Lothar Berger
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 31 grudnia 1900 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 5 listopada 1971 |
Przebieg służby | |
Lata służby | 1918–1945 |
Siły zbrojne |
|
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Lothar Berger (ur. w 31 grudnia 1900, zm. 5 listopada 1971) – niemiecki oficer Kaiserliche Armee, Reichswehry i Wehrmachtu, generalmajor.
Urodził się 31 grudnia 1900 w Halberstadt. Do wojska trafił pod koniec I wojny światowej, 25 marca 1918 roku; służył początkowo w pułku kawalerii. W czasie walk został ranny, powrócił do służby 30 października. Po zawarciu pokoju wersalskiego został przeniesiony do Reichswehry, gdzie służył do emerytury w 1920 roku. Cztery lata później wrócił do służby w kawalerii. W 1934 roku po raz pierwszy powierzono mu dowodzenie kompanią w pułku kawalerii, a następnie batalionem w 1939 roku.
W latach 1940–1943 dowodził batalionem szkolnym, po czym przeniesiono go na dowódcę pułku grenadierów. Od 23 stycznia do 2 lutego 1945 roku był dowódcą Festung Oppeln i pełnił tę funkcję przez pierwszą fazę obrony Opola. W okresie 30 marca-6 kwietnia był przydzielony do 208, a następnie do 75 Dywizji Piechoty, w obu pełnił funkcję dowódcy.
Z dniem kapitulacji, 8 maja 1945 roku, trafił do radzieckiej niewoli, po czym w listopadzie został przekazany Brytyjczykom. Zwolniony w lipcu 1946 roku.
Zmarł 5 listopada 1971 w Bad Schwartau.
Promocje
- podporucznik – 25 marca 1918
- porucznik – 20 grudnia 1924
- kapitan 1 lipca 1934
- major – 1 grudnia 1938
- podpułkownik – 1 sierpnia 1940
- pułkownik 1 kwietnia 1942
- generał major – 20 kwietnia 1945
Bibliografia
- Generalmajor Lothar Berger
- Samuel W. Mitcham jr, Niemieckie siły zbrojne 1939-1945. Wojska lądowe. Orde de Bataille, wyd. Bellona SA