konsekracji | 7 maja 1628 | ||||
---|---|---|---|---|---|
Konsekrator | Ulpiano Volpi | ||||
|
Lorenzo Magalotti (ur. 1 stycznia 1584 we Florencji, zm. 19 września 1637 w Ferrarze[1]) – włoski kardynał.
Życiorys
Był synem senatora Vincenzo Magalottiego i Clarice Capponi[1]. Jego siostra Costanza była żoną Carlo Barberiniego, brata Urbana VIII[1]. Studiował nauki prawne w Perugii, natomiast na Uniwersytecie w Pizie uzyskał doktorat utroque iure[1]. Po śmierci ojca w 1608, przeniósł się do Rzymu, gdzie rok później został referendarzem Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej[1]. W latach 1612–1614 był wicelegatem w Bolonii, a w 1618 – w Viterbo[1]. W maju 1623 był sekretarzem Świętej Konsulty, natomiast od września tego roku do maja 1628 pełnił funkcję sekretarza stanu[1]. 7 października 1624 został kreowany kardynałem diakonem i otrzymał diakonię Santa Maria in Aquiro[2]. 16 grudnia tegoż roku został podniesiony do rangi kardynała prezbitera[2]. Jako kardynał był członkiem Kongregacji ds. Wód, Kongregacji ds. Ceremoniału, Kongregacji ds. Immunitetów i Kongregacji Propagandy Wiary[3]. Był także inkwizytorem generalnym Rzymskiej Inkwizycji[4].
5 maja 1628 został wybrany biskupem Ferrary[2]. Nominacja ta miała charakter "oddalenia poprzez awans". W otoczeniu papieża Urbana VIII coraz większą rolę odgrywał jego bratanek Francesco Barberini (1597–1679), który z racji młodego wieku dotąd pozostawał w cieniu starszego i bardziej doświadczonego Magalottiego[5]. Ponadto w lutym 1628 Urban VIII ogłosił nominację dla drugiego ze swoich bratanków, ambitnego Antonio, co powodowało zepchnięcie Magalottiego na dalszy plan[5]. Funkcję biskupa Ferrary Magalotti pełnił aż do śmierci[2][1][5].
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h Magalotti, Lorenzo. The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2013-10-17]. (ang.).
- ↑ a b c d Lorenzo Cardinal Magalotti. catholic-hierarchy.org. [dostęp 2013-10-17]. (ang.).
- ↑ Christoph Weber: Die ältesten päpstlichen Staatshandbücher: Elenchus Congregationum, Tribunalium et Collegiorum Urbis 1629-1714. Rzym – Fryburg Bryzgowijski – Wiedeń: Herder, 1991, s. 125. ISBN 978-3451216534.
- ↑ Thomas F. Mayer: The Roman Inquisition. A Papal Bureaucracy and Its Law in the Age of Galileo. Filadelfia: University of Pennsylvania Press, 2013, s. 39. ISBN 978-0-8122-4473-1.
- ↑ a b c MAGALOTTI, Lorenzo. Dizionario Biografico degli Italiani - Volume 67 (2007). [dostęp 2013-10-17]. (wł.).
- p
- d
- e
Sekretarze stanu Stolicy Apostolskiej (1551–1644) |
|
---|---|
Sekretarze stanu Stolicy Apostolskiej (1644-1829) |
|
Sekretarze stanu Stolicy Apostolskiej (od 1829) |
|
- ↑ w latach 1944–1958 nie było osoby na stanowisku sekretarza stanu, jego obowiązki pełnił osobiście papież Pius XII